กล้องและเซนเซอร์ที่ทำงานเกินกว่าการมองเห็น
อุปกรณ์อัจฉริยะที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์อาจเก็บภาพ เสียง และข้อมูลเกี่ยวกับร่างกายของผู้คนระหว่างทำงาน โดยผู้ใช้หรือผู้ที่อยู่ใกล้อุปกรณ์อาจไม่รู้ว่ามีการเก็บข้อมูลหรือยินยอมให้เก็บแล้วหรือไม่ นี่คือเหตุผลที่กล้อง AI เก็บข้อมูลไม่ควรถูกมองว่าเป็นเพียงเครื่องมือถ่ายภาพ แต่เป็นระบบที่อาจสร้างข้อมูลอ่อนไหวจากการใช้งานทั่วไป ข้อกล่าวหาในชิคาโกทำให้ความเสี่ยงนี้เห็นภาพชัดขึ้น ชาวเมืองสองรายยื่นฟ้องบริษัทหุ่นยนต์ส่งของ โดยระบุว่าหุ่นยนต์ที่นำอาหารและของชำมาส่งสแกนมือและใบหน้าของพวกเขาผ่านกล้องกับไลดาร์ ขณะเปิดช่องรับสินค้า โดยไม่ได้รับความยินยอมล่วงหน้า คดีระบุเพิ่มเติมว่าข้อมูลวิดีโอและเซนเซอร์อาจถูกเก็บไว้และส่งต่อให้บริษัทด้าน AI เพื่อฝึกโมเดล บริษัท Coco Robotics และ Serve Robotics ปฏิเสธข้อกล่าวหา เรื่องนี้ยังอยู่ในชั้นข้อกล่าวหา จึงไม่ควรสรุปว่าบริษัททำผิดแล้ว แต่การต้องเปิดช่องรับพัสดุไม่ควรเท่ากับการยอมให้สแกนร่างกายโดยปริยาย
ทีวีอัจฉริยะอาจเก็บภาพและเสียงเพื่อโฆษณา
ทีวีในบ้านมักถูกมองว่าเป็นอุปกรณ์รับชมความบันเทิง แต่เมื่อระบบ AI วิเคราะห์สิ่งที่เกิดขึ้นบนหน้าจอและรอบตัว ความเป็นส่วนตัวอุปกรณ์สมาร์ทก็กลายเป็นเรื่องที่เจ้าของบ้านควรตั้งคำถาม นักวิจัยความปลอดภัยที่ใช้ชื่อ log4j ตรวจสอบระบบ Tizen บนทีวี Samsung รุ่นปี 2025 หลังพบโฆษณาที่ตรงความสนใจผิดสังเกต และรายงานว่าทีวีเก็บข้อมูลการใช้งานอย่างละเอียด ข้อมูลที่พบครอบคลุมการจับภาพหน้าจอ การจำแนกเสียง และการใช้ระบบ CNN เพื่อติดตามพฤติกรรมการรับชม เช่น วิดีโอที่ดูและโฆษณาที่กดข้าม รายงานยังระบุว่าโค้ดพยายามเชื่อมต่อกับซาวด์บาร์หรืออุปกรณ์บลูทูธเพื่อบันทึกเสียง และมีการเปิดไมโครโฟนทำงานช่วงสั้น ๆ แม้ทีวีบางเครื่องไม่มีไมโครโฟนในตัว หากเป็นไปตามที่รายงาน การบันทึกเสียงโดยไม่ได้รับอนุญาตและการจับภาพหน้าจอเพื่อกำหนดโฆษณาย่อมเกินขอบเขตที่ผู้ชมคาดหมาย อย่างไรก็ดี ข้อมูลนี้มาจากการตรวจสอบของนักวิจัย ไม่ใช่หลักฐานว่าทีวีทุกเครื่องหรือทุกรุ่นทำเช่นเดียวกัน

ความยินยอมต้องชัด ไม่ใช่ซ่อนอยู่ในเงื่อนไข
ความเสี่ยงข้อมูลชีววิทยาไม่ได้จำกัดอยู่ที่ภาพใบหน้าเท่านั้น เมื่อกล้องและไลดาร์จับมือหรือรูปร่างของคนได้ ข้อมูลจากการเดินผ่านหรือรับของก็อาจมีความละเอียดอ่อนเกินกว่าที่ผู้ใช้คิดไว้ ประเด็นสำคัญจึงไม่ใช่แค่ว่าอุปกรณ์จำเป็นต้องใช้เซนเซอร์เพื่อทำงานหรือไม่ แต่คือผู้คนได้รับคำอธิบายที่เข้าใจได้หรือเปล่าว่าข้อมูลอะไรถูกเก็บ เก็บนานแค่ไหน และส่งให้ใคร นโยบายความเป็นส่วนตัวของหุ่นยนต์ส่งของที่ถูกกล่าวถึงในคดีมีการระบุการแบ่งปันข้อมูลกับผู้ให้บริการหรือผู้ขายบางราย และกรณีหนึ่งกล่าวถึงการใช้ข้อมูลเพื่อฝึกระบบ AI ขณะที่ระยะเวลาเก็บข้อมูลอาจขึ้นกับข้อผูกพันกับพันธมิตรจัดส่ง เมื่อเงื่อนไขสำคัญถูกเขียนกว้างหรือไม่ระบุผู้รับข้อมูลให้ชัด การยินยอมก็เสี่ยงกลายเป็นเพียงข้อความที่ผู้ใช้กดยอมรับเพื่อเริ่มใช้งาน มุมมองที่ควรยึดคือผู้ผลิตต้องอธิบายการเก็บและใช้ข้อมูลอย่างตรงไปตรงมา ส่วนผู้บริโภคควรระวังอุปกรณ์ที่ทำให้การเฝ้าดูเป็นค่าเริ่มต้นโดยไม่มีคำอธิบายที่ชัดเจน






