เลเซอร์ LOCUST X3 เปลี่ยนเกมระบบป้องกันโดรนด้วยต้นทุนต่อการยิงต่ำ

เลเซอร์ทหารกับระบบป้องกันโดรนยุคใหม่ จุดเปลี่ยนจากขีปนาวุธสู่พลังงานตรงเป้า

เลเซอร์ทหารสำหรับระบบป้องกันโดรนคือเทคโนโลยีอาวุธพลังงานตรงเป้าซึ่งใช้ลำแสงเข้มข้นยิงใส่ยานไร้คนขับและเป้าหมายบินโดยไม่ต้องใช้หัวรบระเบิด ช่วยลดต้นทุนต่อการปะทะ เพิ่มจำนวนการยิงต่อเนื่อง และตอบโจทย์ภัยคุกคามจากโดรนแบบฝูงที่เคลื่อนที่รวดเร็วและหลากหลายมุมโจมตี ทำให้การป้องกันโครงสร้างพื้นฐานและกองกำลังภาคพื้นดินมีทางเลือกใหม่ที่ทั้งคุ้มค่าและขยายขนาดได้ง่ายในทางยุทธศาสตร์ สิ่งที่ควรถามไม่ใช่เพียงว่าเลเซอร์ LOCUST X3 แรงแค่ไหน แต่คือมันกำลังบังคับให้ทหารคิดใหม่เรื่องเศรษฐศาสตร์การป้องกันภัยทางอากาศ กองทัพบกสหรัฐฯ ลงนามสัญญากับบริษัท AeroVironment สำหรับโครงการระบบเลเซอร์พลังงานสูงแบบทนทาน ซึ่งเป็นข้อตกลงการผลิตขนาดใหญ่ครั้งแรกของอาวุธเลเซอร์ประเภทนี้และเป็นการขยับจากการทดลองไปสู่การใช้งานจริงเพื่อต่อต้านฝูงโดรน UAV การตัดสินใจลงทุนครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงการซื้ออุปกรณ์ใหม่ แต่เป็นการยอมรับว่ากระสุนราคาสูงกำลังแพ้ให้กับโดรนราคาถูกและกลยุทธ์โจมตีแบบระดมยิง

LOCUST X3 เลเซอร์กำลัง 30 กิโลวัตต์ อาวุธที่ออกแบบมาเพื่อฝูงโดรนโดยเฉพาะ

จุดแข็งของ LOCUST X3 อยู่ที่การออกแบบให้เป็นเลเซอร์พลังงานสูงเพื่อระบบป้องกันโดรนโดยตรง ไม่ใช่การดัดแปลงจากอาวุธเดิม ระบบนี้มีกำลังส่งออกประมาณ 30 กิโลวัตต์ ตั้งเป้าหลักไปที่โดรนกลุ่ม 3 ซึ่งมีน้ำหนักไม่เกินประมาณ 600 กิโลกรัมเทียบได้กับโดรนตระกูล Shahed และยังสามารถปรับค่าเพื่อจัดการเป้าหมายบินขนาดเล็กกว่าได้ด้วย แนวคิดคือสร้างเครื่องมือที่ตอบโจทย์ภัยคุกคามจริงในสนามรบ ไม่ใช่ของทดลองเชิงวิศวกรรม สายตาเชิงยุทธศาสตร์จะมองเห็นว่า LOCUST X3 คือส่วนเติมเต็มระบบป้องกันภัยทางอากาศเดิม มากกว่าการมาแทนที่ขีปนาวุธทั้งหมด มันสามารถบูรณาการบนแพลตฟอร์มหลากหลายตั้งแต่ยานยนต์ JLTV ยานรบ Stryker รถถัง หุ่นยนต์ ไปจนถึงเรือรบหรือแท่นยิงคงที่ สถาปัตยกรรมแบบเปิดช่วยให้เชื่อมต่อกับเซ็นเซอร์ภายนอกได้ง่าย ทั้งกล้องอินฟราเรด เซ็นเซอร์อิเล็กโทรออปติคอล เรดาร์ขนาดเล็ก และเซ็นเซอร์คลื่นวิทยุ ก่อนให้ปัญญาประดิษฐ์คำนวณจุดอ่อนของเป้าหมายแล้วส่งลำแสงไปเผาเครื่องยนต์ เซ็นเซอร์ หรือปีกอย่างแม่นยำ

