ตะแกรงกรองเศษอาหารอันละไม่กี่สิบ จบซิงค์ตันกลิ่นเหม็น ลองทั้งแบบแขวนและแบบตั้งมุม

บ้านเราเมื่อก่อน เศษอาหารจากจานจบลงที่ถ้วยกรองใบเล็กซึ่งติดมากับซิงค์ วันไหนขี้เกียจควัก เศษก็ค้างเปียกอยู่อย่างนั้นทั้งวัน ตกเย็นกลิ่นตีขึ้นมาถึงเตาแก๊ส บางบ้านเราเห็นใช้ถาดขนมจีนวางทับปากท่อแทน ซึ่งก็ช่วยในระดับหนึ่ง แต่เศษเล็กเศษน้อยก็ยังลอดลงท่อไปอยู่ดี ช่วงกินเจแบบนี้ทำกับข้าวทีหนึ่งเศษผักเศษเส้นเยอะกว่าปกติ เราเลยสั่งตะแกรงกรองเศษอาหารสองแบบที่เขาใช้กันเยอะมาลอง แบบแขวนกดปุ่มกับแบบตั้งมุมใส่ถุงกรอง รวมๆ แล้วไม่ถึงสองร้อยบาท เอามาเล่าให้ฟังแบบที่เจอมากับมือ

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เศษอาหาร แต่อยู่ที่การปล่อยให้เศษค้างเปียกอยู่ตรงนั้น

ถ้วยกรองเดิมของซิงค์ออกแบบมาให้กันเศษก้อนใหญ่ลงท่อ แต่มันเก็บเศษไว้แบบเปียกชื้นทั้งวัน น้ำแกงมันๆ ที่เทราดลงไปก็ไหลลงท่อตรงๆ คราบน้ำมันค่อยๆ เกาะผนังท่อ พอหมักหมมหลายวันกลิ่นก็ตีกลับขึ้นซิงค์ ค่าล้างท่อครั้งหนึ่งแพงกว่าตะแกรงหลายเท่าตัว เราเลยคิดว่าทางแก้ไม่ใช่การขยันควักเศษอย่างเดียว แต่คือแยกเศษออกให้น้ำไหลลงท่อได้ทันที โดยที่เศษไม่ค้างเปียกให้เราต้องมานั่งจับทีหลัง ซึ่งตะแกรงสองแบบที่เราสั่งมาคนละไอเดียกันเลย

แบบแขวนกดปุ่ม อันเหลืองๆ ที่กดทีเดียวเศษร่วงลงถังเอง

แบบแรกเป็นตะกร้าพลาสติกใบกลมก้นถี่ รูปร่างคล้ายถ้วยตวง มีหูยางยืดไว้เกี่ยวขอบซิงค์หรือสวมเข้ากับคอกล้างจานก็ได้ เราเกี่ยวไว้ตรงคอกล้างจาน เพราะซิงค์บ้านเราขอบบางเกี่ยวไม่ค่อยอยู่ เวลาจะเทเศษอาหารจากจานหรือชามก็เทลงตะกร้าตรงๆ น้ำซุปไหลผ่านรูก้นตะกร้าลงซิงค์ไป เหลือแต่เศษค้างอยู่ในนั้น

ทีเด็ดอยู่ตรงปุ่มกลมเล็กๆ ข้างหูตะกร้า กดปุ๊บฝาใต้ก้นเปิดปั๊บ ยกตะกร้าไปคร่อมปากถังขยะแล้วกด เศษทั้งหมดร่วงลงถุงในถังโดยที่มือเราไม่ต้องแตะเศษเลยแม้แต่ชิ้นเดียว หลายคนตอนได้มาแรกๆ ไม่รู้ว่ามีปุ่ม ยกทั้งตะกร้าไปเทเองแล้วบ่นว่าเศษติดก้นควักไม่ออก เราเองก็เกือบทำแบบนั้น ถ้าไม่ได้สังเกตว่าฝาใต้ก้นมันเปิดได้

ข้อติมีนิดเดียวตรงที่พอกดเปิดแล้ว ตอนปิดฝากลับต้องเอามือดันฝาเข้าที่เอง ไม่ได้เด้งกลับอัตโนมัติ มือเปียกนิดๆ ก็ต้องเช็ดก่อนดันกลับ เราว่ามันเป็นเรื่องเล็กแต่ควรรู้ไว้ก่อน จะได้ไม่หงุดหงิดตอนใช้งานจริง

โบนัสเล็กๆ ที่เราชอบคือวันไหนไม่ได้เทเศษอาหาร มันกลายเป็นที่พักฟองน้ำล้างจานไปโดยอัตโนมัติ ฟองน้ำไม่ต้องวางแฉะอยู่บนขอบซิงค์ให้เหม็นอับ

