Black Hole Sun เวอร์ชันสาว 16 จากภูเก็ต คืออะไรและสำคัญอย่างไร
การขึ้นเวทีร้อง Black Hole Sun เวอร์ชันคัฟเวอร์พร้อมโซโลกีตาร์ของเนเน่ รอยัล ในรอบ Live Quarterfinals รายการ America’s Got Talent คือการแสดงของร็อกเกอร์สาว AGT วัย 16 ปีที่ทั้งร้องและเล่นดนตรีสดเองครบทุกมิติ จนทำให้ Mel B กด Live Golden Buzzer ส่งเธอเข้าสู่รอบ Final ทันทีโดยไม่ต้องพึ่งคะแนนโหวตจากผู้ชม การแสดงนี้ถูกจับตาเพราะเป็นจังหวะที่ศิลปินหนุ่มสาวร็อกจากเอเชียทะลุกำแพงเวทีแมสที่มักให้พื้นที่กับป๊อปและโชว์วาไรตี้มากกว่าดนตรีร็อกสายจัดเต็ม
หัวใจของเรื่องนี้ไม่ใช่แค่เด็กสาวคนหนึ่งผ่านเข้ารอบ แต่คือการประกาศว่า ดนตรีร็อกในรูปแบบเต็มตัวยังมีพลังมากพอที่จะสะกดสายตาคนดูทั่วฮอลล์และบังคับให้กรรมการที่ไม่ได้อินกับแนวนี้ต้องยอมแพ้ให้กับความสามารถรายบุคคล เนเน่ไม่ได้อาศัยดราม่าหรือสตอรี่เล่าเรื่องชีวิตเป็นตัวหลัก เธอพา Black Hole Sun cover ขึ้นเวทีด้วยความตั้งใจแบบศิลปินมืออาชีพ ทำให้ค่ำคืนนั้นกลายเป็นโมเมนต์ Golden Buzzer ดนตรี ที่พูดได้เต็มปากว่าเกิดจาก “เพลงล้วนๆ”
เดิมพันสูงกับเพลงระดับตำนาน ทำไม Black Hole Sun ถึงหนักสำหรับวัย 16
การเลือก Black Hole Sun ไม่ใช่การหยิบเพลงร็อกดังมาร้องเพื่อเอามัน แต่คือการแบกประวัติศาสตร์ทั้งก้อนขึ้นเวที เพลงต้นฉบับของ Soundgarden ที่แต่งโดย Chris Cornell ในปี 1994 มาจากอัลบั้ม Superunknown ซึ่งเปิดตัวที่อันดับ 1 ชาร์ต Billboard 200 และเคยคว้ารางวัล Grammy Awards สาขา Best Hard Rock Performance เพลงนี้ขึ้นชื่อเรื่องอารมณ์หม่นลึกและโครงสร้างที่เต็มไปด้วยรายละเอียด การพยายามคัฟเวอร์แบบทื่อๆ มีแต่จะทำให้ศิลปินถูกเปรียบเทียบจนเสียของ
ความพิเศษคือ Black Hole Sun คือเพลงที่ออกมาในช่วงวัยรุ่นของกรรมการชุดนี้ ทุกคนมีความทรงจำร่วมกับมันในยุค 90 ทำให้ทุกโน้ตที่เนเน่ร้อง ไม่ได้แข่งแค่กับต้นฉบับ แต่แข่งกับอารมณ์ของคนดูที่โตมากับเพลงนี้ด้วย ในบริบทแบบนี้ เด็กสาววัย 16 ที่กล้าเลือกเพลงยากระดับตำนานขึ้นมาเล่นต่อหน้าคนทั้งอเมริกา จึงสะท้อนความมั่นใจและความเข้าใจดนตรีเกินวัย และเมื่อเธอเอาอยู่ทั้งเพลง ก็เท่ากับยืนยันต่อสายตากรรมการว่าความกล้าครั้งนี้ไม่ได้มาจากความคึก แต่จากฝีมือที่ซ้อมมาหนักจนแน่น
จากกรันจ์หนืดสู่ป๊อปร็อกสมัยใหม่ เนเน่ตีความเพลงอย่างศิลปิน ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขัน
จุดที่ทำให้ Black Hole Sun cover ของเนเน่แตกต่างจากนักร้องประกวดทั่วไป คือเธอไม่พยายามเลียนแบบ Chris Cornell แต่เลือกตีความใหม่ทั้งดนตรีและอารมณ์ เสียงกรันจ์ยุค 90 ที่หนืด หนัก และดาร์ก ถูกขยับให้กลายเป็น Modern Rock หรือ Pop-Rock ที่กระชับ เร้าใจ และติดหูมากขึ้น เพิ่มไลน์กีตาร์โซโล่ที่จัดเต็มทั้งสปีดและเทคนิค ทำให้เพลงที่เคยเป็นหมอกควันหม่นๆ กลายเป็นโชว์เวทีใหญ่ที่ไฟลุก
