ความเร็วไม่ใช่คำตอบเดียวของรถไฟฟ้าสมรรถนะสูง
รถไฟฟ้าสมรรถนะสูงคือยานยนต์ที่ใช้กำลังจากมอเตอร์ไฟฟ้าเพื่อทำความเร็วและตอบสนองได้ฉับไว โดยความเก่งไม่ได้วัดจากอัตราเร่งอย่างเดียว แต่รวมถึงการควบคุมแรงบิด การยึดเกาะ และการจัดการพลังงานตามภารกิจของรถด้วย จุดต่างนี้เห็นชัดเมื่อวาง Jaguar I-Type 08 รถแข่ง Formula E ไว้ข้าง BMW M3 ไฟฟ้า ซีดานที่ต้องรับมือทั้งถนนและสนาม จากัวร์ ทีซีเอส เรซซิงเปิดตัว I-Type 08 อย่างเป็นทางการในฐานะรถแข่งสำหรับยุค GEN4 และระบุว่าเร่งจาก 0–100 กม./ชม. ได้ใน 1.8 วินาที ขณะที่ BMW เริ่มนำรถต้นแบบ Neue Klasse M3 ซึ่งใช้รหัสภายใน ZA0 ออกทดสอบที่สนามมิรามาสทางตอนใต้ของฝรั่งเศส ตัวเลขของรถทั้งคู่จึงไม่ควรถูกอ่านเป็นการแข่งขันว่าใครแรงกว่าเท่านั้น เพราะโจทย์ที่วิศวกรต้องแก้ต่างกันตั้งแต่ต้น
รถแข่งมีสนามเป็นขอบเขตของการออกแบบ ส่วนซีดานสมรรถนะสูงต้องทำให้พลังที่เหลือเฟือใช้ได้ทั้งในการเดินทางและการขับแบบจริงจัง นี่คือเหตุผลที่ตัวเลขแรงม้าของ BMW น่าสนใจ แต่ระบบควบคุมล้อแต่ละข้างอาจบอกบุคลิกของรถได้มากกว่า

I-Type 08 ถูกสร้างเพื่อทำเวลาในสนาม
GEN4 ถูกวางให้เป็นยุคที่รถแข่ง Formula E เร็วและทรงพลังที่สุดของรายการ โดยพละกำลังสูงสุดเพิ่มขึ้นได้ถึง 71% และคาดว่าจะทำเวลาต่อรอบเร็วขึ้นสูงสุด 10 วินาที ตัวเลขเหล่านี้บอกเป้าหมายที่ชัดเจน: รีดสมรรถนะเพื่อการแข่งขัน ไม่ใช่ประนีประนอมให้เหมาะกับการเดินทางประจำวัน I-Type 08 มีกำลังสูงสุด 600 กิโลวัตต์ ระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ และระบบเบรกคืนพลังงานได้สูงสุด 700 กิโลวัตต์ นอกจากนี้ยังใช้เฟืองท้ายแบบแอคทีฟทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ให้นักขับปรับสมดุลการเข้าโค้งและการยึดเกาะจากห้องโดยสารได้
อัตราเร่ง 1.8 วินาทีเป็นพาดหัวที่สะดุดตา แต่แก่นของรถแข่งคันนี้อยู่ที่การทำซ้ำความเร็วและควบคุมรถให้อยู่ในขีดจำกัดระหว่างเข้าโค้งด้วย รถมีกำหนดลงทดสอบก่อนเปิดฤดูกาลที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน ระหว่างวันที่ 16–20 พฤศจิกายน การทดสอบจริงจึงเป็นขั้นต่อไปที่จะบอกว่าตัวเลขบนกระดาษแปรเป็นเวลาต่อรอบและความสามารถในสนามได้แค่ไหน
BMW ใช้มอเตอร์สี่ตัวเพื่อควบคุม ไม่ใช่แค่เร่ง
