เคยไหม ทั้งวันเหมือนรีบไปหมด
เดินก็รีบ กินก็รีบ คิดก็รีบ
พอหยุดจริง ๆ กลับรู้สึกเหนื่อยแบบไม่รู้ว่าเหนื่อยอะไร
เคล็ดลับเล็ก ๆ ที่ลองแล้วรู้สึกดีขึ้น
คือ ตั้งใจ “เดินช้าลง” ในบางช่วงของวัน
ทำไมแค่เดินช้าลงถึงช่วยได้
เพราะร่างกายกับใจเชื่อมกัน
พอการเคลื่อนไหวช้าลง สมองจะค่อย ๆ ผ่อนตาม
ความฟุ้ง ความรีบ จะเบาลงแบบไม่ต้องพยายาม
จากประสบการณ์ที่ลองทำ
ลองเดินช้าตอนเดินไปซื้อกาแฟ
เดินกลับบ้านโดยไม่หยิบมือถือ
แค่รู้สึกถึงก้าวเท้า ลมหายใจ
อยู่ดี ๆ ใจก็โล่งขึ้น ทั้งที่วันนั้นไม่ได้มีเวลาว่างเพิ่มเลย
วิธีเดินช้าแบบไม่ฝืน
– ไม่ต้องช้าจนแปลก แค่ไม่เร่ง
– มองรอบตัวมากขึ้น แทนการมองจอ
– หายใจลึกขึ้นอีกนิดตอนก้าวเท้า
แค่เปลี่ยนจังหวะเล็ก ๆ ก็พอ
สิ่งที่ได้เรียนรู้
ชีวิตไม่จำเป็นต้องช้าทั้งวัน
แค่มีช่วงที่ไม่ต้องรีบ
ใจก็ได้พักมากกว่าที่คิด
สรุปแบบน่ารัก ๆ
เดินช้าลง ไม่ได้ทำให้ไปไม่ถึง
แต่ช่วยให้ระหว่างทางไม่เหนื่อยเกิน
ถ้าวันไหนรู้สึกตึง ลองผ่อนจังหวะลงนิดหนึ่งดู
แล้ววันนี้ มีช่วงไหนที่อยากเดินช้าลงบ้าง