เมื่อเพลงที่ซ่อนในแอปกลับมาอยู่บนผนัง
Spine คือชั้นเพลงดิจิทัลแบบติดผนังที่แสดงอัลบั้มจากคลังเพลงสตรีมมิงเป็นแถวสันปกบนจอสัมผัส ให้ผู้ใช้เลือกดูและแตะอัลบั้มเพื่อเริ่มฟังผ่านระบบเสียงที่มีอยู่ แทนการไล่ค้นหาเพลงในแอปบนมือถือ แนวคิดนี้เกิดขึ้นเพราะการสตรีมมิงทำให้เข้าถึงเพลงสะดวก แต่ปกอัลบั้มและความรู้สึกของการเดินเลือกแผ่นกลับเลือนหายไป Spine จึงพยายามนำเพลงที่ถูกเก็บไว้หลังไอคอนแอปออกมาให้เห็นในพื้นที่จริง
จุดเด่นไม่ใช่การเพิ่มความละเอียดเสียงหรือแทนที่เครื่องเล่น แต่คือการเปลี่ยนวิธีตัดสินใจว่าจะฟังอะไร หน้าจอขนาด 28 นิ้วแสดงสันอัลบั้มเรียงกัน ผู้ใช้เลื่อนดู แตะปกเพื่อเปิดรายละเอียด แล้วสั่งเล่นเพลงจากชุดเครื่องเสียงเดิม การเห็นอัลบั้มอยู่ตรงหน้าอาจสะกิดให้นึกถึงเพลงที่บันทึกไว้แต่ลืมไปแล้ว ต่างจากหน้ารายการบนมือถือที่มักพาให้เลื่อนผ่านเพลย์ลิสต์ยาว ๆ โดยไม่ทันสังเกตอัลบั้มทั้งชุด
สัมผัสที่ชวนให้นึกถึงชั้นแผ่นเสียง
Spine ไม่ได้ทำให้เพลงดิจิทัลกลายเป็นแผ่นจริง แต่สร้างฉากให้คลังเพลงมีตัวตนในห้อง ตัวเครื่องกว้าง 76 เซนติเมตร สูง 19 เซนติเมตร และลึก 8 เซนติเมตร ใช้โครงอะลูมิเนียมกับกระจกผิวด้าน และออกแบบให้ติดผนังหรือวางบนชั้นได้ เมื่อปัดดูสันอัลบั้มและแตะเพื่อเห็นปก ผู้ใช้มีจุดให้เพ่งมองและเลือกอย่างเป็นรูปธรรม ความแตกต่างนี้สำคัญ เพราะการเลือกเพลงไม่ได้เป็นเพียงการค้นหาชื่อ แต่เป็นการมองเห็นความทรงจำหรืออารมณ์ที่ผูกกับงานชุดหนึ่ง
อย่างไรก็ตาม อินเทอร์เฟซกายภาพไม่ได้มอบสัมผัสแบบหยิบแผ่นออกจากซอง วางบนเครื่องเล่น และพลิกด้านเพลงได้ Spine ช่วยให้เพลงดิจิทัลจับต้องได้ขึ้นในเชิงภาพ แต่ยังเป็นจอและการแตะ ไม่ใช่กิจกรรมแบบสะสมแผ่นเสียงจริง คุณค่าของมันจึงอยู่ตรงกลางระหว่างความสะดวกของสตรีมมิงกับความพึงพอใจจากการจัดวางคอลเล็กชัน ไม่ใช่การทดแทนประสบการณ์แผ่นเสียงอย่างสมบูรณ์
สะดวกขึ้นในการเลือก แต่ยังพึ่งมือถือและระบบเดิม
Spine รองรับ Apple Music, Tidal และ Spotify แต่การทำงานต่างกันตามบริการ โดย Apple Music ซิงก์คลังเพลงและเริ่มเล่นเมื่อแตะอัลบั้ม ส่วน Tidal ต้องยืนยันการเล่นบนโทรศัพท์ ขณะที่ Spotify ต้องนำเข้าคลังผ่าน TuneMyMusic และทำขั้นตอนนำเข้าใหม่เมื่อต้องการเพิ่มอัลบั้ม การเล่นผ่าน Tidal และ Spotify ยังต้องยืนยันจากมือถือด้วย ความต่างนี้ทำให้ประสบการณ์เลือกเพลงหน้าอุปกรณ์ไม่เป็นอิสระจากแอปทั้งหมด และอาจลดความลื่นไหลที่เป็นเหตุผลหลักของการมีจอแยก
อุปกรณ์ฟังเพลงชิ้นนี้ไม่มีลำโพงหรือภาคเล่นเสียงในตัว แต่ส่งการเล่นต่อไปยังโทรศัพท์และระบบเสียงที่ผู้ใช้มีอยู่ ไม่ว่าจะเป็นหูฟัง ลำโพงอัจฉริยะ หรือชุดเสียงภายในบ้าน นั่นทำให้คนที่จัดระบบเสียงไว้แล้วใช้ Spine เป็นหน้าควบคุมและพื้นที่แสดงคอลเล็กชันได้ แต่คนที่หวังซื้ออุปกรณ์ชิ้นเดียวแล้วได้ทั้งหน้าจอและเสียงจะไม่ได้สิ่งนั้น อีกทั้งยังไม่รองรับไฟล์เพลงในเครื่องเมื่อเริ่มต้น
เหมาะกับคนที่อยากเห็นคลังเพลง ไม่ใช่ทุกคนที่สตรีม
ข้อเสนอของ Spine น่าสนใจที่สุดสำหรับคนที่มีอัลบั้มโปรดจำนวนมาก แต่รู้สึกว่าคลังเพลงในมือถือกลายเป็นรายการที่มองไม่เห็น การจัดอัลบั้มเป็นแถวช่วยให้เลือกจากภาพรวม และทำให้การฟังร่วมกับคนอื่นในห้องเป็นเรื่องเปิดเผยกว่าเลื่อนดูหน้าจอส่วนตัว ทว่าประโยชน์นี้เป็นเรื่องของการค้นพบและบรรยากาศ ไม่ใช่การปรับปรุงคุณภาพเสียงหรือเพิ่มเพลงใหม่ให้คลัง
ในฐานะอุปกรณ์เสริม Spine จึงเป็นของพรีเมียมมากกว่าของจำเป็นสำหรับเริ่มต้นชุดฟังเพลง ผู้ใช้ต้องชั่งใจว่าการเห็นปกอัลบั้มและเลือกด้วยมือมีค่าพอเมื่อเทียบกับการใช้โทรศัพท์ที่มีอยู่แล้วหรือไม่ อีกทั้งการระดมทุนไม่เท่ากับการซื้อสินค้าสำเร็จรูป ผู้สนใจควรตรวจสอบเงื่อนไขและกำหนดส่งล่าสุด รวมถึงยอมรับความเสี่ยงเรื่องความล่าช้าของโครงการ
ท้ายที่สุด Spine แก้ปัญหาที่สตรีมมิงสร้างขึ้นได้ตรงจุดหนึ่ง คือเพลงมีให้เลือกมากมายแต่กลับมองไม่เห็น การเปลี่ยนคลังสตรีมมิงให้เป็นชั้นเพลงดิจิทัลช่วยให้การเลือกฟังช้าลงและตั้งใจขึ้น แต่ไม่แทนสัมผัสของแผ่นจริง และไม่พ้นการพึ่งโทรศัพท์กับระบบเสียงเดิม จุดแข็งของมันจึงไม่ใช่การทำให้เพลงดีขึ้น หากเป็นการทำให้เรานึกอยากเปิดเพลงที่มีอยู่แล้ว
