เพลงมาร์ชโรงเรียนโนนเมืองวิทยาคาร ที่มากกว่าคำว่ามาร์ช
เพลงมาร์ชประจำโรงเรียน โนนเมืองวิทยาคาร (น.ว.) จังหวัดหนองบัวลำภู ไม่ได้เป็นแค่เพลงเชียร์หน้าเสาธง แต่คือเพลงที่รวมความผูกพัน ความภาคภูมิใจ และความทรงจำของชาว น.ว. ทุกคนเอาไว้ในท่อนเดียว
หลายคนโตมาพร้อมทำนองนี้ ได้ยินแค่ดนตรีขึ้นก็เหมือนย้อนเวลากลับไปในชุดนักเรียนทันที
เนื้อร้องเพลงมาร์ช น.ว. แบบจัดเต็ม
ด้านล่างคือเนื้อร้องเพลงมาร์ชประจำโรงเรียนโนนเมืองวิทยาคาร ที่หลายคนคุ้นหูและท่องตามได้แทบทุกคำ
ถิ่นดินแดงลมแรงภูเก้างาม
ระบือนามโนนเมืองวิทยาคาร
เกียรติยศปรากฏมาช้านาน
แม้ใครหาญใครลบหลู่สู้ฝ่าฟัน
อดทนเรียนดีมีวินัย
เสียสละร่วมแรงใจมิไหวหวั่น
น้ำเงินขาวพาใจเรามั่น
เพื่อชีวันเพื่อชาติวัฒนา
หลวงปู่สุเวชย์ยึดมั่นนานมา
ด้วยชีวาน้อมบูชารำลึกพระคุณ
โอ้โนนเมืองถิ่นประเทืองเรืองวิชา
แม้ชีวาขอเทิดไว้ได้ค้ำจุน
เพื่อโนนเมืองเจิดจำรูญ
ขอเทิดทูนให้คงอยู่คู่ธานี
(ทั้งหมดซ้ำ 2 ครั้ง)
ความหมายและความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในแต่ละท่อน
ลองมองลึกไปกว่าแค่คำร้อง จะเห็นว่าเพลงนี้แทบจะเล่าเรื่องโรงเรียนและตัวตนของนักเรียน น.ว. ได้ครบถ้วนเลยทีเดียว
“ถิ่นดินแดงลมแรงภูเก้างาม”
ภาพแรกที่โผล่ขึ้นมาในหัวคือบรรยากาศของหนองบัวลำภู ธรรมชาติ สายลม และภูเขา ที่เป็นเสน่ห์ของพื้นที่นี้“ระบือนามโนนเมืองวิทยาคาร เกียรติยศปรากฏมาช้านาน”
ย้ำให้รู้ว่าโรงเรียนไม่ได้เพิ่งสร้างชื่อ แต่สะสมเกียรติประวัติและความภูมิใจมายาวนาน“อดทนเรียนดีมีวินัย เสียสละร่วมแรงใจมิไหวหวั่น”
วางคาแรกเตอร์ชัด ๆ ว่าชาว น.ว. ไม่ใช่แค่มาเรียนไปวัน ๆ แต่เน้นทั้งความขยัน อดทน วินัย และการช่วยเหลือกันสีประจำโรงเรียน “น้ำเงินขาว”
ไม่ได้เป็นแค่สีชุดพละ แต่กลายเป็นสัญลักษณ์ของความเชื่อมั่นและความสามัคคีการเอ่ยนามหลวงปู่สุเวชย์
คือการผูกหัวใจเด็กนักเรียนไว้กับรากเหง้า ความศรัทธา และการเคารพผู้มีพระคุณ
ทั้งหมดนี้ทำให้เพลงมาร์ชไม่ได้เป็นแค่เพลงเดินแถว แต่เป็นเหมือนคำสัญญาที่ศิษย์มีต่อโรงเรียนและบ้านเกิด
ทำไมเพลงมาร์ชถึงอยู่ในใจศิษย์เก่าเสมอ
สำหรับใครที่เคยเรียนที่นี่ แค่ได้อ่านเนื้อร้องก็คงเผลอฮัมทำนองตามในหัวไปแล้ว
เพราะเพลงมาร์ชแบบนี้มักผูกติดกับช่วงเวลา
เช้าเคารพธงชาติ
ซ้อมเดินสวนสนาม
แข่งกีฬาสี
งานวันสำคัญของโรงเรียน
มันเลยไม่ใช่แค่เพลงหนึ่งเพลง แต่เป็น เพลย์ลิสต์ความทรงจำวัยเรียน ที่ถูกรวมอยู่ในทำนองเดียว
ปิดท้าย: ท่อนมาร์ชที่ดังอยู่ในใจ ไม่เคยเงียบลง
ถึงวันนี้หลายคนอาจจบออกไปไกลจากรั้วโรงเรียนแล้ว แต่ทุกครั้งที่เห็นชื่อ “โนนเมืองวิทยาคาร” หรือผ่านแถวหนองบัวลำภู เชื่อเลยว่าท่อนมาร์ชนี้ต้องลอยกลับมาในหัวเสมอ
เพราะบางครั้ง เพลงประจำโรงเรียน ก็ไม่ใช่แค่เพลงประกอบพิธีการ แต่คือเสียงของบ้านหลังที่สอง ที่คอยเรียกเรากลับไปหาความทรงจำดี ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า

