มีเรื่องเกิดขึ้นตลอดเวลา คุณปู่คุณเสียชีวิต รถคุณโดนงัด งานก็เหมือนไม่มีวันจบสิ้น คุณไม่รู้ว่าจะจ่ายค่าน้ำมันกับค่าอาหารแพงขึ้นเรื่อยๆ ได้ยังไง... คุณเข้าใจใช่ไหม ฉันหวังว่าเรื่องพวกนี้จะเป็นเพียงเรื่องแต่งขึ้นมาเพื่ออธิบายประเด็นของฉัน แต่มันเป็นเหตุการณ์จริงที่ฉันเจอมาตลอดสองสามเดือนที่ผ่านมา และมันทำให้ฉันเครียดมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
แน่นอนว่าเราทุกคนรู้สึกเครียดบ้างเป็นครั้งคราว (หรืออาจจะบ่อยกว่าคำว่า "เป็นครั้งคราว") แต่เมื่อความเครียดทำให้คุณรู้สึกหนักอึ้งจนแทบรับไม่ไหว คุณจะรู้สึกแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ภาวะนี้มีชื่อว่า ภาวะหมดไฟ หรือภาวะหมดไฟ ซึ่งเกิดจากความเครียดเรื้อรังที่ส่งผลกระทบต่อคุณทั้งทางอารมณ์ จิตใจ และร่างกาย
หากคุณเป็นเหมือนฉัน คุณคงเคยลองวิธีการผ่อนคลายแบบเก่าๆ มาแล้วทั้งหมด เช่น การทำสมาธิแบบมีคำแนะนำเป็นเวลา 10 นาที การเดิน การเขียนไดอารี่ การดูแลผิว และ *พยายามแล้วแต่ล้มเหลว* ในการนอนหลับ
แต่เมื่อคุณเหนื่อยล้า บางครั้งสิ่งที่คุณต้องการจริงๆ ก็แค่พักผ่อน
ดังนั้นเมื่อผมได้รับเชิญให้เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักข่าวไปพักผ่อนสี่วันสามคืนที่โรงแรมฮิลตัน วัลลาร์ตา ริเวียรา ในปวยร์โต วัลลาร์ตา เม็กซิโก ผมจึงรีบคว้าโอกาสนี้ไว้ การเดินทางครั้งนี้ทำให้ผมมีมุมมองใหม่ในการเอาชนะภาวะหมดไฟ
ก่อนอื่นเรามาดู Hilton Vallarta Riviera กันอย่างใกล้ชิดก่อน
ฮิลตัน วัลลาร์ตา ริเวียร่า คือรีสอร์ทแบบรวมทุกอย่างที่ตั้งอยู่บนอ่าวบันเดรัส บนชายฝั่งตะวันตกของเม็กซิโก บอกเลยว่ามันน่าทึ่งมาก ในฐานะคนพื้นเมืองแคลิฟอร์เนีย ฉันคุ้นเคยกับภาพของมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นอย่างดี แต่แม้แต่ตัวฉันเองก็ยังหลงใหลในน้ำทะเลสีฟ้าคราม ฟ้า และเขียวมรกตที่ส่องประกายระยิบระยับ และนั่นเป็นเพียงหนึ่งในข้อดีของการจองวันหยุดพักผ่อนครั้งต่อไป นี่คือสิ่งอำนวยความสะดวกและกิจกรรมเพิ่มเติมที่คุณจะได้รับ:
ห้องพักและห้องสวีทวิวทะเล 444 ห้อง
ห้องพักแต่ละห้องมีระเบียงส่วนตัว
เครื่องดื่มและอาหารไม่อั้น
ทางเข้าชายหาดและศาลาร่มรื่นที่เรียกว่า "Bali Bed"
สระว่ายน้ำริมทะเล 2 สระ
บริการอาหารและเครื่องดื่มในมินิบาร์ห้องพัก
บริการรูมเซอร์วิส
พื้นที่เฉพาะสำหรับเด็กและวัยรุ่น
ฟิตเนสเซ็นเตอร์
ที่จอดรถฟรีและ Wi-Fi
ชั้นเรียนออกกำลังกายและสุขภาพ กิจกรรมกีฬา และกิจกรรมทางวัฒนธรรมทุกวัน
ความบันเทิงยามค่ำคืน เช่น คาราโอเกะ, การแสดงมายากล, ดิสโก้เงียบ ฯลฯ
เอโฟเรียสปามีบริการทรีตเมนต์ต่างๆ เช่น ทรีตเมนต์หน้าและนวด (มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม)
ส่วนห้องพัก ผมพักห้อง Superior Oceanfront Room ซึ่ง ณ ตอนนี้ราคาอยู่ที่ 632 ดอลลาร์ต่อคืน ภายในห้องมีเตียงคิงไซส์ โซฟาเบดขนาดเล็กกว่า โต๊ะและเก้าอี้สองตัว ระเบียงส่วนตัว (วิวสวยงามมาก ขอเสริมอีกนิด) ทีวีจอแบน มินิบาร์พร้อมเครื่องดื่มและของว่างทุกวัน เครื่องชงกาแฟ Nespresso ฝักบัวอาบน้ำแบบเรนชาวเวอร์ รูมเซอร์วิส และสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ อย่างเช่นเสื้อคลุมอาบน้ำ รองเท้าแตะ และช็อกโกแลตแท่งที่พนักงานวางไว้บนหมอนของผมทุกคืน (ช่างเป็นไอเดียที่ดีจริงๆ!)
