บางความรักไม่ได้อยู่ใกล้กันทุกวัน
แต่ยังเลือกกันเสมอในวันที่ได้พบ
ตำนานวันทานาบาตะของญี่ปุ่น
เล่าเรื่องของโอริฮิเมะ เจ้าหญิงทอผ้าแห่งสวรรค์
กับฮิโกโบชิ ชายเลี้ยงวัว
ทั้งคู่ตกหลุมรักกันจนละเลยหน้าที่
ทำให้เทพเจ้าผู้เป็นพ่อโกรธ
และสั่งให้แยกกันอยู่คนละฝั่งแม่น้ำสวรรค์
แม่น้ำนั้นคือทางช้างเผือก
กว้างใหญ่เกินกว่าจะข้ามถึงกัน
แต่เพราะเห็นความทุกข์ของทั้งสอง
จึงอนุญาตให้พบกันได้ปีละครั้ง
ในคืนวันที่ 7 เดือน 7
ถ้าฝนไม่ตก และฝูงนกกางเขนช่วยสร้างสะพานให้
ตำนานนี้ถูกเล่าต่อมาเป็นเทศกาล
ผู้คนเขียนคำอธิษฐานลงบนกระดาษสี
แขวนไว้กับกิ่งไผ่
เงยหน้ามองดาว
และภาวนาให้ความรักสมหวัง
จากมุมมองหนึ่ง
เรื่องนี้ไม่ได้เล่าแค่ความโรแมนติก
แต่พูดถึงความรับผิดชอบ
การเติบโต
และการรอคอยอย่างมีความหมาย
บางความรัก
อาจไม่ได้ใกล้กันตลอดเวลา
แต่ยังเลือกกันในวันที่ได้พบ
และใช้เวลาที่มีอย่างตั้งใจที่สุด
ตำนานทานาบาตะจึงไม่ใช่แค่เรื่องดาว
แต่เป็นบทเรียนเล็ก ๆ
ว่าแม้จะถูกแยกจากกันด้วยระยะทาง
ความรู้สึกที่แท้จริงก็ยังคงอยู่
แล้วล่ะ
ถ้ามีวันหนึ่งในปีที่ได้พบคนสำคัญที่สุด
จะใช้วันนั้นอย่างไรให้คุ้มค่าที่สุด 🌠💫

