หลายคนเคยเจอสถานการณ์เดียวกัน ตู้เสื้อผ้าแน่นจนแทบปิดไม่ลง แต่พอถึงเวลาต้องออกจากบ้าน กลับยืนมองอยู่นานและพูดกับตัวเองว่า "ไม่มีอะไรจะใส่เลย"
.
ทั้งที่ความจริง เสื้อผ้าก็อยู่ครบทุกตัว และบางชิ้นอาจยังไม่เคยใส่ด้วยซ้ำ
.
สาเหตุหนึ่งคือ เราไม่ได้ต้องการแค่เสื้อผ้า แต่กำลังมองหาชุดที่เหมาะกับอารมณ์ โอกาส และความรู้สึกของตัวเองในวันนั้น
.
บางวันเสื้อที่เคยชอบใส่กลับไม่ใช่ตัวที่อยากหยิบขึ้นมา บางวันก็รู้สึกว่าไม่มีชุดไหนเข้ากับงานหรือสถานที่ที่กำลังจะไป
.
อีกเรื่องที่หลายคนมองข้ามคือ เรามักใส่เสื้อผ้าอยู่เพียงไม่กี่ตัวจากทั้งหมดในตู้ ทำให้เสื้อผ้าส่วนใหญ่กลายเป็นของที่มีอยู่แต่แทบไม่ถูกใช้งาน
.
นอกจากนี้ การมีตัวเลือกมากเกินไปก็อาจทำให้ตัดสินใจยากขึ้น เพราะยิ่งมีเสื้อผ้ามาก สมองก็ยิ่งต้องใช้เวลาเปรียบเทียบและเลือกนานขึ้น
.
นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหลายคนที่จัดตู้เสื้อผ้าใหม่หรือคัดเฉพาะเสื้อผ้าที่ใส่จริง กลับรู้สึกเลือกชุดง่ายขึ้นกว่าตอนที่มีเสื้อผ้าเต็มตู้
.
ถ้ามองในภาพรวม ปัญหาไม่ได้อยู่ที่มีเสื้อผ้าน้อยเกินไป แต่อาจเป็นเพราะเรามีตัวเลือกมากเกินไปต่างหาก จนสุดท้ายยืนมองตู้เสื้อผ้าอยู่หลายนาที แล้วก็ยังรู้สึกว่าไม่มีอะไรจะใส่อยู่ดี
