สี่รุ่นที่ออกแบบให้ทำงานต่อเนื่องกัน
โดรน RV Connex คืออากาศยานไร้คนขับที่ออกแบบให้ทำภารกิจตั้งแต่ตรวจจับและระบุเป้าหมาย ไปจนถึงโจมตีหรือจำลองภัยคุกคามเพื่อฝึกระบบป้องกันภัยทางอากาศ โดยการเปิดตัวครั้งนี้มีทั้งโดรนตรวจการณ์ โดรนโจมตี และเป้าบินฝึกที่ทำงานเสริมกันเป็นชุด
บริษัท อาร์ วี คอนเน็กซ์ เปิดตัว ARUN VTOL, K-18J, JRV-02 และ JRV-01 TE ในงาน Open House 2026 ระหว่างช่วงเดียวกับงาน DronTech Asia 2026 ซึ่งจัดที่อิมแพ็ค เมืองทองธานี วันที่ 11–13 พฤศจิกายน โดยระบุว่าอากาศยานทั้งสี่รุ่นผ่านการออกแบบ พัฒนา ทดสอบ และผลิตโดยทีมวิศวกรภายในประเทศ ใช้เวลาเพียง 4 เดือน
จุดที่น่าจับตาจึงไม่ใช่จำนวนรุ่นเพียงอย่างเดียว แต่เป็นการวางขีดความสามารถให้ต่อกัน ตั้งแต่การมองเห็นสถานการณ์ การเข้าถึงเป้าหมาย ไปจนถึงการฝึกหน่วยป้องกันภัย นี่เป็นแนวทางที่มีคุณค่ากว่าการเปิดตัวอากาศยานแยกเป็นชิ้น เพราะความพร้อมจริงขึ้นอยู่กับการประสานระบบและการฝึกด้วย
ARUN VTOL เป็นดวงตาที่ไม่ต้องพึ่งรันเวย์
ARUN VTOL เป็นโดรนตรวจการณ์ที่ขึ้นและลงจอดในแนวดิ่งด้วยใบพัด จึงไม่ต้องใช้สนามบินหรือแท่นปล่อย และสามารถเริ่มปฏิบัติการจากพื้นที่โล่งได้ จุดเด่นนี้ทำให้เหมาะกับพื้นที่ที่การเตรียมโครงสร้างพื้นฐานทำได้ยาก มากกว่าการมองสมรรถนะจากตัวเลขการบินเพียงอย่างเดียว
บริษัทระบุว่าบินได้นาน 6 ชั่วโมง ที่เพดานบิน 15,000 ฟุต และติดตั้งอุปกรณ์ภารกิจได้ 2 จุด รองรับน้ำหนักรวม 10–12 กิโลกรัม เช่น กล้อง EO/IR กล้องตรวจจับความร้อน หรือเรดาร์ SAR การรวมอุปกรณ์หลายชนิดในเที่ยวบินเดียวช่วยเก็บข้อมูลได้หลากหลายโดยไม่ต้องแยกบินทีละภารกิจ พร้อมส่งพิกัดเป้าหมายให้หน่วยปฏิบัติการ
นี่คือจุดที่ทำให้โดรน VTOL มีประโยชน์เชิงปฏิบัติการอย่างชัดเจน ทั้งการเข้าถึงพื้นที่และการรวบรวมข้อมูล อย่างไรก็ดี ความสามารถในการส่งข้อมูลจะมีความหมายต่อเมื่อทีมภาคพื้นดินนำข้อมูลไปใช้ได้ทันเวลาและเชื่อถือได้
K-18J โจมตี ส่วน JRV ใช้ฝึกป้องกันภัย
K-18J เป็นโดรนโจมตีเครื่องยนต์เจ็ทที่พัฒนาจากรุ่นเครื่องยนต์ลูกสูบและปรับโครงสร้างใหม่ มีความเร็วขณะปฏิบัติภารกิจสูงสุด 200 นอต และพิสัยมากกว่า 150 กิโลเมตร รองรับทั้งการบินวนติดตามเป้าหมายได้นานถึง 1 ชั่วโมง และการโจมตีแบบเที่ยวเดียว อีกทั้งใช้สถาปัตยกรรมระบบแบบเปิดเพื่อให้ผู้ใช้ปรับแต่งต่อได้