เศรษฐศาสตร์การยิงโดรนจากแพงลิบสู่ต้นทุนต่ำ ระบบป้องกันโดรนที่ยิงได้แทบไม่จำกัด

จุดพลิกเกมของ LOCUST X3 ไม่ใช่แค่เทคโนโลยี แต่คือสมการต้นทุนที่เปลี่ยนไป ระบบป้องกันโดรนแบบเดิมพึ่งพาขีปนาวุธต่อต้านอากาศยานที่มีราคาสูงมาก การยิงโดรนราคาถูกด้วยกระสุนที่แพงกว่าหลายระดับเป็นเกมที่ฝ่ายป้องกันแพ้ตั้งแต่ต้น แนวทางใหม่คือใช้เลเซอร์ทหารเพื่อลดต้นทุนต่อการยิงลงจนกลยุทธ์โจมตีแบบฝูงโดรนสูญเสียข้อได้เปรียบด้านราคา เลเซอร์มีข้อดีสำคัญคือกระสุนแทบไม่จำกัด ตราบใดที่ยังมีแหล่งจ่ายไฟและระบบไม่ร้อนเกินไป พลังงานที่รวมตัวเป็นลำแสงใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีในการเผาโครงสร้างเป้าหมายกลางอากาศ นั่นหมายถึงระบบป้องกันโครงสร้างพื้นฐานสามารถยิงตอบโต้โดรนต่อเนื่องโดยไม่ต้องกังวลว่ากระสุนจะหมดระหว่างการโจมตีขนาดใหญ่ สำหรับผู้วางยุทธศาสตร์ ระบบป้องกันโดรนแบบนี้ช่วยประหยัดขีปนาวุธราคาแพงไว้สำหรับเป้าหมายระดับสูงกว่า เช่น เครื่องบินรบหรือขีปนาวุธนำวิถี ในขณะที่ปล่อยให้เลเซอร์จัดการฝูงโดรนและเป้าหมายราคาถูก

จากการทดสอบสู่การผลิตจริง LOCUST X3 กับแนวรับแบบขยายขนาดรับมือฝูงโดรน

เลเซอร์ LOCUST ไม่ได้เริ่มจากศูนย์ แต่พัฒนาต่อยอดจากโครงการ P HEL ในช่วงต้นทศวรรษที่ผ่านมา ซึ่งถูกส่งมอบและใช้งานในต่างประเทศเพื่อรับมือภัยคุกคามจากโดรนในโลกจริง ต่อมารุ่น 20 กิโลวัตต์ที่ติดตั้งบนยาน JLTV ยังคงถูกส่งมอบต่อภายใต้โครงการ AMP HEL เส้นทางนี้ทำให้ LOCUST X3 ไม่ใช่เทคโนโลยีทดลองแต่เป็นรุ่นที่ผ่านการใช้งานและปรับแต่งจากประสบการณ์จริง ในเดือนเมษายน ระบบเลเซอร์นี้ได้ทดสอบยิงจริงบนเรือบรรทุกเครื่องบิน USS George HW Bush ซึ่งแสดงให้เห็นความสามารถในการติดตามและทำลายเป้าหมายไร้คนขับหลายเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว การทดสอบเช่นนี้คือคำตอบต่อคำถามสำคัญว่าเลเซอร์ทหารจะรับมือฝูงโดรนพร้อมกันได้หรือไม่ เมื่อสัญญาฉบับใหม่กำหนดให้บริษัทจัดหาระบบ LOCUST X3 จำนวนหลายสิบระบบให้กองกำลังภาคพื้นดินโดยเริ่มส่งมอบชุดแรกภายในปีนี้ พร้อมแผนเพิ่มกำลังการผลิตเป็นหลายสิบระบบต่อปีและขยายต่อเนื่องในอีก 12 ถึง 24 เดือน นี่คือการเปลี่ยนจากโครงการนำร่องไปสู่การติดตั้งเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างการป้องกันภัยทางอากาศอย่างแท้จริง

