ขยายพอร์ตด้วยแบรนด์ที่ต่างกัน
การขยายธุรกิจโรงแรมในกรุงเทพฯ คือการเลือกว่าจะเพิ่มแบรนด์และประสบการณ์ใหม่ให้ทำเลเดิม หรือปรับสินทรัพย์ที่มีอยู่ให้เข้าถึงลูกค้ากลุ่มใหม่ โดยทั้งสองวิธีต่างตอบโจทย์เมืองที่นักเดินทางต้องการมากกว่าห้องพัก มีเลีย โฮเทลส์ อินเตอร์เนชั่นแนลเตรียมขยายพอร์ตผ่านโรงแรมสองแห่งในสุขุมวิท ขณะที่แอสเสท เวิรด์ คอร์ป หรือ AWC จับมือไอเอชจีปรับโรงแรมเดิมในสีลม–สาทรเป็นโรงแรม Ruby จุดต่างนี้สำคัญกว่าการนับจำนวนโรงแรม เพราะบอกให้เห็นว่าผู้ประกอบการกำลังแข่งขันด้วยทั้งชื่อแบรนด์ ทำเล และประสบการณ์เฉพาะตัว มีเลียจะนำแบรนด์ ME by Meliá เข้าสู่เอเชียเป็นครั้งแรก พร้อมเสริมแบรนด์หลัก Meliá Hotels & Resorts ในกรุงเทพฯ ส่วน AWC เลือกเพิ่มมูลค่าสินทรัพย์เดิมด้วยการเปลี่ยนตำแหน่งทางการตลาด แทนการสร้างโรงแรมใหม่

มีเลียเลือกจับคู่แบรนด์กับทำเลสุขุมวิท
มีเลียเข้าบริหาร The Kasem House Bangkok Hotel ในซอยสุขุมวิท 24 และ The Hotel Bangkok Sukhumvit 26 ตั้งแต่ตอนนี้ โดยทั้งคู่จะใช้ชื่อเดิมระหว่างปรับปรุงจนถึงสิ้นปี 2570 ก่อนเปิดภายใต้แบรนด์ใหม่ The Kasem House ซึ่งมีห้องพักและห้องสวีท 280 ห้อง จะกลายเป็นโรงแรม ME by Meliá แห่งแรกในเอเชีย ขณะที่โรงแรมสุขุมวิท 26 ซึ่งมี 177 ห้อง จะใช้แบรนด์ Meliá Hotels & Resorts นี่เป็นแผนที่ไม่ได้วางสองโรงแรมให้เหมือนกัน แต่แบ่งบทบาทชัดเจนระหว่างประสบการณ์ลักชัวรีไลฟ์สไตล์ที่เน้นศิลปะ วัฒนธรรม และการพบปะ กับการบริการแบบเมดิเตอร์เรเนียนที่มุ่งรับทั้งนักเดินทางธุรกิจและนักท่องเที่ยว แผนนี้จึงทำให้คำค้น มีเลีย กรุงเทพ ไม่ได้หมายถึงโรงแรมรูปแบบเดียว แต่เป็นพอร์ตหลายแบรนด์ที่มีจุดยืนต่างกัน
AWC เปลี่ยนโรงแรมเดิมให้เป็นพื้นที่ของคนเมือง
AWC ใช้อีกวิธี ด้วยการร่วมมือกับไอเอชจีปรับ Holiday Inn Express Bangkok Sathorn ให้เป็นโรงแรม Ruby ขนาด 184 ห้องในย่านธุรกิจสีลม–สาทร โดยมีกำหนดเปิดในไตรมาส 3 ปี 2570 แทนที่จะขายเพียงห้องพัก แนวคิดของ Ruby ให้น้ำหนักกับพื้นที่ส่วนกลาง ดนตรี ศิลปะ และการสร้างชุมชน ผู้เข้าพักใช้เลานจ์เป็นทั้งคาเฟ่ บาร์ พื้นที่ทำงานและจุดพบปะ ส่วนคนทำงานหรือผู้อยู่อาศัยในย่านก็เข้ามาใช้พื้นที่ส่วนกลางได้ แม้ไม่ได้พักค้างคืน นี่คือการปรับตำแหน่งสินทรัพย์ให้ดึงรายได้และผู้ใช้บริการได้กว้างกว่านักท่องเที่ยว โรงแรม Ruby จึงมีโอกาสสร้างเอกลักษณ์ในย่านที่ผสมทั้งสำนักงานและชีวิตเมือง แต่ความสำเร็จจะขึ้นกับการทำให้พื้นที่มีคนใช้จริงอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่เพียงการออกแบบให้ดูแตกต่าง

กรุงเทพฯ ต้องการมากกว่าห้องพักแบบเดียว
แผนของมีเลียกับ AWC สะท้อนทางเลือกขยายธุรกิจที่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ฝ่ายแรกนำโรงแรมสองแห่งเข้าสู่การบริหารและจับคู่กับแบรนด์ในเครือ เพื่อเสนอประสบการณ์หลายระดับในสุขุมวิท ส่วนฝ่ายหลังใช้สินทรัพย์เดิมและแบรนด์ Ruby เปลี่ยนกลุ่มเป้าหมายให้ครอบคลุมคนในย่าน นี่เป็นภาพการแข่งขันที่น่าสนใจกว่าการแข่งเพิ่มจำนวนห้อง เพราะผู้เดินทางมีเหตุผลเลือกโรงแรมได้จากทั้งทำเล บุคลิก และกิจกรรม โรงแรมไลฟ์สไตล์จะมีความหมายก็ต่อเมื่อประสบการณ์ตอบโจทย์ผู้ใช้จริง ไม่ว่าจะเป็นนักท่องเที่ยว คนทำงาน หรือคนในชุมชน ขณะเดียวกันการรีแบรนด์ก็ต้องรักษาคุณภาพบริการให้สมกับคำมั่นของชื่อใหม่ สรุปแล้ว กรุงเทพฯ ไม่ได้มีสูตรขยายโรงแรมเพียงแบบเดียว มีเลียเลือกสร้างความหลากหลายผ่านแบรนด์ ส่วน AWC เลือกเพิ่มชีวิตใหม่ให้สินทรัพย์เดิม และทั้งสองแนวทางจะพิสูจน์คุณค่าด้วยความสามารถในการดึงคนกลับมาใช้บริการ







