BKKIFF ก้าวใหม่ของเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติสู่เวทีภาพยนตร์โลก

BKKIFF คืออะไร และทำไมจึงสำคัญต่อภูมิภาค

เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงเทพมหานคร หรือ BKKIFF คือเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่จัดขึ้นเพื่อฉายผลงานจากทั่วโลก สร้างเวทีให้ผู้กำกับและคนทำหนังได้พบปะ เผยแพร่มุมมองผ่านภาพยนตร์ และต่อยอดความร่วมมือในอุตสาหกรรมหนังท้องถิ่นให้เชื่อมโยงกับเวทีภาพยนตร์โลกอย่างเป็นระบบ ต่อเนื่อง และมีเอกลักษณ์ของตนเองชัดเจน สิ่งที่น่าจับตาในปีนี้คือสถานะของ BKKIFF ที่ขยับจากงานระดับเมือง สู่การเป็นหนึ่งในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่คนในวงการเริ่มมองว่าเป็นหมุดหมายใหม่ของภูมิภาค งานนี้จัดขึ้นภายใต้การสนับสนุนจากกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม โดยมี ดรสะรณ โกวิทวณิชชา ทำหน้าที่ Festival Director การมีผู้นำที่รู้จังหวะของวงการหนังโลก ทำให้ BKKIFF ถูกออกแบบให้ตอบโจทย์ทั้งการสร้างภาพลักษณ์และการต่อยอดโอกาสทางอาชีพของคนทำหนังไปพร้อมกัน

ไลน์อัพหนังรางวัลระดับโลก: วิธีเล่าให้โลกหันมามอง

ทางเลือกโปรแกรมภาพยนตร์ของ BKKIFF ปีนี้ชัดเจนมากว่าไม่ได้ตั้งใจเป็นแค่โรงหนังรวมฮิต แต่ต้องการประกาศว่าเวทีนี้อ่านเกมอุตสาหกรรมหนังโลกออก BKKIFF เปิดเทศกาลด้วยเรื่อง 9 วัดสู่สวรรค์ ที่เคยไปฉายในเทศกาลเมืองคานส์และคว้าสองรางวัลใหญ่จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเซี่ยงไฮ้ โดยเป็นภาพยนตร์ร่วมทุนระหว่างหลายประเทศ สะท้อนทิศทางความร่วมมือข้ามพรมแดนในอุตสาหกรรมหนังท้องถิ่น ฝั่งปิดเทศกาลคือ The House on the Moon ที่มีนักแสดงนำหลากหลายชาติอย่าง ลีกังเซิง นักแสดงคู่บุญของผู้กำกับชื่อดัง ไฉ้หมิงเหลียง และถูกยกให้เป็นหนึ่งในผลงานเด่นของภูมิภาคอาเซียนจากการประกวดที่เทศกาลลอคาร์โน การเลือกหนังเปิดและปิดที่มีดีกรีรางวัลภาพยนตร์ระดับนานาชาติแบบนี้ คือคำประกาศชัดว่ากรุงเทพฯ พร้อมเป็นเจ้าภาพของงานที่คนในวงการทั่วโลกต้องเหลียวมอง