เอาล่ะ ต้องยอมรับเลยว่า ระหว่างงาน งานบ้าน ภาระผูกพันทางสังคม ภาระผูกพันในครอบครัว (ลูกสาวคนโตของฉัน คุณก็รู้ว่าฉันรู้สึกยังไง) และการเดินทาง ฉันเหนื่อยมากจนพอเปิดประตูห้องสวีท สิ่งเดียวที่อยากทำคือนอนลงบนเตียงนุ่มๆ สั่งรูมเซอร์วิส แล้วก็ดูทีวี แผนการเดินทางที่แน่นขนัดทั้งน่าตื่นเต้นและหนักหน่วง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีกิจกรรมมากมายที่ฉันไม่เคยลองมาก่อน บอกตรงๆ เลยว่าตอนแรกฉันมักจะลังเลที่จะทำอะไรใหม่ๆ เสมอ
แต่ใช้เวลาไม่ถึงไม่กี่นาทีก็ตระหนักถึงความจริงที่ฉันต้องการอย่างสุดหัวใจ และพูดว่า "สาวน้อย เธออยู่เม็กซิโก! ทำอะไรที่แตกต่างออกไป ผ่อนคลาย และสนุกให้เต็มที่!" ฉันรีบปรับความคิด แสร้งทำเป็นว่าฉันถูกพาไปยังอีกมิติหนึ่ง ลืมความเครียดที่รอฉันอยู่ที่บ้านไปได้เลย แม้จะเพียงชั่วครู่ก็ตาม ฉันได้อยู่ในสถานที่ใหม่ที่เต็มไปด้วยความเป็นไปได้ และไม่มีทางเลยที่ฉันจะไม่ใช้เวลาสี่วันข้างหน้าสำรวจสิ่งเหล่านั้น ดังนั้น เพื่อนๆ ทั้งหลาย นี่คือเรื่องราวเกี่ยวกับการตอบ "ใช่" กับสิ่งใหม่ๆ ว่ามันช่วยให้ฉันมองสิ่งต่างๆ ในมุมมองที่ต่างออกไป และท้ายที่สุด ความเครียดของฉันก็หายไป
บอกลาสิ่งเก่าและต้อนรับสิ่งใหม่
จนกระทั่งได้เริ่มต้นวันหยุดนี้ ฉันจึงตระหนักได้ว่าตัวเองต้องการมันมากแค่ไหน ชีวิตฉันกลายเป็นกิจวัตรที่น่าเบื่อหน่าย ฉันติดอยู่ใน Comfort Zone ปล่อยให้ความเบื่อหน่ายคืบคลานเข้ามาท่ามกลางกิจวัตรเดิมๆ แต่การได้เข้าพักที่ Hilton Vallarta Riviera กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ที่จริงแล้ว มันบังคับให้ฉันต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน และนั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการเพื่อปลดปล่อยตัวเอง
ส่วนที่ดีที่สุด? รีสอร์ทมีกิจกรรม *มากมาย* ที่คุณต้องลองทำในสิ่งที่คุณไม่เคยทำมาก่อน นี่คือกิจกรรมใหม่ๆ บางส่วนที่ฉันได้ลอง ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าประสบการณ์ใหม่ๆ คือความสนุกที่แท้จริงและเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการคลายเครียด
ทริปต่างประเทศครั้งแรกในรอบ 24 ปี
ใช่ คุณอ่านไม่ผิดหรอก ฉันอายุ 29 ปี และครั้งสุดท้ายที่ไปเที่ยวต่างประเทศคือตอนอยู่อนุบาล การเดินทางเป็นความฝันของฉันมาตลอด แต่ตอนเด็กๆ ฉันไม่เคยมีทรัพยากรที่จะไปที่ไหนใหม่ๆ เลย ยิ่งอายุมากขึ้น เวลาก็ยิ่งน้อยลง จริงๆ แล้ว ฉันเป็นคนที่รู้สึกว่าความสนุกต้องแลกมาด้วยอะไรสักอย่าง และบางที บางที ฉันอาจจะรู้สึกว่าตัวเองยังไม่พร้อมพอที่จะได้พักผ่อน (สปอยล์เตือน: คุณสมควรได้รับการพักผ่อนเสมอ)
