ความเงียบในยามค่ำคืน ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างสงบเสมอไป
บางครั้งมันเงียบจนได้ยินเสียงของบางสิ่งชัดกว่าตอนกลางวัน
เสียงโหยหวนแผ่วเบา
เหมือนความเจ็บปวดที่ยังไม่จาง
เหมือนกำลังมีใครบางคนพยายามสื่อสาร
ไม่ใช่เพื่อทำร้าย
แต่เพื่อให้ใครสักคนรับรู้
มีความเชื่อเล่าว่า
หากได้ยินเสียงลักษณะนั้น
อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
อาจเป็นวิญญาณเร่ร่อนที่ยังทุกข์
กำลังมองหาความเมตตา
และผู้ที่ได้ยินอาจเป็น “คนที่ถูกเลือก” ให้รับฟัง
บางเสียงอาจแค่คร่ำครวญ
แต่บางครั้งกลับชัดเจนเป็นคำ
เหมือนคำเตือน
หรือการบอกให้รู้ว่า
มีบางสิ่งยังสิงสถิตอยู่ในสถานที่นั้น
หรืออาจติดตามมากับวัตถุบางอย่างที่เพิ่งได้รับมา
แทนที่จะตื่นตระหนก
ความเชื่อโบราณมักสอนอีกทางหนึ่ง
ให้ตั้งสติ
แผ่เมตตา
อุทิศส่วนบุญส่วนกุศล
เพราะบางทีสิ่งที่น่ากลัว
อาจเป็นเพียงความทุกข์ที่ยังไม่ถูกปลดปล่อย
ในอีกมุมหนึ่ง
เสียงปริศนาอาจเป็นเพียงเสียงลม
เสียงบ้านขยับตัว
หรือจินตนาการที่ไวเกินไปในความเงียบ
แต่การตั้งสติและใจเย็น
ก็ยังเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดเสมอ
บางคืนจึงไม่ใช่แค่เรื่องหลอน
แต่เป็นบททดสอบของสติ
และความเมตตาในใจ
แล้วล่ะ
ถ้าได้ยินเสียงที่อธิบายไม่ได้ในคืนนี้
จะเลือกหวาดกลัว
หรือจะหยุดนิ่งแล้วตั้งสติฟังให้ชัดก่อน 🌙💭
