การอ้อยอิ่งใต้ผ้าห่มไม่ใช่ขี้เกียจ แต่คือการพักใจ

เคยไหม…ตื่นแล้วแต่ยังไม่อยากลุก
ยังอยากอยู่ใต้ผ้าห่มนุ่มๆ อีกสักพัก
ไม่ใช่เพราะขี้เกียจ แต่เพราะใจยังไม่พร้อมเริ่มวัน

โมเมนต์นี้มีชื่อเรียกน่ารักๆ ว่า Hurkle-Durkle (เฮอร์เคิล-เดอร์เคิล)
มันคือช่วงเวลารอยต่อระหว่าง “ความฝัน” กับ “ความจริง”
ที่เรายังไม่ต้องรีบเป็นเวอร์ชันที่พร้อมใช้งาน
ยังไม่ต้องตอบใคร ยังไม่ต้องตัดสินใจ และยังไม่ต้องแบกความคาดหวังของโลกไว้บนไหล่

Hurkle-Durkle คือการอนุญาตให้ตัวเอง “อ้อยอิ่ง” อย่างอ่อนโยน
แค่ฟังลมหายใจ ปล่อยความคิดลอยผ่าน
เหมือนให้ร่างกายได้วอร์มเครื่องก่อนออกไปเจอชีวิตจริง

ในยุคที่ทุกคนถูกกดดันให้ productive ตั้งแต่ลืมตา
การหยุดนิ่งไม่กี่นาที กลับกลายเป็นการดูแลใจรูปแบบหนึ่ง

มันไม่ใช่การถอยหลัง
แต่คือการ “ตั้งหลัก”

เพราะสมองและอารมณ์ของเราต้องการเวลาเปลี่ยนโหมด
จากเมื่อคืนสู่เช้าวันใหม่
เพื่อสำรวจความรู้สึกที่ตกค้าง และเตรียมพลังให้พร้อมเดินต่อ

Hurkle-Durkle ยังเตือนว่า…
เราไม่จำเป็นต้องเก่งทันที
ไม่จำเป็นต้องเป๊ะตั้งแต่วินาทีแรก
และไม่จำเป็นต้องรีบเป็นที่น่าพอใจของใคร

บางครั้ง การเริ่มวันด้วยความช้า ความเงียบ และความอ่อนโยน
อาจเป็นการเริ่มต้นที่สวยงามที่สุดก็ได้ 💛

วันนี้ถ้าคุณยังอยากอยู่ใต้ผ้าห่มอีกนิด
ไม่ต้องรู้สึกผิดนะคะ
บางที…นั่นคือการรักตัวเองในรูปแบบที่เรียบง่ายที่สุด 🌿✨