ห้องน้ำโรงเรียนตอนเย็น
มักเงียบกว่าที่อื่นเสมอ
ยิ่งถ้าเป็นคูหาสุดท้าย ยิ่งทำให้ใจเต้นแปลก ๆ
ตำนานญี่ปุ่นเล่าว่า
ถ้าไปเคาะประตูห้องน้ำคูหาที่สาม
แล้วเรียก “ฮานาโกะซัง” สามครั้ง
อาจมีเสียงตอบกลับจากข้างใน
บางเวอร์ชันบอกว่า
เป็นวิญญาณเด็กผู้หญิงผมสั้น ใส่ชุดนักเรียน
บางเวอร์ชันก็เล่าว่า
เธออาจดึงคนเข้าไปในห้องน้ำด้วย
เรื่องนี้แพร่หลายในโรงเรียนญี่ปุ่นมานาน
เหมือนเป็นบททดสอบความกล้าของเด็ก ๆ
ใครกล้าเรียก
ใครกล้ารอคำตอบ
ใครวิ่งก่อน
จากมุมมองหนึ่ง
ฮานาโกะซังอาจสะท้อนความกลัวพื้นฐานของเด็ก
พื้นที่ปิด
เสียงสะท้อน
ความเงียบที่ทำให้จินตนาการทำงานหนักเกินจริง
หลายคนที่โตขึ้น
พอหวนคิดถึงตำนานนี้
กลับรู้สึกขำมากกว่ากลัว
เพราะสิ่งที่น่ากลัวที่สุดตอนนั้น
อาจไม่ใช่ผี
แต่คือเสียงหัวใจตัวเอง
ตำนานแบบนี้
ไม่ได้มีไว้หลอกอย่างเดียว
แต่สร้างความทรงจำ
สร้างเรื่องเล่าร่วมกัน
และทำให้วัยเด็กมีสีสัน
บางครั้งความกลัว
ก็เป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต
พอผ่านไปได้
มันกลายเป็นเรื่องเล่าที่เล่าต่อด้วยรอยยิ้ม
แล้วล่ะ
ถ้ายืนอยู่หน้าคูหาสุดท้ายในโรงเรียนร้าง
จะกล้าเคาะเรียกฮานาโกะซังมั้ย 👀🚻✨