เคล็ดลับของคนชอบอ่านนิยายจนต้องเขียนตาม! แนะนำคอมพิวเตอร์เหมาะกับสายเขียน

จะเขียนนวนิยายอย่างไรดี ? เราควรเริ่มต้นด้วยการยอมรับว่าเรื่องนี้เป็นหัวข้อที่ค่อนข้างใหญ่ เราอาจนิยามมันว่า “เข้มข้น” “มหึมา” “มหึมา” “หนักหน่วง” “มหึมา” และอื่นๆ อีกมากมาย แต่บ่อยครั้งที่ผมได้ยินความรู้สึกทั่วไปที่นักเขียนรุ่นใหม่บางคนแสดงออก:

ฉันอยากเขียนนวนิยาย และฉันคิดว่าฉันเขียนนวนิยายได้ แต่จะเขียนนวนิยายได้อย่างไรล่ะ?

หากคุณพยายามจะนึกถึงนวนิยายทั้งเล่มในคราวเดียว พยายามจินตนาการถึงรายละเอียดทั้งหมด สมองของคุณจะรู้สึกหนักอึ้งจนล้มหงายหลังและหมดสติไป

อย่ากลัวกับความใหญ่โตของงาน สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณทำได้คือแบ่งนวนิยายของคุณออกเป็นส่วนๆ ที่เข้าใจง่าย เพื่อให้คุณสามารถคิดอย่างเป็นระบบ และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกข่มขู่

ตรงกันข้ามกับความเชื่อที่ว่านักเขียนนั่งลงโดยไม่คิดอะไรและปล่อยให้แรงบันดาลใจหลั่งไหลลงบนกระดาษ ไม่ว่าคุณจะเป็นนักเขียนที่ร่างโครงเรื่องอย่างละเอียดถี่ถ้วนหรือเป็นผู้สนับสนุนแนวคิดแบบเขียนไปเรื่อยๆ แล้วแก้ไขในภายหลัง ฉันขอแนะนำอย่างยิ่งว่าคุณควรจะมีโครงร่างคร่าวๆ ขององค์ประกอบต่างๆ ต่อไปนี้ก่อนที่คุณจะนั่งลงเขียน "บทที่ 1: เป็นคืนที่มืดมิดและมีพายุ"

วิธีการเขียนนวนิยาย

ขั้นตอนพื้นฐานในการเขียนนวนิยายมีดังนี้:

วิธีการเลือกหัวข้อนวนิยาย

เลือกความคิดที่คุณรักมากพอที่จะละทิ้งสิ่งอื่นๆ ที่น่าสนุกในชีวิต คุณต้องมีสติมากพอที่จะตัดสิ่งรบกวนออกไปและยึดมั่นกับมันแม้ในยามที่ยากลำบาก

อย่าเขียนสิ่งที่คุณคิดว่าคุณควรเขียน และอย่าไล่ตามกระแส

เลือกความคิดหนึ่งที่คุณไม่สามารถสลัดออกไปได้ แม้ว่ามันจะดูบ้าไปสักหน่อยก็ตาม

วิธีทำให้เนื้อเรื่องหลักของคุณมีเนื้อหามากขึ้น 📖

เมื่อคุณมีความคิดแล้ว เริ่มขยายความโครงเรื่องหลัก

นี่คือแก่นของหนังสือ บอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น และเป็นแกนหลักที่คุณสร้างเรื่องราวขึ้นมา และเป็นหัวใจสำคัญของเรื่อง เมื่อมีคนถามว่าหนังสือเล่มนี้เกี่ยวกับอะไร คุณก็จะตอบแบบนี้

ฉันชอบคิดว่านวนิยายทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นวรรณกรรมหรือนิยายแนวไหน ล้วนเป็นภารกิจ ภารกิจแต่ละภารกิจเกี่ยวข้องกับ:

