ประเทศไทยกำลังกลายเป็นแหล่งฟอกเงินของสแกมเมอร์จริงหรือ?

เข้าใจกลไก รู้เท่าทันความเสี่ยง และป้องกันตัวเองในยุคดิจิทัล

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ข่าวเกี่ยวกับ “แก๊งคอลเซ็นเตอร์”, “บัญชีม้า”, “สแกมเมอร์ข้ามชาติ” และ “เงินผิดกฎหมาย” ปรากฏให้เห็นแทบทุกวัน จนเกิดคำถามใหญ่ที่หลายคนเริ่มตั้งข้อสงสัยว่า
ประเทศไทยกำลังกลายเป็นแหล่งฟอกเงินของสแกมเมอร์หรือไม่

คำถามนี้ไม่ได้เกิดจากความรู้สึกหรือกระแสโซเชียลเพียงอย่างเดียว แต่มีข้อมูลเชิงโครงสร้างทางการเงิน เทคโนโลยี และช่องโหว่ของระบบที่ทำให้ประเทศไทย “ถูกใช้” เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการฟอกเงินระดับภูมิภาค

บทความนี้จะพาไล่เรียงภาพใหญ่ตั้งแต่
เงินฟอกคืออะไร → สแกมเมอร์ใช้ระบบไหน → ทำไมประเทศไทยจึงถูกเลือก → ใครเสี่ยงเกี่ยวข้องโดยไม่รู้ตัว → และประชาชนทั่วไปควรป้องกันตนเองอย่างไร
ทั้งหมดอธิบายด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย แต่ยืนอยู่บนข้อมูลและการวิเคราะห์เชิงเทคนิค

ฟอกเงินคืออะไร และสแกมเมอร์ต้องฟอกเงินไปเพื่ออะไร

การฟอกเงิน (Money Laundering) คือกระบวนการทำให้เงินที่ได้มาจากกิจกรรมผิดกฎหมาย ดูเหมือนเป็นเงินที่ถูกต้องตามกฎหมาย เพื่อให้สามารถนำไปใช้ จ่าย โอน หรือเก็บสะสมได้โดยไม่ถูกตรวจสอบ

สำหรับสแกมเมอร์ เงินที่หลอกมาได้จะ “ใช้งานไม่ได้ทันที” หากไม่ผ่านกระบวนการฟอก เพราะ

• เงินถูกติดตามได้

• เส้นทางการโอนผิดปกติ

• ธนาคารและรัฐสามารถอายัดได้

ดังนั้น เป้าหมายของสแกมเมอร์ไม่ใช่แค่ “หลอกเงินได้” แต่คือ ทำให้เงินหายไปจากระบบตรวจจับ

กลไกฟอกเงินของสแกมเมอร์ในยุคดิจิทัล

สแกมเมอร์ยุคใหม่ไม่ได้ใช้วิธีซับซ้อนแบบในหนัง แต่ใช้ช่องโหว่ที่เกิดจาก “ความเร็วของระบบดิจิทัล” และ “พฤติกรรมผู้ใช้ทั่วไป”

โครงสร้างหลักที่ใช้กันมาก

ทำไมประเทศไทยจึงถูกใช้เป็นจุดฟอกเงิน

นี่คือคำถามสำคัญ และคำตอบไม่ได้อยู่ที่ “คนไทยโกง”
แต่อยู่ที่ โครงสร้างระบบที่ถูกออกแบบมาเพื่อความสะดวก

1. ระบบการเงินดิจิทัลที่เร็วมาก

• โอนเงินแบบเรียลไทม์

• เปิดบัญชีผ่านแอป

• ผูกพร้อมเพย์ง่าย

สิ่งที่ดีต่อผู้ใช้ทั่วไป
กลายเป็นข้อได้เปรียบของอาชญากร

2. ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางการโอนในภูมิภาค

• มีแรงงานข้ามชาติ

• มีธุรกิจข้ามพรมแดน

• มีการโอนเงินเข้า–ออกสูง

ทำให้การโอน “ไม่ดูผิดปกติในภาพรวม”