จากโปรแกรมสู่กลยุทธ์: เมื่อเทศกาลกลายเป็นเครื่องยนต์อุตสาหกรรมหนังท้องถิ่น

หัวใจของการสร้างเวทีภาพยนตร์โลกไม่ใช่แค่เชิญหนังดัง แต่คือการวางโครงให้คนทำหนังรุ่นใหม่ได้เติบโต BKKIFF แบ่งสายประกวดอย่างชัดเจน ทั้งสายหลักที่คัดภาพยนตร์ขนาดยาวจากทั่วโลก เช่น The Fruit Gathering จากพม่าที่คว้ารางวัลสูงสุดจากเทศกาลคาร์โลวี วารี รวมถึง All the Lovers in the Night จากญี่ปุ่น และ La Gradiva ที่ได้รางวัลใหญ่จากสาย Critics Week ของคานส์ ที่น่าสนใจคือสาย New Voices ที่เปิดให้ผู้กำกับเอเชียที่กำลังสร้างผลงานเรื่องแรกถึงเรื่องที่สามได้มีพื้นที่ ปีนี้มีหนังไทยสองเรื่องคือ First Cut are the Deepest และ Someone Special ได้รับเลือกเข้าประกวด ขณะเดียวกันสาย Multicolor และ Bangkok Midnight ดึงหนังอย่าง Fjord ที่คว้ารางวัลปาล์มทองคำ และหนังสยองขวัญจากผู้กำกับรางวัลอย่าง เอ็ดวิน และคู่หู แดนนี่ กับ ออกไซด์ แปง เข้ามาเติมรส การผสมผสานนี้ทำให้เทศกาลมีทั้งพลังเชิงศิลปะและพลังทางการตลาดควบคู่กัน

เวทีเชื่อมคนทำหนังกับเวทีภาพยนตร์โลก

สิ่งที่ทำให้ BKKIFF น่าสนใจกว่าการเป็นงานฉายหนัง คือการวางตัวเป็นแพลตฟอร์มให้คนทำหนังได้ออกสตาร์ตสู่เวทีภาพยนตร์โลก ดรสะรณอธิบายชัดว่ารางวัลต่างๆ ของเทศกาลตั้งใจมุ่งเน้นไปที่คนทำหนังหน้าใหม่ หรือคนที่ยังไม่เป็นที่รู้จัก เพื่อให้รางวัลกลายเป็นใบเบิกทางสู่เทศกาลอื่นและตลาดต่างประเทศ พร้อมทั้งเปิดรับผลงานจากผู้สร้างรุ่นใหม่ให้ส่งเข้าประกวดอย่างกว้างขวาง คำกล่าวที่น่าจดจำคือ “เราหวังให้เทศกาลแห่งนี้ เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างคนทำหนังในไทยกับคนทำหนังในระดับนานาชาติ” นั่นคือการประกาศบทบาทของ BKKIFF ในฐานะสะพาน ไม่ใช่แค่เวทีโชว์ BKKIFF จึงถูกมองได้ว่าเป็นระบบนิเวศย่อมๆ ที่รวมการฉาย การประกวด และการสร้างเครือข่าย เพื่อผลักดันอุตสาหกรรมหนังท้องถิ่นให้กล้าขึ้นเวทีโลกด้วยความมั่นใจมากขึ้น

บทสรุป: ถ้าอยากมีที่ยืนบนเวทีโลก ต้องเริ่มจากเวทีของตัวเอง

BKKIFF แสดงให้เห็นชัดว่า ถ้าภูมิภาคนี้อยากมีเสียงที่ดังขึ้นบนเวทีภาพยนตร์โลก ต้องเริ่มจากการสร้างเวทีของตัวเองให้เข้มแข็งก่อน การมีโปรแกรมที่เต็มไปด้วยรางวัลภาพยนตร์ระดับนานาชาติ การแบ่งสายประกวดที่ให้พื้นที่กับเสียงใหม่ และการตั้งใจทำให้เทศกาลเป็นแหล่งรวมเครือข่ายมืออาชีพ คือการลงทุนระยะยาวกับอุตสาหกรรมหนังท้องถิ่น มุมมองหนึ่งคือ วันนี้ BKKIFF อาจยังอยู่ในช่วง “สร้างตัวตน” แต่การเริ่มต้นด้วยมาตรฐานระดับนานาชาติ ทำให้มันมีโอกาสกลายเป็นหมุดหมายสำคัญในปฏิทินเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติในอนาคต หากรักษาเอกลักษณ์การเป็นเวทีที่ดันทั้งหนังในภูมิภาคและคนทำหนังรุ่นใหม่อย่างต่อเนื่อง BKKIFF มีศักยภาพจะกลายเป็นจุดนัดพบประจำปีที่คนในวงการทั่วโลกต้องกันเวลาไว้ให้