บทเรียนจากโดรน SABLE การป้องกันโครงสร้างพื้นฐานต้องคิดแบบกระจายและอัตโนมัติ

เมื่อมองภาพรวมภัยคุกคามโดรน ไม่ควรดูเฉพาะฝั่งทหาร ระบบป้องกันโครงสร้างพื้นฐานพลเรือนก็กำลังเปลี่ยนหน้าตาไปในทิศทางเดียวกัน ตัวอย่างชัดคือโดรนสกัดกั้นความเร็วสูง SABLE ของสตาร์ทอัพจากสหรัฐฯ ซึ่งถูกออกแบบให้เป็นส่วนหนึ่งของบริการระบบป้องกันภัยทางอากาศแบบเป็นบริการ หรือ Air Defense as a Service สำหรับศูนย์ข้อมูล สนามบิน โรงไฟฟ้า และโครงข่ายไฟฟ้า SABLE ใช้เครื่องยนต์กังหันกับลำตัวแบบปีกสามเหลี่ยมทำความเร็วได้ประมาณ 750 ถึง 825 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ทำให้ไล่ตามและสกัดกั้นโดรนโจมตีสมัยใหม่ที่ใช้เครื่องยนต์เจ็ทได้ด้วยการชนตรงแบบจลน์โดยไม่ใช้หัวรบระเบิดเพื่อลดความเสี่ยงต่อพื้นที่พลเรือน เมื่อรวมกับโดรน HUNTER ระยะใกล้และแพลตฟอร์มซอฟต์แวร์อัตโนมัติเดียวกัน ระบบนี้สะท้อนแนวโน้มเดียวกับ LOCUST X3 คือเน้นความประหยัด ความสามารถในการขยายจำนวนหน่วยป้องกัน และทำงานอัตโนมัติแทบไม่ต้องมีนักบินประจำ การป้องกันโครงสร้างพื้นฐานจึงกำลังเคลื่อนจากระบบรวมศูนย์ราคาแพงไปสู่โซลูชันแบบกระจายและปรับขนาดได้ง่าย

สรุปมุมมอง ยุคที่การป้องกันโดรนต้องคิดเรื่องต้นทุนพอๆ กับเทคโนโลยี

การลงทุนในเลเซอร์ LOCUST X3 แสดงให้เห็นชัดว่ากองทัพเริ่มยอมรับข้อเท็จจริงใหม่ของสงครามโดรน นั่นคือฝ่ายป้องกันไม่สามารถชนะด้วยกระสุนราคาแพงเพียงอย่างเดียวท่ามกลางกลยุทธ์โจมตีด้วยโดรนราคาถูกจำนวนมาก การหันไปหาเลเซอร์ทหารซึ่งมีต้นทุนต่อการยิงต่ำ กระสุนแทบไม่จำกัด และบูรณาการกับแพลตฟอร์มหลากหลาย จึงเป็นการเลื่อนจุดสมดุลทางยุทธศาสตร์ให้ฝ่ายป้องกันกลับมามีโอกาส บทเรียนจาก SABLE ในโลกพลเรือนเสริมภาพนี้ให้ครบ ระบบป้องกันโครงสร้างพื้นฐานต้องเน้นความคุ้มค่า ความอัตโนมัติ และการกระจายตัวหลายจุดมากกว่าพึ่งระบบรวมศูนย์ขนาดใหญ่เพียงระบบเดียว เมื่อรวมแนวโน้มทั้งสองด้าน เราเห็นชัดว่าระบบป้องกันโดรนในอนาคตจะไม่ใช่แค่ขีปนาวุธแพงหรือปืนต่อสู้อากาศยาน แต่จะเป็นเครือข่ายเลเซอร์โดรนสกัดกั้นและซอฟต์แวร์อัตโนมัติที่ออกแบบมาพิเศษเพื่อรับมือฝูงโดรน การถามว่าเทคโนโลยีไหนดีกว่าอาจไม่สำคัญเท่าการวางโครงสร้างให้ประหยัดพอที่จะอยู่รอดในสงครามระยะยาว