สนามกีฬาในมอลล์คือคำตอบของพื้นที่ว่าง
สนามกีฬาในมอลล์คือการนำพื้นที่ค้าปลีกที่ปล่อยเช่าได้ยากมาจัดเป็นสถานที่ออกกำลังกาย เพื่อดึงผู้ใช้บริการให้เดินทางมาอย่างสม่ำเสมอ และสร้างโอกาสให้ร้านค้าโดยรอบได้ลูกค้าเพิ่มขึ้น โมเดลนี้น่าสนใจเพราะไม่ได้คาดหวังรายได้จากค่าเช่าเพียงอย่างเดียว แต่เปลี่ยนพื้นที่ซึ่งเคยเป็นภาระให้กลายเป็นจุดหมายของครอบครัวและคนรักกีฬา
อินเด็กซ์ ลิฟวิ่งมอลล์เลือกทางนี้ด้วยการลงทุน 80–100 ล้านบาท พัฒนา Talent Sport Academy บนพื้นที่ประมาณ 7,000 ตารางเมตรที่ The Walk ราชพฤกษ์ ตั้งเป้ารายได้จากสาขานี้ 15 ล้านบาทต่อปี และคาดคืนทุนภายใน 7 ปี ตัวเลขเหล่านี้ทำให้เห็นว่าโครงการไม่ใช่แค่กิจกรรมเสริมภาพลักษณ์ แต่เป็นการเดิมพันทางธุรกิจที่ต้องพิสูจน์ผลตอบแทน
โจทย์คือพื้นที่ด้านหน้าศูนย์เข้าถึงง่ายและปล่อยเช่าได้กว่า ส่วนพื้นที่หลังมอลล์มักขาดเหตุผลให้คนเดินเข้าไป การวางสนามไว้ด้านหลังจึงตั้งใจสร้างการเคลื่อนไหว แล้วต่อยอดไปสู่ผู้เช่ากลุ่มสุขภาพ ความงาม และอาหาร

สนามต้องสร้างกิจวัตร ไม่ใช่แค่คนมาเล่นครั้งเดียว
Talent Sport Academy มีสนามเทนนิส 4 คอร์ต สนามพิกเคิลบอล 2 คอร์ต และสนามบาสเกตบอล 2 สนาม พร้อมร้านอุปกรณ์กีฬาและเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ การจองสนาม เลือกโค้ช สมัครเรียน และชำระเงินทำผ่าน LINE Official Account ได้ จึงออกแบบบริการให้ผู้เล่นและผู้ปกครองจัดการได้สะดวก
จุดแข็งของสนามกีฬาไม่ใช่เพียงจำนวนคอร์ต แต่คือโอกาสสร้างลูกค้าประจำ เด็กมาเรียน ผู้ปกครองมีเวลารอและอาจแวะร้านกาแฟหรือใช้บริการอื่น รายได้จากสนามจึงเป็นเพียงชั้นแรกของผลตอบแทน ส่วนชั้นถัดไปคือการเพิ่มคนเดินผ่านหน้าร้านและทำให้พื้นที่ด้านหลังน่าลงทุนขึ้น
บริษัทคาดว่าสนามจะเพิ่มผู้เข้าใช้โครงการราว 5–7% และเพิ่มการจับจ่ายในศูนย์ประมาณ 10% แต่ตัวเลขคาดการณ์ยังต้องผ่านการพิสูจน์จากการกลับมาใช้บริการจริง หากผู้เล่นไม่ต่อเนื่องหรือผู้ปกครองไม่ใช้จ่ายกับร้านอื่น ผลต่อพื้นที่เช่าก็อาจไม่มากอย่างที่หวัง

คาร์นิวัลขยายจากร้านกีฬาไปสู่พื้นที่เล่นจริง
อีกด้านหนึ่ง คาร์นิวัลเตรียมเปิดสนามพิกเคิลบอลของตนเองในย่านวิภาวดีช่วงต้นปีหน้า แผนนี้สะท้อนการขยับจากการขายสินค้าไปสู่การสร้างพื้นที่ให้ลูกค้าได้เล่นกีฬา และเชื่อมประสบการณ์หน้าร้านเข้ากับกิจกรรมจริง ต่างจากอินเด็กซ์ที่ใช้สนามแก้ปัญหาพื้นที่เช่าในศูนย์ คาร์นิวัลเริ่มจากการปรับธุรกิจค้าปลีกให้สอดรับกับความสนใจด้านกีฬา
แรงผลักมาจากพฤติกรรมผู้ซื้อที่เปลี่ยนไป โดยยอดขายสนีกเกอร์สายแฟชั่นลดลง 40–50% ขณะที่ผู้บริโภคหันไปซื้อรองเท้าวิ่งมากขึ้น คาร์นิวัลจึงขยายสู่สินค้ากีฬาและเตรียมสนามพิกเคิลบอล ซึ่งเป็นกีฬาที่เปิดพื้นที่ให้คนมารวมกลุ่ม ทดลองเล่น และอาจกลับมาใช้บริการซ้ำ
กิจกรรมแร็กเก็ตช่วยเพิ่มเหตุผลในการเดินทาง เพราะผู้เล่นไม่ได้มาซื้อของแล้วกลับทันที แต่มีเวลานัดเล่น เรียน หรือพบปะเพื่อน อย่างไรก็ตาม สนามจะส่งผู้ซื้อเข้าสู่ร้านได้จริงแค่ไหนขึ้นอยู่กับการเชื่อมบริการและสินค้าให้ต่อเนื่อง ไม่ใช่มีเพียงสนามแยกอยู่อีกมุมหนึ่ง

เดิมพันอยู่ที่การเชื่อมสนามกับร้านค้า
สองกรณีนี้ชี้ว่าธุรกิจกีฬาเริ่มมีบทบาทมากกว่าการขายอุปกรณ์หรือเก็บค่าจองสนาม สนามในมอลล์ช่วยเติมชีวิตให้พื้นที่ซึ่งปล่อยเช่ายาก ส่วนแบรนด์ค้าปลีกที่เปิดสนามของตนเองสร้างจุดสัมผัสใหม่กับลูกค้า ทั้งคู่ต่างพยายามเปลี่ยนการซื้อเป็นครั้งคราวให้กลายเป็นกิจวัตร
อินเด็กซ์วางแผนขยายสนามกีฬาเฉลี่ยปีละ 1–2 สาขา และมีแผนเปิดเพิ่ม 2 แห่งในปี 2570 ที่ Little Walk เลียบคลองสองและ Little Walk พรานนก แผนขยายนี้จะเป็นบททดสอบว่ารูปแบบดังกล่าวทำซ้ำได้หรือไม่ ไม่ใช่ได้ผลเฉพาะทำเลราชพฤกษ์
ข้อสรุปคือสนามกีฬาไม่ใช่ทางลัดแก้พื้นที่ว่าง แต่เป็นเครื่องมือสร้างผู้มาเยือนที่ต้องผูกกับร้านค้า บริการ และการเดินทางที่สะดวก หากทำได้ สนามพิกเคิลบอลและกีฬาแร็กเก็ตจะเปลี่ยนพื้นที่ค้าปลีกจากที่แวะซื้อของให้กลายเป็นจุดหมายที่คนมีเหตุผลกลับมา







