หลายคนคงเคยเจอสถานการณ์เดียวกัน พอเครียดจากงาน เหนื่อยจากการเรียน หรือเจอเรื่องไม่สบายใจ ก็อยากหยิบชานม เค้ก ช็อกโกแลต หรือขนมหวานมากินทันที จนเหมือนเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติของร่างกาย
.
สาเหตุหนึ่งมาจากฮอร์โมนความเครียดที่ชื่อว่า "คอร์ติซอล" ซึ่งจะเพิ่มขึ้นเมื่อร่างกายอยู่ในภาวะกดดัน ฮอร์โมนตัวนี้สามารถกระตุ้นความอยากอาหาร โดยเฉพาะอาหารที่มีน้ำตาลและพลังงานสูง
.
อีกเรื่องที่หลายคนมองข้ามคือ ของหวานสามารถกระตุ้นการหลั่งสารเคมีในสมองที่เกี่ยวข้องกับความสุขและความพึงพอใจ ทำให้รู้สึกผ่อนคลายหรืออารมณ์ดีขึ้นชั่วคราว แม้จะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตาม
.
นอกจากนี้ เมื่อเครียดเป็นเวลานาน สมองมักมองหา "รางวัล" ให้กับตัวเอง และของหวานก็เป็นสิ่งที่เข้าถึงง่ายที่สุด หลายคนจึงรู้สึกอยากกินขนมหลังจากเจอวันที่หนักหน่วง
.
อย่างไรก็ตาม ความสุขจากน้ำตาลมักอยู่ไม่นาน หลังระดับน้ำตาลในเลือดลดลง หลายคนอาจกลับมารู้สึกเหนื่อย หิว หรืออยากกินของหวานอีกครั้ง จนกลายเป็นวงจรที่เกิดซ้ำไปเรื่อย ๆ
.
สิ่งที่น่าสนใจคือ ไม่ใช่ทุกคนที่ตอบสนองต่อความเครียดด้วยการกิน บางคนกลับกินได้น้อยลงหรือไม่อยากอาหารเลย ซึ่งเป็นผลจากการตอบสนองของร่างกายที่แตกต่างกันในแต่ละคน
.
ถ้ามองในภาพรวม การอยากกินของหวานเวลาเครียดถือเป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นได้กับหลายคน เพราะเกี่ยวข้องกับทั้งฮอร์โมนและการทำงานของสมอง แต่หากเกิดบ่อยเกินไป การหาวิธีผ่อนคลายแบบอื่นร่วมด้วย เช่น ออกกำลังกาย ฟังเพลง หรือพักผ่อนให้เพียงพอ อาจช่วยลดการพึ่งของหวานได้มากกว่าที่คิด