ทำไมการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมจึงเป็นหัวใจของการป้องกันโรคสโตรก
การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมคือแนวทางที่มองคนคนหนึ่งทั้งด้านร่างกาย จิตใจ พฤติกรรมการใช้ชีวิต และสภาพแวดล้อมร่วมกัน ไม่แยกโรคหรืออาการออกมารักษาเฉพาะจุด แต่เชื่อมโยงปัจจัยเสี่ยงหลายด้านแล้วจัดการพร้อมกัน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดโรคเรื้อรังโดยเฉพาะโรคหลอดเลือดสมองหรือโรคสโตรก และช่วยให้ผู้สูงอายุมีสุขภาพดีและคุณภาพชีวิตยั่งยืนในระยะยาว ในยุคที่สังคมกำลังก้าวเข้าสู่วัยสูงอายุอย่างชัดเจน การมองสุขภาพแบบแยกส่วนไม่เพียงพออีกต่อไป เพราะโรคหลอดเลือดสมองไม่ได้เกิดจากปัจจัยเดียว แต่เป็นผลรวมของความดันโลหิตสูง น้ำหนักเกิน เบาหวาน ภาวะเครียด การไม่ออกกำลังกาย และพฤติกรรมเสี่ยงอื่นๆ การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมจึงตอบโจทย์มากกว่า เน้นการป้องกันก่อนเกิดโรคสโตรกและโรคเรื้อรังอื่นๆ เพื่อให้ผู้สูงวัยยังคงใช้ชีวิตได้อย่างสตรองและเป็นอิสระจากภาวะแทรกซ้อนที่บั่นทอนคุณภาพชีวิต
จากงานเสวนา “สูงวัยอย่างสตรอง ห่างไกลสโตรก” สู่แบบเรียนสุขภาพผู้สูงอายุ
กิจกรรม “สูงวัยอย่างสตรอง ห่างไกลสโตรก” ที่จัดขึ้น ณ Praram 9 Grand Hall ชั้น 5 อาคาร A โรงพยาบาลพระรามเก้า สะท้อนภาพแนวคิดใหม่ของการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุที่เน้นการเรียนรู้และลงมือป้องกันมากกว่ารอรักษา ในงานมีทั้ง นพ.วิทยา วันเพ็ญ รองกรรมการผู้อำนวยการโรงพยาบาล และนายณรงค์พล ประภานิรินธน์ จากธนาคารอาคารสงเคราะห์ร่วมต้อนรับและสื่อสารความสำคัญของสุขภาพเชิงป้องกันต่อคุณภาพชีวิตระยะยาวของประชาชน หัวใจสำคัญคือการเสวนาโดย นพ.สิทธิ เพชรรัชตะชาติ อายุรแพทย์ผู้ชำนาญการด้านโรคหลอดเลือดสมอง ที่ถ่ายทอดองค์ความรู้เรื่องโรคหลอดเลือดสมอง ตั้งแต่ปัจจัยเสี่ยง สัญญาณเตือน แนวทางการป้องกัน ไปจนถึงความสำคัญของการเข้ารับการรักษาอย่างทันท่วงที เพื่อให้ผู้เข้าร่วมสามารถประเมินความเสี่ยงและวางแผนการป้องกันโรคสโตรกได้ด้วยตนเอง ไม่ต้องรอให้เกิดเหตุแล้วค่อยตั้งรับ
ความรู้ ปรับพฤติกรรม และดูแลใจ: โครงสร้างหลักของการป้องกันโรคหลอดเลือดสมอง
สิ่งที่น่าสนใจจากกิจกรรมนี้คือการวางโครงสร้างการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุแบบครบวงจร ตั้งแต่ความรู้ ไปจนถึงการปรับพฤติกรรมในชีวิตจริง การเสวนาเรื่องโรคหลอดเลือดสมองช่วยให้ผู้เข้าร่วมเข้าใจว่าความดันโลหิตสูง การสูบบุหรี่ อาหารเค็มจัด ไขมันสูง และการไม่ตรวจสุขภาพสม่ำเสมอ ล้วนเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สะสมจนกลายเป็นโรคสโตรกได้ การรู้เท่าทันสัญญาณเตือนและแนวทางป้องกันจึงเป็นอาวุธสำคัญของผู้สูงวัยในการรักษาความแข็งแรงของตนเอง แต่การป้องกันโรคสโตรกที่มีประสิทธิภาพไม่หยุดอยู่แค่ข้อมูลทางการแพทย์ หมอเจี๊ยบ ลลนา ก้องธรนินทร์ ได้เติมมิติการสร้างสมดุลชีวิตผ่านหัวข้อ “สูตรลับ สุขภาพดี ชีวีมีสุข” เน้นการดูแลสุขภาพในทุกมิติ การพักผ่อน การจัดการความเครียด และการมีความสุขในชีวิตประจำวัน ควบคู่กับกิจกรรมเทียนหอมผ่อนคลาย Divana Sand Dune Candle ที่ช่วยดูแลสุขภาวะทางใจให้สมดุลไปพร้อมกับสุขภาพกาย ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมอย่างแท้จริง
เมื่อโรงพยาบาลจับมือธนาคาร: โมเดลใหม่ของการขยายบริการป้องกันโรคสโตรก
จุดพลิกเกมที่ไม่ควรมองข้ามคือการร่วมมือกันระหว่างสถาบันการแพทย์และสถาบันการเงิน กิจกรรมที่โรงพยาบาลพระรามเก้าร่วมกับธนาคารอาคารสงเคราะห์จัดขึ้นไม่ได้เป็นเพียงงานเสวนาสุขภาพ แต่เป็นตัวอย่างของโมเดลใหม่ที่นำองค์ความรู้ด้านสุขภาพไปเชื่อมกับการส่งเสริมคุณภาพชีวิตในมิติอื่น ผ่านเครือข่ายลูกค้าและผู้ใช้บริการขององค์กรทางการเงิน ทำให้การเข้าถึงโปรแกรมสุขภาพเชิงป้องกันของผู้สูงอายุกว้างขึ้นกว่าการพึ่งระบบสาธารณสุขเพียงอย่างเดียว นี่คือการยืนยันว่าการป้องกันโรคสโตรกและโรคเรื้อรังในผู้สูงอายุไม่ใช่หน้าที่ของแพทย์ฝ่ายเดียว แต่เป็นงานร่วมของหลายภาคส่วนที่มองคุณภาพชีวิตประชาชนเป็นเป้าหมายกลาง การมีพันธมิตรที่เข้าใจบทบาทของตนเองในมิติสุขภาพจะช่วยผลักดันให้การดูแลสุขภาพแบบองค์รวมเกิดขึ้นในโลกจริง ไม่ใช่แค่บนกระดาษหรือในห้องประชุม
สูงวัยอย่างสตรองต้องเริ่มวันนี้: ทำไมการป้องกันก่อนเกิดโรคถึงสำคัญกว่าแก้ทีหลัง
ทิศทางของโรงพยาบาลพระรามเก้าที่หันมาขยายบทบาทจากการรักษาเมื่อเจ็บป่วยสู่การส่งเสริมสุขภาพเชิงป้องกันคือสัญญาณชัดว่าระบบสุขภาพกำลังเปลี่ยนจากการดับไฟไปสู่การกันไฟไม่ให้ลุก การส่งต่อองค์ความรู้ เน้นการดูแลสุขภาพแบบองค์รวมและป้องกันก่อนเกิดโรค คือวิธีเดียวที่จะทำให้การสูงวัยไม่เท่ากับการเจ็บป่วยยาวนาน แต่กลายเป็นช่วงเวลาที่ยังใช้ชีวิตได้เต็มที่ มีพลัง และมีความสุข สำหรับผู้สูงอายุ การรอให้เกิดโรคหลอดเลือดสมองแล้วค่อยรักษา คือการเสี่ยงให้ชีวิตต้องเผชิญกับภาวะอัมพาต การสูญเสียการทำงานของสมอง และภาระของคนในครอบครัวอย่างไม่จำเป็น ในทางตรงกันข้าม การตรวจสุขภาพสม่ำเสมอ เรียนรู้ปัจจัยเสี่ยง ปรับพฤติกรรมการกิน การออกกำลังกาย และดูแลสุขภาพจิตใจตั้งแต่วันนี้ คือเส้นทางสู่การสูงวัยอย่างสตรองที่แท้จริง ดังนั้นคำถามจึงไม่ใช่ว่าเรากลัวโรคสโตรกมากแค่ไหน แต่คือเรายอมเปลี่ยนวันนี้เพื่อไม่ให้มันเกิดขึ้นหรือไม่