ลองดูนวนิยายเรื่องโปรดของคุณทั้งหมดสิ นวนิยายทั้งหมดมีจุดเริ่มต้น จากนั้นมีบางสิ่งเกิดขึ้นที่ทำให้โลกของตัวเอกพร่าเลือน จากนั้นตัวเอกก็ออกเดินทางตามจริงหรือในเชิงเปรียบเทียบที่เต็มไปด้วยอุปสรรคสำคัญ จากนั้นก็มาถึงตอนจบที่ตัวเอกอาจลงเอยที่สถานที่ใหม่หรือลงเอยที่จุดเริ่มต้น แต่ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างถาวร

ภารกิจนี้มีรูปแบบต่างๆ มากมายนับล้าน ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางผ่านจิตใจ การต่อสู้กับปีศาจภายใน หรือการบินผ่านอวกาศ แต่ในนวนิยายทุกเรื่องนั้น จะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับตัวละครหรือตัวละครต่างๆ ที่เริ่มต้นในสถานที่หนึ่งและจบลงที่อื่น

การเดินทาง ไม่ว่าจะเป็นทางกาย ทางอารมณ์ หรือทั้งสองอย่าง ถือเป็นหัวใจสำคัญของนวนิยายเรื่องนี้

วิธีการเลือกมุมมองของคุณ

หนึ่งในความผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดที่ฉันเห็นนักเขียนที่ไม่ได้ตีพิมพ์ผลงานคือความสับสนในมุมมอง การคิดมากเกินไปและมุมมองที่สับสนจะทำให้นวนิยายล้มเหลว

แทนที่จะ: เลือกจุดมุมมองและยึดมั่นกับมัน

มีตัวเลือกกาลหลักสองแบบคือ กาลอดีตและกาลปัจจุบัน

กาลอดีต (เขาพูด ฉันพูด) เป็นวิธีการแสดงออกที่ "คลาสสิก" มากกว่า ในขณะที่กาลปัจจุบัน (เขาพูด ฉันพูด) เป็นวิธีที่ทันสมัยกว่าและสื่อถึงความฉับไว ไม่ว่าคุณจะเลือกแบบไหนก็ขึ้นอยู่กับคุณ แต่มีกฎเพียงข้อเดียวเท่านั้น นั่นคือ จงยึดมั่นกับสิ่งที่คุณเลือก

ต่อไป คุณต้องเลือกมุมมองโดยรวมของคุณ ต่อไปนี้คือตัวเลือกบางส่วน:

• บุคคลที่หนึ่ง : เล่าจากมุมมองของผู้บรรยายคนใดคนหนึ่ง “ฉันทำอันนี้ ฉันทำอันนั้น”

• บุรุษที่สอง : เรื่องราวดูเหมือนจะดำเนินไปจากมุมมองของผู้อ่าน และดูเหมือนจะเป็นบทสนทนากับตัวละครที่มองไม่เห็น "คุณทำสิ่งนี้ คุณทำสิ่งนั้น"

• มุมมองบุคคลที่สามแบบจำกัด : เน้นความคิดและมุมมองของตัวละครเพียงตัวเดียวในแต่ละครั้ง หากเปลี่ยนมุมมอง จะเหมือนกับว่ากล้องถูกส่งต่อไปยังตัวละครอื่น "เขาทำอย่างนี้ เธอทำอย่างนั้น แต่เขาไม่แน่ใจว่าทำไมเธอถึงทำอย่างนั้น"

• มุมมองบุคคลที่สามที่รอบรู้ : คล้ายกับมุมมองของพระเจ้า บางครั้งผู้บรรยายก็แทบจะเป็นตัวละครอีกตัวหนึ่งที่รู้ทุกอย่าง บางครั้งก็เป็นเพียงเสียงที่สงบนิ่งบรรยายความคิดและการกระทำ "เขาทำสิ่งนี้ เธอทำสิ่งนั้น เขาคิดสิ่งนี้ เธอคิดสิ่งนั้น"