อีกสองรุ่นมีบทบาทคนละด้าน JRV-02 ใช้เครื่องยนต์เจ็ทคู่ แรงขับรวม 900 นิวตัน ทำความเร็วสูงสุด 350 นอต หรือ 0.53 มัค ที่เพดานบิน 15,000 ฟุต เพื่อจำลองรูปแบบการบินของเครื่องบินขับไล่และอาวุธปล่อยนำวิถี ส่วน JRV-01 TE พัฒนาจากเครื่องยนต์เจ็ทเดี่ยวเป็นคู่ และทำความเร็วได้สูงสุด 260 นอต
JRV-02 และ JRV-01 TE ใช้แท่นส่งขึ้นบินโดยไม่ต้องมีรันเวย์ และลงด้วยร่มชูชีพเพื่อนำกลับมาใช้ซ้ำได้ การฝึกด้วยเป้าบินที่จำลองภัยคุกคามได้ใกล้เคียงจริงเป็นส่วนสำคัญของการเตรียมระบบป้องกันภัย อีกทั้งช่วยลดการพึ่งพาเป้าบินใช้แล้วทิ้งจากต่างประเทศ
AI เร่งการพัฒนา แต่การพึ่งพาตนเองต้องพิสูจน์ต่อ
การพัฒนาครบสี่รุ่นใน 4 เดือนสะท้อนว่ากระบวนการทำงานและเครื่องมือใหม่ช่วยย่นระยะจากแนวคิดสู่ชิ้นงานได้ บริษัทระบุว่านำระบบ AI มาใช้ลดเวลาพัฒนา และชูความสามารถในการรับมือการรบกวนสัญญาณ อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาที่สั้นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น สิ่งที่ควรติดตามต่อคือผลทดสอบ ความทนทาน และการทำงานจริงภายใต้เงื่อนไขที่หลากหลาย
ความเป็นเจ้าของเทคโนโลยีมีความหมายเมื่อผู้พัฒนาปรับปรุงระบบและส่งมอบได้ตามความต้องการ ไม่ใช่เพียงผลิตได้เอง ประธานบริษัทชี้ว่า “ระบบที่ดีที่สุดในโลก ถ้ามาไม่ทันเวลา ก็ไม่มีความหมาย” ประเด็นนี้อธิบายได้ว่าทำไมความเร็วในการพัฒนาจึงสำคัญต่อความพร้อมด้านความมั่นคง แต่ก็ไม่ควรแทนที่การตรวจสอบประสิทธิภาพ
แนวทางต่อยอดสู่พลเรือนเป็นอีกบททดสอบที่จับต้องได้ บริษัทระบุว่าเทคโนโลยีตรวจการณ์สามารถนำไปค้นหาผู้ประสบภัย และในเดือนตุลาคมได้นำโดรนช่วยสำรวจน้ำท่วม ทำแผนที่ภาพถ่ายทางอากาศในพื้นที่รังสิต จังหวัดปทุมธานี รวมถึงลำเลียงอาหารและถุงยังชีพไปยังพื้นที่รถเข้าไม่ถึง รวมกว่า 1,340 ชุด หากการพัฒนาในประเทศขยายประโยชน์จากภารกิจความมั่นคงไปสู่การช่วยชีวิตได้จริง นั่นคือหลักฐานที่หนักแน่นกว่าคำประกาศเรื่องเทคโนโลยี
โดยสรุป โดรนทั้งสี่รุ่นแสดงให้เห็นภาพการใช้งานที่เชื่อมกัน ตั้งแต่ ARUN VTOL สำหรับตรวจการณ์ K-18J สำหรับโจมตี ไปจนถึง JRV-02 และ JRV-01 TE สำหรับฝึกระบบป้องกันภัย จุดแข็งคือการพัฒนาในประเทศและการนำ AI มาช่วยเร่งงาน ส่วนข้อพิสูจน์ที่ยังต้องมีคือสมรรถนะภาคสนาม ความต่อเนื่องในการผลิต และการนำเทคโนโลยีไปสร้างประโยชน์แก่ประชาชน






