ต้นไม้ต้นเล็กในกระถางตื้น ๆ
ดูเผิน ๆ เหมือนแค่ของตกแต่ง แต่ใครที่เคยลองดูแลจริงจะรู้ว่า บอนไซไม่ใช่แค่ต้นไม้
มันคือการฝึกใจแบบเงียบ ๆ
1. ต้องใช้เวลา ไม่เร่งไม่ได้
บอนไซไม่โตในวันสองวัน การตัดแต่ง ดัดกิ่ง หรือรอให้แตกยอดใหม่ ล้วนต้องใช้ความอดทน การดูมันค่อย ๆ เปลี่ยนไปทีละนิด ทำให้ใจช้าลงโดยอัตโนมัติ
2. ทุกการตัดต้องคิดก่อนเสมอ
กรรไกรหนึ่งครั้ง อาจเปลี่ยนรูปทรงทั้งต้น การดูบอนไซจึงไม่ใช่แค่ทำไปเรื่อย ๆ แต่ต้องโฟกัสกับรายละเอียด ฝึกให้มีสติอยู่กับปัจจุบัน
3. เรียนรู้การยอมรับธรรมชาติ
บางครั้งกิ่งไม่โตตามที่หวัง ใบเหลืองโดยไม่คาดคิด บอนไซสอนให้เข้าใจว่า ธรรมชาติไม่ได้อยู่ในการควบคุมทั้งหมดของเรา
4. พื้นที่เล็ก ๆ ที่ทำให้ใจนิ่ง
แค่ได้นั่งรดน้ำ เช็ดใบ หรือจัดทรงเงียบ ๆ ไม่ต้องจอ ไม่ต้องแจ้งเตือน สมองได้พักจากความเร่งรีบของวันทั้งวัน
หลายคนที่เริ่มจากความชอบต้นไม้ สุดท้ายกลับได้ของแถมเป็นความสงบในใจ
บอนไซไม่ได้เปลี่ยนแค่รูปทรงกิ่งไม้ แต่ค่อย ๆ เปลี่ยนจังหวะความคิดของคนดูแลด้วย
บางครั้งการฝึกสมาธิ อาจไม่จำเป็นต้องนั่งหลับตา
แค่นั่งดูต้นไม้เล็ก ๆ เติบโตไปพร้อมกันก็พอ
ถ้ามีมุมเงียบ ๆ สักมุมในบ้าน จะลองวางบอนไซสักต้นไหม?

