รักยุคใหม่ในโลกที่ทุกอย่างมีราคา
ถ้าโลกเดตยุคนี้ทำให้คุณรู้สึกเหมือนกำลังเลือกแพ็กเกจลงทุน มากกว่าจะเลือกคนรู้ใจ “Materialists – รักแบบไหนที่ใจตามหา” คือหนังที่คุณไม่ควรพลาดเลยสักวินาที
ผลงานโรแมนติก–คอเมดี้เรื่องล่าสุดของเซลีน ซง ผู้กำกับที่เคยสะกดหัวใจผู้ชมมาแล้วจาก “Past Lives” คราวนี้เธอหันมาเจาะลึกความสัมพันธ์ยุควัตถุนิยม ผ่านเรื่องราวรักสามเส้าที่ไม่ได้มีแค่ความหวั่นไหว แต่ยังเต็มไปด้วยคำถามเจ็บ ๆ ว่า ตอนเราเลือกคู่ชีวิต เราใช้หัวใจหรือใช้ตรรกะคำนวณผลตอบแทนกันแน่
นำแสดงโดยสามดาราตัวท็อป ดาโกต้า จอห์นสัน, คริส อีแวนส์ และเปโดร ปาสคาล หนังมีกลิ่นอายทั้งความละมุน อึดอัด เขิน และแทงใจดำในเรื่องเดียวกัน
ลูซี่: แม่สื่อที่เก่งเรื่องจับคู่คนอื่น แต่ดันจับใจตัวเองไม่ได้
หนังพาเราไปรู้จัก “ลูซี่” (ดาโกต้า จอห์นสัน) แม่สื่อสาวมือทองในนิวยอร์ก ผู้ใช้หลักเหตุผลและ “มูลค่า” เป็นเลนส์ในการมองความรัก เธอเชี่ยวชาญการวิเคราะห์โปรไฟล์ลูกค้าเหมือนกำลังจัดพอร์ตการลงทุนให้ลงตัวที่สุด
สำหรับลูซี่ ความสัมพันธ์ไม่ใช่เรื่องดราม่าเลื่อนลอย แต่คือสมการที่ต้องคำนวณให้เป๊ะ ว่า
ฐานะเข้ากันได้ไหม
ไลฟ์สไตล์ลงตัวหรือเปล่า
เป้าหมายชีวิตไปในทิศทางเดียวกันหรือไม่
แต่โลกก็เล่นตลก เมื่อวันที่เธอต้องเลือกความรักของตัวเองแทนที่จะเป็นของคนอื่น ชีวิตที่เคยคุมเกมได้กลับสั่นคลอนทันที
เธอถูกดึงไปอยู่ระหว่างสองขั้วสำคัญในชีวิต
“แฮร์รี่” (เปโดร ปาสคาล) มหาเศรษฐีหนุ่มหล่อที่โปรไฟล์ดีจนเหมือนยูนิคอร์นในวงการจับคู่ ทั้งฐานะ การงาน และภาพลักษณ์คือ “+1” ไปทุกช่องแบบไม่ต้องคิดเยอะ
“จอห์น” (คริส อีแวนส์) แฟนเก่าสมัยมหาวิทยาลัย นักแสดงที่ยังคงต่อสู้กับความไม่มั่นคงในชีวิต แต่เป็นคนแรกที่ทำให้เธอรู้จักรสชาติของความรักอย่างแท้จริง
คนหนึ่งคือความลงตัวในกระดาษ อีกคนคือความรู้สึกที่เคยเต้นแรงในหัวใจ แล้วสุดท้ายเธอจะฟังใคร – หัวหรือใจ
ภาพโปสเตอร์และบรรยากาศสุดโรแมนติกปนเจ็บแสบ
หนังเต็มไปด้วยภาพบรรยากาศนิวยอร์ก, แสงไฟเมืองใหญ่ และเคมีระหว่างตัวละครที่ทั้งหวาน ทั้งแอบปวดหน่วง
เมื่อเดตกลายเป็นตลาดซื้อขายความสัมพันธ์
ใจกลางของ “Materialists” ไม่ใช่แค่รักสามเส้า แต่คือการสำรวจว่าเรากำลังลดทอนความเป็นมนุษย์ของกันและกันด้วยวิธีคิดแบบ “นักลงทุนความรัก” หรือเปล่า
เซลีน ซงนำประสบการณ์จริงจากการเป็นแม่สื่อระดับไฮเอนด์มาปรุงเป็นเรื่องเล่า เธอสังเกตว่าโลกการเดตทุกวันนี้กำลังกลายเป็นสนามที่คนถูกมองเสมือนสินค้าในตลาด ทุกการแมตช์ ทุกการเลือกคู่ คือการพยายาม “เพิ่มมูลค่า” ให้ตัวเองมากที่สุด