ลองใช้วิธีที่แตกต่างกันสองสามวิธีเพื่อดูว่าวิธีใดดูเป็นธรรมชาติที่สุด

ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็ตาม จงยึดมั่นกับสิ่งที่คุณเลือก หากคุณเปลี่ยนมุมมอง ให้ใช้ตัวแบ่งบทเพื่อทำเครื่องหมายไว้

วิธีการเพิ่มอุปสรรคและพล็อต

สร้างอุปสรรคให้ตัวละครมากขึ้นเรื่อยๆ พร้อมทั้งมีทั้งขึ้นและลงตลอดทาง

หากความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ตัวเอกต้องเผชิญเกิดขึ้นในครึ่งแรกของหนังสือ ผู้อ่านจะรู้สึกเบื่อในครึ่งหลัง หากตัวละครของคุณได้ทุกอย่างที่ต้องการและมีช่วงเวลา "สุขสันต์" อยู่เสมอ ผู้อ่านก็จะรู้สึกเบื่อหน่ายกับความคาดเดาไม่ได้นี้เช่นกัน หากตัวละครของคุณมีช่วงเวลา "แย่" อยู่เสมอ และเรื่องราวยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ และสิ้นหวัง ผู้อ่านจะรู้สึกหงุดหงิดอย่างมากหรือเริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างตลกขบขันโดยไม่ได้ตั้งใจ

ไม่ว่าอุปสรรคหลักจะเป็นตัวร้าย ปีศาจร้ายภายใน หรือคำถามเชิงวาทศิลป์อันทรงพลัง การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็มาถึง และจะมีทั้งรางวัล อุปสรรค และอุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ ตลอดเส้นทาง และยิ่งจะดียิ่งขึ้นไปอีกหากความเข้มข้นของอุปสรรคและอารมณ์ต่างๆ ค่อยๆ เพิ่มขึ้นและผันผวนไปมาระหว่างเรื่องราว

วิธีทำให้ตัวละครของคุณมีมิติมากขึ้น

หัวใจสำคัญของการแสวงหาของนวนิยายเรื่องนี้คือตัวเอก หรืออาจเป็นกลุ่มตัวเอกกลุ่มเล็กๆ แต่สำหรับเนื้อหาในส่วนนี้ เราจะนิยามตัวเอกเป็นเอกพจน์ ตัวเอกอาจเป็นผู้ชาย ผู้หญิง เด็ก มนุษย์ต่างดาว ชิวาวา สปอร์รา หรืออะไรก็ได้ที่คุณนึกออก เชื่อเถอะว่ามีคนเคยเจอแบบนี้มาก่อน

แต่ตัวเอกทุกคน ไม่ว่าจะสายพันธุ์ไหน ก็มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือ พวกเขาต้องการอะไรบางอย่าง และนวนิยายเรื่องนี้ก็พูดถึงวิธีที่พวกเขาพยายามจะได้สิ่งที่ต้องการ

ตัวเอกที่ดีที่สุดคือบุคคลที่มีความซับซ้อนซึ่งอาจต้องการหลายสิ่ง พวกเขาอาจคิดว่าต้องการสิ่งหนึ่ง แต่จริงๆ แล้วต้องการอีกสิ่งหนึ่ง หรืออาจต้องการสองสิ่งที่ขัดแย้งกัน แต่เมื่อรู้ว่าตัวละครต้องการอะไร บุคลิกของพวกเขา (ตลก? กล้าหาญ? อ่อนแอ?) จะกลายเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาทำอย่างไรจึงจะบรรลุเป้าหมายนั้น

ตัวละครเสริมแต่ละตัวมีสิ่งที่ต้องการซึ่งอาจขัดแย้งกับสิ่งที่ตัวเอกต้องการ หากคุณมีตัวร้าย เขาจะมีความปรารถนาเดียวกันกับตัวเอกของคุณ (คู่แข่ง) หรือตรงกันข้ามกับสิ่งที่ตัวละครของคุณต้องการ (ความเป็นปฏิปักษ์) และพลังของเขาจะแข็งแกร่งเกือบเท่าตัวเอกของคุณ แต่จะไม่เหมือนกันทุกประการ