สิ่งที่ทำให้กรรมการต้องลุกขึ้นยืนคือบทบาทคู่ที่เธอแบกไว้พร้อมกัน เนเน่เป็นทั้งนักร้องนำและมือกีตาร์โซโล่ในเวลาเดียวกัน ขณะที่ต้นฉบับแยกหน้าที่ชัดเจน เธอกลับร้องโน้ตสูงอย่างแม่นยำด้วยโทนเสียงใสแต่ทรงพลัง ควบคุมไดนามิกขึ้นลงได้คมชัด พร้อมกับลีดกีตาร์ที่ไม่หลุดจังหวะเลยแม้แต่นิด ความนิ่งแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เห็นบ่อยในเวทีประกวด ที่มักเต็มไปด้วยการร้องโอเวอร์หรือการเล่นท่ามากกว่าความแม่นยำทางดนตรี นี่จึงเป็นการประกาศตัวว่าเธอมาขึ้นเวทีในฐานะศิลปินหนุ่มสาวร็อก ไม่ใช่คนที่มาออดิชันเพื่อขอคะแนนสงสาร
วินาทีที่ Mel B ยอมแพ้ให้ร็อก และความหมายของ Golden Buzzer ดนตรีครั้งนี้
ในเวทีที่รวมทุกประเภทการแสดงไว้ด้วยกันอย่าง America’s Got Talent การที่ร็อกเกอร์เต็มตัวจะหลุดขึ้นมาเด่นเหนือโชว์มายากล แอคโรบัต หรืองานป๊อปวาไรตี้ไม่ใช่เรื่องง่าย รายการไม่ได้แบ่งหมวดหมู่ว่าคนร้องเพลงแข่งกันเอง แต่ทุกอย่างถูกโยนลงสนามเดียวกันทั้งหมด ยิ่งไปกว่านั้น Mel B ยังประกาศชัดว่าตัวเองเป็นสาวป๊อปยุค 90 และดนตรีแนวนี้ไม่ใช่ทางของเธอเลย ก่อนจะยอมรับต่อหน้าคนทั้งฮอลล์ว่า “เสียงร้องของเธอยอดเยี่ยม กีตาร์ก็ยอดเยี่ยม ทั้งภาพลักษณ์ พลัง และตัวตนของเธอ แล้วฉันจะไม่ทำสิ่งนี้ได้อย่างไร” แล้วกด Golden Buzzer ทันที
เสียงเฮและกระดาษทองที่โปรยลงมาบนเวทีไม่ใช่แค่ภาพดราม่าเพื่อรายการ แต่คือสัญญาณว่าดนตรีร็อกยังมีที่ยืนในเมนสตรีม เมื่อกรรมการที่ไม่ได้ฟังร็อกเป็นหลักยังต้องยอมกดปุ่ม เพราะคุณภาพล้วนๆ ไม่ใช่เพราะสงสารหรือคำบรรยายชีวิตเบื้องหลัง การที่เนเน่ทำให้กรรมการคนหนึ่งเปลี่ยนท่าทีจากน้ำเสียงกดดันเป็นการยกย่องกลางรายการ คือชัยชนะที่คมกว่าถ้วยรางวัลเสียอีก มันบอกว่า ถ้างานดนตรีแข็งแรงพอ แนวเพลงไม่ใช่กำแพงอีกต่อไป
ข้ามรอบโหวตสู่รอบชิง การบ้านก้อนใหม่ของร็อกเกอร์สาว AGT วัย 16
ระบบ Live Golden Buzzer ในรอบแสดงสดของ AGT รอบนี้เปิดโอกาสให้กรรมการคนละหนึ่งครั้งต่อสัปดาห์ เพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันหนึ่งรายเข้าสู่รอบ Final ทันที ที่เหลือต้องกลับไปลุ้นคะแนนโหวตจากผู้ชมทั้งประเทศ การที่เนเน่ได้ปุ่มทองในรอบ Quarterfinals จึงหมายความว่าเธอข้ามรอบ Semifinals ในวันที่ 15 กันยายนไปได้เลย และการันตีที่นั่งในรอบ Finale วันที่ 22 กันยายนเป็นที่เรียบร้อย ขณะที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ต้องแข่งต่ออีกสองรอบเพื่อแย่งโควตาประมาณสิบโชว์สุดท้ายที่จะได้ขึ้นชิงแชมป์
มุมที่น่าสนใจคือ Golden Buzzer ดนตรีครั้งนี้ไม่ได้จบลงแค่คำว่า “เข้ารอบ” แต่เปลี่ยนตารางชีวิตของศิลปินวัย 16 ปีไปทั้งหมด เนเน่มีเวลาเตรียมโชว์ Final เพียงหนึ่งครั้ง แต่เป็นหนึ่งครั้งที่ทั่วโลกจับตา เธอไม่ต้องเสียแรงไปกับการแข่งรอบรองเหมือนคนอื่น ทำให้มีโอกาสโฟกัสกับการเลือกเพลง เรียบเรียงเวอร์ชัน และฝึกโชว์ให้เหนือกว่า Black Hole Sun อีกขั้น หากเธอใช้โอกาสนี้เพื่อยืนยันตัวตนของศิลปินหนุ่มสาวร็อกที่คิดงานเอง เล่นเอง และคุมเวทีเองได้ รอบชิงครั้งนี้อาจไม่ใช่แค่ลุ้นแชมป์ แต่คือการปักธงให้รุ่นใหม่เห็นว่าดนตรีสายหนักก็สามารถยืนหัวตารางเวทีแมสได้อย่างสง่างาม
