เพิ่งกินข้าวไปไม่นาน แต่ก็ยังเดินหาอะไรเคี้ยวเล่นอีก
อาการแบบนี้เกิดขึ้นกับหลายคนโดยไม่รู้ตัว
ความอยากกินจุกจิกไม่ได้แปลว่าตะกละเสมอไป บางครั้งมันคือสัญญาณบางอย่างจากร่างกายหรืออารมณ์ที่กำลังส่งเสียงอยู่
1. กินไม่อิ่มจริงตั้งแต่มื้อหลัก
ถ้ามื้อหลักมีแต่แป้งหรือปริมาณน้อยเกินไป ร่างกายจะยังรู้สึกขาดพลังงาน เลยสั่งให้หาอะไรกินเพิ่ม โดยเฉพาะของหวานหรือของมัน
2. น้ำตาลในเลือดแกว่งบ่อย
กินหวานจัดแล้วเว้นช่วงนาน ๆ ระดับน้ำตาลจะขึ้นเร็วแล้วตกเร็ว พอตกปุ๊บจะหิวทันที และมักอยากของหวานอีก เป็นวงจรที่ทำให้กินทั้งวัน
3. ความเครียดและอารมณ์มีผลมาก
บางคนไม่ได้หิว แต่เบื่อ เหงา เครียด หรืออยากผ่อนคลาย การเคี้ยวขนมหรือจิบเครื่องดื่มหวาน ๆ กลายเป็นวิธีปลอบใจตัวเองแบบอัตโนมัติ
4. พักผ่อนไม่พอ ฮอร์โมนรวน
นอนน้อยทำให้ฮอร์โมนที่ควบคุมความหิวเสียสมดุล ร่างกายจะส่งสัญญาณหิวบ่อยขึ้น แม้พลังงานจริง ๆ จะเพียงพอแล้ว
5. ความเคยชินทางพฤติกรรม
ดูซีรีส์ต้องมีขนม ทำงานต้องมีอะไรเคี้ยว ขับรถต้องแวะซื้อของกิน พอทำซ้ำบ่อย ๆ สมองจะเชื่อมโยงกิจกรรมนั้นกับอาหารโดยอัตโนมัติ
จากประสบการณ์ของหลายคน พอลองสังเกตตัวเองจริง ๆ จะพบว่าความหิวมีหลายแบบ บางครั้งเป็นหิวทางกาย แต่บางครั้งเป็นหิวทางใจ
ลองหยุดถามตัวเองสักนิดก่อนหยิบขนมว่า
ตอนนี้หิวจริง ๆ หรือแค่ต้องการพัก ต้องการผ่อนคลาย หรือกำลังเครียดอยู่
แล้วช่วงนี้ ความอยากกินจุกจิกเกิดจากความหิวแบบไหนกันแน่?

