ความร่วมมือที่ต้องเปลี่ยนจากเวทีสู่ผลลัพธ์
ความร่วมมือแม่โขง–เกาหลีใต้คือกรอบการทำงานระหว่างไทย กัมพูชา สปป.ลาว เมียนมา เวียดนาม และเกาหลีใต้ เพื่อเชื่อมโยงการค้า การลงทุน และการถ่ายทอดเทคโนโลยี พร้อมสนับสนุนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างยั่งยืน โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปี 2554 จุดสำคัญจึงไม่ใช่เพียงการประกาศความเป็นหุ้นส่วน แต่คือการทำให้ความรู้และนวัตกรรมเดินทางถึงธุรกิจและประชาชนในภูมิภาคได้จริง
เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2569 นายสีหศักดิ์ พวงเกตุแก้ว รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เป็นประธานร่วมเปิดการประชุมภาคธุรกิจกรอบความร่วมมือลุ่มน้ำโขง–สาธารณรัฐเกาหลี ครั้งที่ 14 ที่กรุงเทพฯ การเลือก AI เป็นแกนของการหารือเหมาะกับจังหวะที่ธุรกิจต้องเพิ่มผลิตภาพและหาตลาดใหม่ แต่คุณค่าของเวทีนี้จะถูกตัดสินจากโครงการที่เกิดขึ้นหลังการประชุม มากกว่าความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่นำมาแสดง

AI กับการค้าต้องตอบโจทย์เศรษฐกิจจริง
หัวข้อการประชุมครั้งนี้มุ่งใช้ AI ขยายโอกาสทางการค้าและการลงทุน พร้อมยกระดับคุณภาพชีวิตในภูมิภาค นี่เป็นทิศทางที่มีน้ำหนัก เพราะ AI จะมีความหมายทางเศรษฐกิจเมื่อช่วยลดงานซ้ำ เพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน หรือทำให้ผู้ประกอบการตัดสินใจจากข้อมูลได้ดีขึ้น ไม่ใช่เพียงเพราะเป็นเทคโนโลยีที่กำลังได้รับความสนใจ
การหารือครอบคลุมการประยุกต์ใช้ AI ในธุรกิจ นวัตกรรมการแพทย์และสุขภาพ ตลอดจนการเกษตร การจัดการน้ำ และพลังงาน รวมถึงการใช้ AI กับภาพถ่ายดาวเทียมเพื่อประเมินการลดก๊าซเรือนกระจกและจัดทำคาร์บอนเครดิตในภาคเกษตร หากความร่วมมือทำให้เกษตรกรและธุรกิจเข้าถึงเครื่องมือเหล่านี้ได้จริง ก็อาจช่วยให้การผลิตมีประสิทธิภาพขึ้นและการเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจสีเขียวมีหลักฐานวัดผลได้ อย่างไรก็ดี การใช้งานต้องเหมาะกับปัญหาในพื้นที่และไม่ทิ้งผู้ประกอบการที่มีทรัพยากรน้อย
การถ่ายทอดเทคโนโลยีต้องไปถึงธุรกิจรายย่อย
การเจรจาจับคู่ธุรกิจเปิดทางให้ผู้ประกอบการจากไทย เกาหลีใต้ และประเทศเพื่อนบ้าน แลกเปลี่ยนข้อมูลตลาด สร้างเครือข่าย และต่อยอดไปสู่การลงทุนจริง สำหรับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม เวทีนี้มีโอกาสเป็นช่องทางเข้าถึงเทคโนโลยี นวัตกรรม และองค์ความรู้ระดับสากล แต่การพบคู่ค้าเป็นเพียงจุดเริ่มต้น การถ่ายทอดเทคโนโลยีจะมีผลต่อการแข่งขันก็ต่อเมื่อธุรกิจนำไปใช้ได้เอง ปรับให้เข้ากับงานของตน และมีทักษะรองรับ
การพัฒนาทักษะบุคลากรทั้งการเพิ่มทักษะและการเปลี่ยนทักษะ รวมถึงการลดช่องว่างในการเข้าถึงเทคโนโลยี จึงเป็นเงื่อนไขที่ขาดไม่ได้ หากประโยชน์จาก AI กระจุกอยู่กับบริษัทขนาดใหญ่ ความร่วมมือก็อาจเพิ่มผลิตภาพโดยไม่เพิ่มโอกาสให้ธุรกิจรายย่อยมากพอ นโยบายสนับสนุน การฝึกอบรม และพันธมิตรที่ช่วยให้ผู้ประกอบการทดลองใช้เทคโนโลยีจึงควรเดินควบคู่กับการจับคู่ลงทุน
วัดความสำเร็จจากคุณภาพชีวิตและความยั่งยืน
เศรษฐกิจเกาหลีใต้เป็นหุ้นส่วนสำคัญของประเทศลุ่มน้ำโขงทั้งด้านการค้า การลงทุน และเทคโนโลยี โดยในปี 2568 การค้าระหว่างสองฝ่ายมีมูลค่าเกือบ 112,000 ล้านดอลลาร์ และมีการเดินทางระหว่างประชาชนมากกว่า 7 ล้านคน ตัวเลขเหล่านี้สะท้อนความเชื่อมโยงที่มีอยู่แล้ว แต่การเติบโตในระยะต่อไปไม่ควรวัดจากปริมาณธุรกรรมเพียงอย่างเดียว ควรดูด้วยว่าเทคโนโลยีช่วยเปิดตลาดใหม่ ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และทำให้บริการที่จำเป็นเข้าถึงประชาชนได้ดีขึ้นหรือไม่
การประชุมครั้งที่ 14 เป็นก้าวเชื่อมองค์ความรู้ เทคโนโลยี และเครือข่ายธุรกิจ พร้อมเปิดพื้นที่ให้เกิดแนวคิดที่นำไปปฏิบัติได้ ข้อสรุปที่ควรยึดถือคือ AI ไม่ใช่เป้าหมายในตัวเอง แต่เป็นเครื่องมือให้ความร่วมมือระดับภูมิภาคสร้างเศรษฐกิจที่แข่งขันได้และรับผิดชอบต่อสังคม หากการลงทุนมาพร้อมการถ่ายทอดความรู้ การพัฒนาทักษะ และการเข้าถึงที่ทั่วถึง โอกาสทางการค้าก็มีแนวโน้มแปรเป็นการเติบโตที่ยั่งยืนและคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น






