บางเหตุการณ์มันพอดีเกินไปจนอดคิดไม่ได้
ว่ามันคือ “ความบังเอิญ” หรือมีอะไรจัดวางไว้แล้ว
เจอคนที่ไม่ได้เจอกันมานานในวันที่กำลังคิดถึง
เปิดเพลงสุ่มแล้วดันตรงกับอารมณ์ตอนนั้นพอดี
ทักไปหาใครบางคน แล้วอีกฝ่ายกำลังจะทักมาพอดีเหมือนกัน
มันมีช่วงหนึ่งที่เรื่องแบบนี้เกิดติด ๆ กัน
ตอนนั้นเลือกมองว่าโลกใจดี
แต่พอมองย้อนกลับไป ก็เริ่มคิดว่า
บางอย่างอาจไม่ใช่ความบังเอิญทั้งหมด
บางทีสิ่งที่เรียกว่าบังเอิญ
อาจเป็นผลจากสิ่งเล็ก ๆ ที่ทำมาก่อนหน้านั้น
เลือกเส้นทางนั้น เลือกเวลาแบบนั้น เลือกตัดสินใจแบบนั้น
มันเลยพาไปเจอเหตุการณ์แบบนี้
หรืออีกมุมหนึ่ง
มนุษย์แค่ชอบหาความหมายให้เรื่องราว
เพื่อให้ชีวิตมันดูมีเส้นเรื่องมากขึ้น
ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องบังเอิญมีจริงไหม
แต่หลายครั้งมันทำให้ยิ้มได้
และบางครั้งก็สอนอะไรบางอย่างโดยไม่ทันตั้งตัว
แล้วเหตุการณ์ล่าสุดที่ทำให้รู้สึกว่า “นี่มันบังเอิญเกินไปแล้ว” คืออะไร ✨