มหาวิทยาลัยเปิดเทศกาลการเรียนรู้ เชื่อมงานศึกษาเชื่อมอุตสาหกรรมให้เดินถึงสายอาชีพจริง

งานศึกษาเชื่อมอุตสาหกรรมคืออะไร และทำไมถึงสำคัญตอนนี้

งานศึกษาเชื่อมอุตสาหกรรม คือกิจกรรมหรือเทศกาลการเรียนรู้ที่มหาวิทยาลัยจัดขึ้นเพื่อพานักศึกษา หลักสูตรวิชาการ และภาคธุรกิจมาอยู่ร่วมกันในพื้นที่เดียว เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้สัมผัสโลกการทำงานจริง ตั้งแต่การรับฟังแนวโน้มตลาดแรงงาน การพูดคุยกับผู้เชี่ยวชาญ การทดลองทำงานหรือธุรกิจ ไปจนถึงการสัมภาษณ์งานในสถานการณ์จำลองหรือจริง จุดมุ่งหมายคือทำให้ทักษะอาชีพนักเรียนไม่หยุดอยู่แค่ทฤษฎี แต่สอดคล้องกับความต้องการของผู้ประกอบการและการจ้างงานบัณฑิตในยุคดิจิทัลที่เปลี่ยนเร็วอย่างต่อเนื่อง มหาวิทยาลัยที่มองไกลเริ่มตระหนักว่า การแข่งขันของบัณฑิตไม่ใช่ปริญญาบัตร แต่คือประสบการณ์และทักษะที่ใช้ได้ทันทีในสายงานจริง งานลักษณะนี้จึงเป็นคำตอบเชิงระบบที่กล้าเปลี่ยนวิธีคิดจาก “สอนให้จบ” เป็น “เตรียมให้ทำงานได้” ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อความเชื่อมั่นของทั้งผู้เรียน ผู้ปกครอง และภาคอุตสาหกรรม

THM Learning Festival ตัวอย่างเทศกาลการเรียนรู้ที่ไม่ใช่แค่กิจกรรมสวยหรู

THM Learning Festival ของโรงเรียนการท่องเที่ยวและการบริการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ถูกออกแบบภายใต้แนวคิด Learn • Create • Experience เพื่อเชื่อมองค์ความรู้จากห้องเรียนกับประสบการณ์จริงในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและการบริการ จัดขึ้นวันที่ 14 สิงหาคม 2569 เวลา 09.00–16.00 น. ณ ห้อง Activity ชั้น 2 และลานด้านล่างห้อง Activity อาคาร 1 มหาวิทยาลัยสวนดุสิต นี่ไม่ใช่อีเวนต์เชิงโชว์ แต่เป็นสนามฝึกทักษะอาชีพนักเรียนที่ชัดเจน เวที Inspiration Stage เปิดประเด็น “Surviving & Thriving in the New Hospitality Era: ทักษะแบบไหนที่อุตสาหกรรมต้องการในยุคเทคโนโลยีและ AI” ให้นักศึกษาได้ฟังมุมมองจากผู้เชี่ยวชาญทั้งสายการบิน โรงแรม การตลาด การออกแบบ และงานบริการสุขภาพ นี่คือการบอกตรงๆ จากคนทำงานว่า ทักษะไหนมีคุณค่า ไม่ใช่ให้เดาเอาเองจากตำราหลักสูตร การที่ผู้บริหาร ผู้เชี่ยวชาญ และศิษย์เก่ามาอยู่บนเวทีเดียวกัน คือสัญญาณชัดว่าอุตสาหกรรมพร้อมเป็นพาร์ตเนอร์ ไม่ใช่แค่ผู้รับบัณฑิต

