เทศกาลที่เปลี่ยนมิตรภาพให้เป็นแรงดึงดูด
เทศกาลดิวาลีคือเทศกาลแห่งแสงสว่างของชาวอินเดีย ซึ่งมีธรรมเนียมจุดประทีปเพื่อสื่อถึงชัยชนะของความดีและปัญญาเหนือความมืดและความเขลา เมื่อนำมาจัดริมแม่น้ำเจ้าพระยา เทศกาลนี้จึงเป็นทั้งพื้นที่เฉลิมฉลองและเวทีเชื่อมวัฒนธรรมไทย–อินเดียให้ผู้มาเยือนได้สัมผัสร่วมกัน งาน AMAZING THAILAND GRAND DIWALI FESTIVAL 2569 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 6–8 พฤศจิกายน ณ ริเวอร์ พาร์ค ชั้น G ไอคอนสยาม โดย ททท. สมาคมอินเดียแห่งประเทศไทย ไอคอนสยาม และพันธมิตร ทั้งสมาคมการค้าและการท่องเที่ยวไทย–อินเดีย สถานเอกอัครราชทูตอินเดียประจำประเทศไทย และกรุงเทพมหานคร พิธีเปิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายนมีนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน การเลือกจัดงานในช่วงเริ่มต้นฤดูกาลท่องเที่ยวจึงไม่ใช่เพียงการจัดกิจกรรมตามปฏิทิน แต่เป็นความพยายามสร้างเหตุผลที่จับต้องได้ให้ผู้เดินทางเลือกไทยเป็นจุดหมาย

ตัวเลขเป้าหมายสูง แต่เทศกาลช่วยทำให้ตลาดมีชีวิต
ททท. ตั้งเป้าดึงนักท่องเที่ยวอินเดียเข้าไทย 2.5 ล้านคนในปี 2569 และคาดว่าผู้ร่วมงานกว่า 42,000 คนจะสร้างเงินหมุนเวียนไม่น้อยกว่า 62 ล้านบาท ขณะที่ช่วงวันที่ 1 มกราคม–6 พฤศจิกายน มีนักท่องเที่ยวอินเดียเดินทางเข้าไทยแล้ว 1,954,908 คน ตัวเลขนี้ชี้ว่าตลาดมีฐานผู้เดินทางขนาดใหญ่ แต่การจะรักษาความสนใจและเปลี่ยนให้เกิดการเดินทางซ้ำต้องมีมากกว่าการสื่อสารแหล่งท่องเที่ยว เทศกาลช่วยเติมประสบการณ์เฉพาะช่วงเวลา ทั้งอาหาร การแสดง และพิธีกรรม ซึ่งต่อยอดเป็นแรงจูงใจให้เที่ยวไทยช่วงไฮซีซันได้ดีกว่าการประชาสัมพันธ์แบบกว้าง ๆ อย่างไรก็ตาม ตัวเลขเงินหมุนเวียนเป็นการคาดการณ์ ไม่ใช่หลักฐานว่ารายได้ทั้งหมดตกถึงธุรกิจรายย่อย จึงควรประเมินผลต่อเนื่องจากการใช้จ่ายจริงและการกระจายผู้ร่วมงานไปยังย่านอื่นด้วย
ข้อมูลนักท่องเที่ยวอินเดียที่เดินทางเข้าไทยแล้วเกือบ 1.95 ล้านคนในช่วงไม่ถึงสิบเอ็ดเดือนแรกของปี 2569 ย้ำว่าตลาดนี้มีความสำคัญต่อเป้าหมายของ ททท.

ริมเจ้าพระยา วัฒนธรรมต้องชวนให้มีส่วนร่วม
จุดแข็งของงานไม่ใช่การจำลองเทศกาลอินเดียไว้ให้ชมอย่างเดียว แต่คือการเปิดพื้นที่ให้ผู้คนเข้าร่วมและเรียนรู้ได้จริง ริเวอร์ พาร์คถูกจัดเป็นพื้นที่เฉลิมฉลองริมแม่น้ำ มีดอกบัวยักษ์ประดับไฟ พิธีจุดประทีป การสักการะพระแม่ลักษมีและพระพิฆเนศ ตลอดจนการแสดงที่เชื่อมมหากาพย์รามายณะกับรามเกียรติ์ ก่อนปิดค่ำคืนด้วยพลุเหนือโค้งน้ำเจ้าพระยา กิจกรรมอื่นอย่างนาฏศิลป์และบอลลีวูด การประกวดความสามารถไทย–อินเดีย และบทเพลงสวด ช่วยให้ผู้ร่วมงานไม่ได้เป็นเพียงผู้ชม นอกจากนี้ยังมีอาหารอินเดียจากหลายภูมิภาคและตลาดรวมงานหัตถกรรม เสื้อผ้า เครื่องประดับ และสินค้าไลฟ์สไตล์จากอินเดียกับไทย ผู้สนใจเข้าร่วมงานได้ฟรีในช่วงวันที่ 6–8 พฤศจิกายน 2569 ที่ไอคอนสยาม
การทำให้วัฒนธรรมเป็นประสบการณ์ที่กิน ชม เรียนรู้ และเลือกซื้อได้ คือสิ่งที่ทำให้งานมีโอกาสสร้างความทรงจำมากกว่าการเป็นกิจกรรมประชาสัมพันธ์ชั่วคราว
ความสำเร็จต้องต่อยอดพ้นจากงานหลัก
การจัดงานที่ไอคอนสยามเป็นเพียงหนึ่งส่วนของกิจกรรมดิวาลีตลอดเดือนพฤศจิกายน โดยมีงานต่อเนื่องที่พาหุรัด–คลองโอ่งอ่าง วันที่ 20–24 พฤศจิกายน ที่เอ็มควอเทียร์ วันที่ 26–29 พฤศจิกายน รวมถึงกิจกรรมที่พัทยาในช่วงวันที่ 7–15 และ 13–15 พฤศจิกายน การกระจายพื้นที่เช่นนี้มีความหมาย หากช่วยพาผู้มาเยือนออกจากจุดจัดงานหลักไปสู่ย่านการค้าและแหล่งท่องเที่ยวอื่น ไม่ใช่เพียงเพิ่มจำนวนงานในปฏิทิน ความสำเร็จของเทศกาลจึงควรวัดทั้งการเข้าถึงผู้ชม การใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริง และความร่วมมือระหว่างผู้จัดในระยะยาว ก่อนวาระครบรอบ 80 ปีความสัมพันธ์ทางการทูตไทย–อินเดียในปี 2570 เทศกาลดิวาลีมีต้นทุนทางวัฒนธรรมที่แข็งแรงอยู่แล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อคือรักษาความร่วมมือของ ททท. ไอคอนสยาม สมาคมอินเดียฯ และพันธมิตร พร้อมเชื่อมกิจกรรมเข้ากับการเดินทางในวงกว้าง หากทำได้ เทศกาลจะเป็นสะพานท่องเที่ยวที่มีผลต่อเนื่อง ไม่ใช่แสงสีที่ดับลงเมื่อจบงาน