3. ประชาชนจำนวนมากยังไม่เข้าใจความเสี่ยงของบัญชีม้า

หลายคนถูกหลอกด้วยข้อเสนอเช่น

• ให้เช่าบัญชี

• รับเงินแล้วโอนต่อ

• เปิดบัญชีแทน

โดยไม่รู้ว่าเข้าข่ายฟอกเงินทันที

4. สแกมเมอร์ไม่ได้อยู่ในไทย แต่ใช้ไทยเป็น “ทางผ่าน”

เงินอาจเริ่มจาก
เหยื่อประเทศ A → บัญชีไทย → Wallet ต่างประเทศ → ปลายทางจริง

ประเทศไทยจึงเป็น “จุดผ่าน” ไม่ใช่ต้นทางเสมอไป

ใครบ้างที่เสี่ยงเข้าไปเกี่ยวข้องโดยไม่รู้ตัว

นี่คือจุดที่น่ากังวลที่สุด เพราะคนที่เกี่ยวข้องจำนวนมาก
ไม่คิดว่าตัวเองกำลังทำผิด

กลุ่มเสี่ยงที่พบมาก:

• นักเรียน นักศึกษา

• ผู้มีรายได้น้อย

• ผู้ที่ต้องการเงินด่วน

• ผู้ที่ไม่เข้าใจระบบกฎหมายการเงิน

การรับเงินเข้าแล้วโอนต่อ
แม้ไม่ได้หลอกใครเอง
ก็เข้าข่าย “มีส่วนร่วมในการฟอกเงิน”

ผลกระทบที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช่แค่ข่าว

ผลกระทบไม่ได้หยุดแค่คนโกงถูกจับ แต่กระทบทั้งระบบ

• บัญชีถูกอายัดย้อนหลัง

• เครดิตทางการเงินเสีย

• ธนาคารเข้มงวดขึ้น

• คนทั่วไปโอนเงินยากขึ้น

• ธุรกิจออนไลน์ถูกตรวจหนัก

สุดท้ายคือ ความเชื่อมั่นของประเทศ

ประชาชนทั่วไปควรป้องกันตัวเองอย่างไร

ไม่จำเป็นต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญการเงิน
แค่เข้าใจหลักคิดเหล่านี้ก็ลดความเสี่ยงได้มาก

1. ไม่ให้ใครยืมบัญชี ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด

บัญชี = ตัวตนทางกฎหมาย

2. ไม่รับเงินแล้วโอนต่อให้คนแปลกหน้า

แม้จะอ้างว่าเป็นงาน

3. ตรวจสอบแหล่งรายได้ที่ดูง่ายเกินจริง

รายได้ที่ไม่ต้องทำอะไรเลย มักมีต้นทุนที่มองไม่เห็น

4. แยกบัญชีส่วนตัวกับธุรกิจให้ชัด

ช่วยลดความเสี่ยงโดนพัวพัน

บทเรียนสำคัญที่ควรเข้าใจร่วมกัน

ประเทศไทยไม่ได้ “อยากเป็น” แหล่งฟอกเงิน
แต่ถูกเลือกเพราะระบบดี สะดวก และเร็ว

ทางออกไม่ใช่การกลัวเทคโนโลยี
แต่คือ เข้าใจเทคโนโลยีให้มากขึ้น

เมื่อประชาชนรู้เท่าทัน
ช่องโหว่จะค่อย ๆ ปิด
และระบบจะกลับมาทำงานเพื่อคนที่ใช้ด้วยความสุจริต

รู้ทัน คือการป้องกันที่ดีที่สุด

การฟอกเงินของสแกมเมอร์ไม่ใช่เรื่องไกลตัว
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่แก้ไม่ได้

ความเข้าใจ
การตั้งคำถาม
และการไม่โลภกับทางลัดที่ดูง่ายเกินจริง
คือเกราะป้องกันที่ดีที่สุดในยุคดิจิทัล