อีกจุดแข็งของ THM Learning Festival คือการลงมือทำจริงผ่าน THM Pop-Up Marketplace & Ideation Space ที่เปิดพื้นที่ Student Startup Showcase ให้นักศึกษาจากทุกหลักสูตรทดลองทำธุรกิจผ่านร้านค้าจำนวน 15 ร้านค้า นักศึกษาได้ฝึกตั้งแต่คิดผลิตภัณฑ์ การนำเสนอ การคุยกับลูกค้า จนถึงการบริหารจัดการร้านในสถานการณ์จริง นี่คือการเรียนผู้ประกอบการที่จับต้องได้ ไม่ใช่บทเรียนในสไลด์ โซน Experiential & Aesthetic ยังดึงงานวิจัย นวัตกรรม และทุนทางวัฒนธรรมมาผูกกับการท่องเที่ยวและบริการ สร้างพื้นที่เป็น Knowledge Sharing Space ให้บุคลากรและนักศึกษานำผลงานไปแลกเปลี่ยนกับชุมชนและผู้เข้าร่วม มหาวิทยาลัยจึงไม่ใช่หอคอยงาช้าง แต่เป็นศูนย์กลางเรียนรู้ร่วมกับพื้นที่จริง ใครที่ยังคิดว่าโชว์นิทรรศการคือเรื่องเสริม คงต้องกลับมาทบทวนบทบาทของมหาวิทยาลัยในยุคที่ความรู้ต้องเดินออกจากห้อง

หัวใจของงานยังอยู่ที่ Skill Lab กิจกรรมอบรมเชิงปฏิบัติการจาก 5 สาขาวิชาและชมรม SDU Camping ที่เน้นเรียนรู้ผ่านการลงมือปฏิบัติจริง ตั้งแต่การเรียนรู้ Service Gear และศิลปะการพับผ้าแนปกิ้นใน The Hospitality Touch ไปจนถึงกิจกรรมธุรกิจการบิน การสร้างสรรค์อาหารว่างเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน และกิจกรรมเสริมความคิดสร้างสรรค์ นักศึกษาไม่ได้แค่ดูวิทยากรทำ แต่ต้องลงมือเอง ฝึกทักษะสายงานบริการเพื่อให้พร้อมเข้าสู่โลกการทำงาน สิ่งที่ THM Learning Festival สื่ออย่างชัดเจนคือ มหาวิทยาลัยที่จริงจังกับการจ้างงานบัณฑิตต้องสร้างพื้นที่ให้ผู้เรียนล้มลองผิด ลองถูก ฝึกสื่อสารและแก้ปัญหาในบริบทที่ใกล้เคียงงานจริง ทักษะเหล่านี้ไม่มีทางได้จากการสอบข้อเขียนเพียงอย่างเดียว

IT DAY & JOB FAIR งานสายดิจิทัลที่เอาตลาดแรงงานมานั่งในมหาวิทยาลัย

ในโลกเทคโนโลยีที่เปลี่ยนเร็วกว่าสไตล์การสอน มหาวิทยาลัยที่ไม่ยอมปรับตัวจะทิ้งนิสิตให้วิ่งตามตลาดงานไม่ทัน งาน IT DAY & JOB FAIR 2026 ของคณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม แสดงให้เห็นอีกโมเดลหนึ่งของงานศึกษาเชื่อมอุตสาหกรรมที่เน้นสายเทคโนโลยีสารสนเทศ นวัตกรรมดิจิทัล และมัลติมีเดียอย่างจริงจัง โครงการนี้จัดขึ้นเพื่อเปิดโอกาสให้นิสิตที่กำลังศึกษาและกำลังจะสำเร็จการศึกษา ได้รับทราบแนวโน้มตลาดแรงงานและเตรียมความพร้อมก่อนเข้าสู่การฝึกงาน สหกิจศึกษา และการประกอบอาชีพในสายงานเทคโนโลยีสารสนเทศ จุดที่น่าสนใจคือ นี่เป็นปีที่ 4 ของความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยกับภาคอุตสาหกรรม ซึ่งสะท้อนว่าโครงการไม่ได้มีไว้ทำข่าว แต่เป็นระบบความร่วมมือระยะยาวเพื่อปั้นบัณฑิตตอบโจทย์ตลาดแรงงาน