แบบตั้งมุมใส่ถุงกรอง เททั้งน้ำทั้งเศษเสร็จแล้วหิ้วถุงไปทิ้งทั้งใบ

แบบที่สองเป็นกรอบพลาสติกทรงสามเหลี่ยม วางเข้ามุมใดมุมหนึ่งของซิงค์ แล้วเอาถุงตาข่ายใช้แล้วทิ้งคลุมทับกรอบ เวลาเทเศษอาหารหรือน้ำแกงจากหม้อลงมุมนั้น น้ำจะซึมผ่านตาข่ายลงซิงค์ เศษทั้งหมดค้างอยู่ในถุง ตาข่ายมันถี่กว่าที่คิด ข้าวสุกเม็ดเล็กๆ หรือกากมะนาวก็ยังไม่ลอด

เต็มแล้วเราก็ยกหูถุงขึ้นมารวบปาก มัด แล้วหิ้วไปทิ้งทั้งถุง กรอบเหลือแค่ล้างน้ำผ่านหนึ่งทีจบ มือเราไม่ได้แตะเศษอาหารเลยตลอดกระบวนการ อันนี้ตอบโจทย์บ้านที่ทำกับข้าวเยอะ เทครั้งเดียวหมดหม้อ มากกว่าแบบแขวนที่จุได้ทีละจาน

ของสิ้นเปลืองคือถุงตาข่ายนี่แหละ แพ็คหนึ่งร้อยใบเราเห็นขายอยู่ราวสี่สิบเจ็ดบาท ตกใบละไม่ถึงห้าสิบสตางค์ แลกกับการไม่ต้องล้างตะแกรงเหนียวๆ เราว่ามันคุ้ม แต่ต้องไม่ลืมสั่งเติมก่อนหมด ไม่งั้นวันไหนถุงหมด กรอบจะตั้งอยู่มุมซิงค์แบบเก้อๆ ใช้ไม่ได้

แล้วครัวแบบเราควรหยิบอันไหน และราคาตอนนี้อยู่ที่เท่าไร

ถ้าอยู่หอหรือคอนโด ซิงค์เล็ก ทำกับข้าวทีละจานสองจาน เราเชียร์แบบแขวน เพราะไม่กินผิวซิงค์เลย แขวนคอกล้างจานไว้ก็จบ และไม่มีค่าถุงเติม ราคาแบบแขวนที่เราเห็นใน Shopee มีตั้งแต่สิบหกบาทหลังใช้โค้ด ไปจนถึงใบละเจ็ดสิบสองบาทจากร้านที่ถอดล้างได้ทั้งชุด ส่วนชุดขาแขวนพร้อมถุงกรองห้าสิบใบอยู่ราวยี่สิบสี่ถึงห้าสิบห้าบาท

ถ้าบ้านทำกับข้าววันละหลายหม้อ มีน้ำแกงต้องเทบ่อย แบบตั้งมุมจะสบายกว่า แม้กรอบสเตนเลสทรงสามเหลี่ยมราคาจะสูงกว่า เราเห็นอยู่ราวร้อยห้าสิบบาท บวกค่าถุงตาข่ายแพ็คละสี่สิบเจ็ดบาท แต่ถ้าคิดต่อครั้งถูกมากและมือสะอาดที่สุดในสองแบบที่เราลอง

ลิงก์ร้านที่เราจดไว้ตอนสั่งอยู่ตรงนี้เลย ตะแกรงกรองเศษอาหารแบบแขวนกันท่อตัน ชุดขาแขวนพร้อมถุงกรองห้าสิบใบ กรอบสามเหลี่ยมสเตนเลส และ ถุงตาข่ายแพ็คร้อยใบ ราคาเปลี่ยนตามโปรแต่ละวัน กดดูอีกทีตอนสั่งนะ

ปิดท้ายแบบเพื่อนบอกเพื่อน

สองแบบนี้อันเดียวก็เอาอยู่ แต่ถ้าซิงค์บ้านใครใหญ่และทำกับข้าวเยอะเหมือนบ้านเรา มีทั้งคู่ยิ่งสบาย ของราคาหลักสิบที่แก้เรื่องเหม็นเรื่องตันได้จริงหายากนะ อันนี้เราใช้จนคนในบ้านเลิกบ่นเรื่องกลิ่นซิงค์แล้ว เหลือกฎเหล็กข้อเดียวคือเศษอาหารห้ามค้างข้ามคืน ไม่ว่าจะใช้แบบไหน เททิ้งก่อนนอนทุกครั้ง ซิงค์ก็จะพอหอมไปได้อีกวัน ใครลองแล้วเป็นยังไงมาเล่าให้ฟังบ้างนะ