การไปต่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการไปคนเดียวหลังจากห่างหายไปนาน อาจสร้างความประหม่าได้เล็กน้อย แต่ฉันก็ตัดสินใจทำ และฉันก็ดีใจมากที่ได้ทำ เมื่อมาถึงปวยร์โตบายาร์ตา ฉันรู้สึกเหมือนได้อยู่ในโลกใบใหม่ และนั่นก็เป็นเพราะว่าฉันได้ไปจริงๆ มีหลายสิ่งที่ฉันยังไม่รู้ ทั้งภาษา อาหารท้องถิ่น และวัฒนธรรม แม้ว่ารีสอร์ทจะเปิดโอกาสให้ฉันได้สัมผัสวัฒนธรรมมากมาย แต่ฉันก็พยายามไม่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่กับมันมากเกินไป
ตอนแรกประสบการณ์ใหม่ๆ เหล่านี้ยังไม่ชัดเจนนัก ฉันเริ่มพูดคุยกับคนแปลกหน้าในลิฟต์ เรียนรู้เกี่ยวกับวันหยุดและวันหยุดที่พวกเขาเฉลิมฉลอง ฉันเข้าคลาสยืดกล้ามเนื้อตอนเช้า แม้ว่าปกติแล้วคุณจะไม่จ่ายเงินให้ฉันออกกำลังกายแต่เช้าก็ตาม ฉันเดินเล่นไปตามถนนใจกลางเมืองและลองชิมทูบา เครื่องดื่มเย็นๆ ที่ทำจากน้ำมะพร้าว ตกแต่งด้วยแอปเปิลและวอลนัทหั่นชิ้นเล็กๆ
ประสบการณ์เหล่านี้สร้างขึ้นซึ่งกันและกัน ส่งผลให้เกิดแรงผลักดันที่ทำให้ฉันลองสิ่งใหม่ๆ ได้ง่ายขึ้นด้วยความสงบและความมั่นใจที่มากขึ้น
เข้าร่วมชั้นเรียนสมาธิอาบเสียง
พูดถึงความสงบ การทำสมาธิด้วยเสียงครั้งแรกของฉันเกิดขึ้นในตอนเช้าที่ลมพัดเบาๆ แต่เงียบสงบริมทะเล ถ้าอยากรู้อะไรเกี่ยวกับฉันบ้าง คงต้องบอกว่าฉันนั่งนิ่งๆ ยาก และยิ่งยากกว่านั้นคือทำให้จิตใจนิ่งสงบ พูดตรงๆ เลยว่า การทำสมาธิไม่เคยเป็นสิ่งที่ฉันถนัดเลย
เราทุกคนนอนลงบนเสื่อโยคะที่ปูอยู่บนชายหาด หาท่าที่สบายตามคำแนะนำแล้วหลับตาลง ครู่ต่อมา ครูฝึกก็เริ่มสร้างคลื่นเสียงที่กลมกลืนกันด้วยชามร้องคริสตัล มันเป็นดนตรีที่บริสุทธิ์ เสียงที่ทุ้มลึกและผ่อนคลายทำให้ฉันจดจ่อกับลมหายใจ หลับตาลง และฟังเสียงรอบข้าง เสียงคลื่น เสียงนกร้อง เสียงใบปาล์มเสียดสี เสียงเหล่านี้ล้วนช่วยให้ฉันปล่อยวางและกลายเป็นหนึ่งเดียวกับสิ่งแวดล้อมรอบตัว
เซสชั่นหนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว และฉันเดาว่าคำพูดนั้นคงจริง: เวลาผ่านไปเร็วเมื่อคุณสนุก ถึงแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกของฉันที่ลองใช้ซาวด์บาธ แต่มันจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายอย่างแน่นอน ฉันเพิ่มซาวด์บาธเข้าไปในกิจวัตรดูแลตัวเอง และตั้งแต่นั้นมา ฉันก็ไปซาวด์บาธแถวบ้านทุกๆ สองสามสัปดาห์ มันทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาที่อยู่ที่ปวยร์โตบายาร์ตาเสมอ และมันช่วยให้ฉันผ่อนคลายและคลายเครียดได้จริงๆ