ภายในงานมีทั้งบูธแนะนำตำแหน่งงานและรับสมัครงาน การให้คำปรึกษาด้านเส้นทางอาชีพ และการเปิดห้องสัมภาษณ์งานจริง นักศึกษาจึงไม่ได้แค่เดินดูโปสเตอร์ แต่สามารถเดินเข้าไปคุยกับองค์กรชั้นนำอย่างบริษัท เบย์ คอมพิวติ้ง จำกัด (มหาชน) บริษัท อินเทอร์เน็ตประเทศไทย จำกัด (มหาชน) บริษัท หัวเว่ย เทคโนโลยี่ (ประเทศไทย) จำกัด บริษัท ไทยเบฟเวอเรจ จำกัด (มหาชน) บริษัท แอดไวซ์ ไอที อินฟินิท จำกัด (มหาชน) และธนาคารอิสลามแห่งประเทศไทย รศ.ดร.จันทิมา พลพินิจ คณบดีคณะวิทยาการสารสนเทศ ระบุอย่างตรงไปตรงมาว่า การจัดงานนี้เป็นช่องทางสำคัญในการนำข้อมูลความต้องการของสถานประกอบการมาใช้พัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนให้ทันสมัย ประโยคนี้ควรถูกยกขึ้นเป็นมาตรฐานใหม่ของทุกคณะ เพราะสะท้อนการยอมรับว่า หลักสูตรต้องเดินตามตลาด ไม่ใช่ให้ตลาดมาปรับตัวเองให้เข้าห้องเรียน

บทเรียนจากสองงานใหญ่ มหาวิทยาลัยต้องกล้าเปลี่ยนบทบาทการเรียนรู้

เมื่อมองภาพรวมของ THM Learning Festival และ IT DAY & JOB FAIR จะเห็นชัดว่า เทศกาลการเรียนรู้และงานแฟร์สายอาชีพไม่ได้เป็น “กิจกรรมพิเศษ” แต่กำลังกลายเป็นโครงสร้างหลักของงานศึกษาเชื่อมอุตสาหกรรม รูปแบบ Learn • Create • Experience ของด้านการท่องเที่ยวและบริการ ควบคู่กับโครงการที่พานิสิตสายดิจิทัลไปเจอบริษัทจริงและห้องสัมภาษณ์งานจริง กำลังยืนยันว่า การจ้างงานบัณฑิตมีความสัมพันธ์ตรงกับคุณภาพกิจกรรมเชื่อมโลกเรียนกับโลกทำงาน มหาวิทยาลัยที่ยังมองงานแฟร์เป็นภาระเสริมกำลังเดินสวนทางกับความคาดหวังของตลาดแรงงาน ยุคนี้นักศึกษาต้องการพื้นที่ทดลองทักษะอาชีพนักเรียนตั้งแต่ยังเรียน เพื่อรู้ว่าตนเองพร้อมแค่ไหนและต้องพัฒนาอะไรต่อ มหาวิทยาลัยเองก็ได้ข้อมูลตรงจากผู้ประกอบการเพื่อนำกลับไปปรับหลักสูตร ถ้าคณาจารย์ยังพอใจอยู่กับการสอนตามเอกสารเดิม ในวันที่บัณฑิตหางานยาก การตั้งคำถามต่อระบบการเรียนรู้จะยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ

บทสรุปคือ งานลักษณะนี้ไม่ใช่ “สีสัน” ของชีวิตมหาวิทยาลัย แต่คือการออกแบบระบบเรียนรู้ใหม่ที่ยอมรับว่าทฤษฎีและการสอบไม่พออีกต่อไป เทศกาลการเรียนรู้ และงานแฟร์สายอาชีพทำให้ทุกฝ่ายต้องออกมายืนพื้นที่เดียวกัน นักศึกษาได้ฝึกมือ อาจารย์ได้ฟีดแบ็ก หลักสูตรได้ข้อมูล ภาคธุรกิจได้คนทำงานที่เข้าใจความจริงของสายงาน หากมหาวิทยาลัยอยากให้บัณฑิตของตนถูกจ้างงานอย่างมั่นคง ไม่ใช่แค่มีชื่อสวยในใบปริญญา ทางเลือกมีอยู่ไม่มาก ต้องกล้าลงทุนเวลาและพลังในงานศึกษาเชื่อมอุตสาหกรรม สร้างเทศกาลการเรียนรู้ที่เน้นการลงมือ ทำงานกับภาคธุรกิจเป็นพาร์ตเนอร์ระยะยาว และยอมรับเสียงจากตลาดแรงงานว่าเป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบการศึกษา นี่ไม่ใช่การลดคุณค่าทางวิชาการ แต่คือการทำให้ความรู้มีทางเดินไปถึงชีวิตการทำงานจริง