BMW M3 ไฟฟ้าต้นแบบใช้มอเตอร์สี่ตัว ให้กำลังรวม 838 แรงม้าและแรงบิด 1,200 นิวตันเมตร มากกว่า M3 Competition xDrive รุ่นก่อนซึ่งระบุไว้ที่ 523 แรงม้าและ 650 นิวตันเมตร แต่ตัวเลขที่ทำให้แนวทางนี้ต่างออกไปคือคอมพิวเตอร์กลางประมวลผลระบบควบคุมพลวัตของรถเป็นรอบละหนึ่งมิลลิวินาที เมื่อแต่ละล้อมีมอเตอร์ของตัวเอง รถจึงจัดสรรแรงบิดให้เหมาะกับการยึดเกาะได้ละเอียดและเร็ว เป้าหมายไม่ใช่เพียงพุ่งออกจากทางตรง แต่ช่วยให้ผู้ขับเปิดคันเร่งได้เร็วขึ้นขณะออกจากโค้ง
แนวทางนี้ตอบข้อกังวลของแฟนบางส่วนที่กลัวว่า M3 ไฟฟ้าจะเป็นรถหนักและแรงแต่ขาดความรู้สึกในการขับ ในโหมด Comfort ระบบสามารถปลดเพลาหน้าเพื่อวิ่งด้วยมอเตอร์หลังและมุ่งประหยัดพลังงาน โดยมีระยะทางที่ระบุสูงสุด 650 กม. ตามมาตรฐาน WLTP ส่วนข้อมูลการชาร์จระบุว่าระบบ 800 โวลต์รองรับกำลังชาร์จเร็วกระแสตรงสูงสุด 420 กิโลวัตต์ และเติมระยะทางได้ราว 350 กม. ในประมาณ 10 นาที ทั้งหมดนี้เป็นข้อมูลจากต้นแบบและข้อกำหนดที่รายงานไว้ ไม่ใช่การรับรองผลการใช้งานจริงในทุกสภาพ

แยกสิ่งที่ยืนยันแล้วออกจากสิ่งที่ยังไม่เปิดเผย
ตัวเลขกำลัง มอเตอร์ และรอบประมวลผลของ BMW ทำให้เห็นทิศทางทางวิศวกรรม แต่ยังไม่ใช่ภาพจำลองการขับจริงที่สมบูรณ์ BMW ยังไม่เปิดเผยน้ำหนักรถต้นแบบ ZA0 ขณะที่ระยะทางตามมาตรฐานและความสามารถชาร์จเป็นตัวเลขที่ระบุไว้ ไม่ควรนำไปปะปนกับน้ำหนักหรือผลทดสอบที่ยังไม่มีการยืนยัน อีกทั้งรายละเอียดมิติสุดท้ายและการรับรองรุ่นผลิตยังอยู่ระหว่างรอข้อมูล
สิ่งที่ยืนยันได้คือ BMW เตรียมขาย M3 เครื่องยนต์เบนซินรุ่นใหม่ควบคู่กับรุ่นไฟฟ้า ส่วนความเป็นไปได้ของรุ่นขับเคลื่อนล้อหลังที่ใช้มอเตอร์สองตัวยังเป็นเพียงแนวทางที่ผู้บริหารไม่ได้ตัดทิ้ง ไม่ใช่รุ่นที่ประกาศยืนยันแล้ว การแบ่งรุ่นเช่นนี้ยอมรับว่าผู้ซื้อยังให้คุณค่ากับความรู้สึกและรูปแบบการขับที่ต่างกัน
เมื่อเทียบกัน I-Type 08 ใช้สมรรถนะเพื่อคว้าความเร็วและประสิทธิภาพในสนาม ส่วน BMW พยายามทำให้กำลังสูงควบคุมได้และมีประโยชน์นอกสนามด้วย สองแนวทางนี้ชี้ว่ารถไฟฟ้าสมรรถนะสูงกำลังก้าวพ้นการแข่งขันด้านตัวเลขแรงม้าไปสู่การแข่งขันเรื่องการจัดการแรงบิดและความสม่ำเสมอในการขับ สรุปแล้ว Jaguar แสดงให้เห็นว่ารถแข่งไฟฟ้าเร่งได้สุดขีดเพียงใด ขณะที่ BMW กำลังพิสูจน์ว่าซอฟต์แวร์และมอเตอร์แยกแต่ละล้ออาจทำให้ซีดานแรงสูงมีความแม่นยำ ไม่ใช่แค่ความเร็ว