เธอเคยพูดไว้ประมาณว่า เวลาผู้คนอธิบาย “คู่ในอุดมคติ” ของตัวเอง มันดันฟังดูเหมือนกำลังรีวิวรถหรือบ้านสักหลัง เป็นรายการเช็กลิสต์สิ่งที่อยากได้มากกว่าคนที่อยากใช้ชีวิตด้วยจริง ๆ
หนังจึงตั้งคำถามโต้ง ๆ ว่า
เราเลือกคนรักจากความรู้สึก หรือจากตัวเลขและสเตตัส
ในสังคมที่เต็มไปด้วยตัวเลือก มีใครบ้างที่เราอยากอยู่ด้วย แม้เขาจะไม่ใช่ตัวเลือกที่ “ดีที่สุด” บนกระดาษ
“Materialists” เลยไม่ได้มาขายฝัน แต่มาเปิดหน้าความรักแบบตรงไปตรงมา ว่ามันทั้งสวย ทั้งเหนื่อย และเต็มไปด้วยดีลที่เราต้องทำกับตัวเอง
การปะทะกันของสองโลก: หัวใจกับเหตุผล
คริส อีแวนส์ในบท “จอห์น” คือตัวแทนของคนที่ยังซื่อสัตย์กับเส้นทางของตัวเอง แม้อายุจะ 37 แล้วแต่ยังมีความเป็นเด็กมหา’ลัยในวิธีใช้ชีวิต เขาเรียบง่าย ไม่หวือหวา และรักลูซี่แบบไม่ต้องใส่ฟิลเตอร์อะไรเพิ่ม
ระหว่างเขาและลูซี่ มีแรงดึงดูดบางอย่างที่อธิบายด้วยตรรกะไม่ได้ คล้ายแม่เหล็กที่แม้จะพยายามถอยห่าง แต่สุดท้ายก็กลับมาดึงเข้าหากันอยู่ดี
อีกด้านหนึ่ง เปโดร ปาสคาลในบท “แฮร์รี่” คือภาพแทนของชายหนุ่มเพอร์เฟกต์ในโลกจริงจัง
ดูดี
รวย
การงานมั่นคง
ติ๊กถูกทุกข้อในเช็กลิสต์ “ว่าที่คู่ชีวิตในฝัน”
ผู้กำกับยังเปรียบเขากับพระเอกในตำนานอย่างแฮร์ริสัน ฟอร์ดใน “Working Girl” หรือจอร์จ คลูนีย์ บนหน้าจอ เขาไม่ใช่แค่คนที่มีมูลค่าสูง แต่คือ “ยูนิคอร์น” ที่คนจำนวนมากพร้อมแย่งชิง
ลูซี่: มืออาชีพเรื่องความรักของคนอื่น แต่กลับลังเลกับหัวใจตัวเอง
ดาโกต้า จอห์นสันต้องแบกน้ำหนักอารมณ์ของตัวละครลูซี่ไว้เต็ม ๆ ลูซี่คือคนเก่งที่ใช้ตรรกะบริหารโลกการจับคู่ เธอรู้ดีว่า
ความรักในอุดมคติอาจเป็นแค่ภาพฝัน
ชีวิตคู่ต้องการอะไรมากกว่าความรู้สึกชั่ววูบ
แต่ขณะเดียวกัน เธอก็ปิดประตูหัวใจตัวเองอย่างแน่นหนา ไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองเสี่ยงกับ “ความรักที่ไม่สมเหตุสมผล” อีกต่อไป
ความขัดแย้งในตัวลูซี่จึงชัดเจนมาก
เธอเข้าใจกลไกตลาดความสัมพันธ์ดีกว่าใคร
แต่เมื่อถึงเวลาต้องตอบคำถามง่าย ๆ ว่า “แล้วเธออยากอยู่กับใครกันแน่” กลับกลายเป็นโจทย์ที่ยากที่สุดในชีวิต
ภาพนิวยอร์กและเคมีสามคนสองทางเลือก
ตลอดเรื่อง หนังใช้ฉากเมืองนิวยอร์กเป็นแบ็กกราวด์ของความสัมพันธ์ที่สับสน ทั้งร้านกาแฟ, ห้องดูตัวหรู, งานสังคมไฮโซ ไปจนถึงโมเมนต์เงียบ ๆ ระหว่างคนสองคนที่กำลังตัดสินใจเรื่องใหญ่ที่สุดในชีวิต
“Materialists – รักแบบไหนที่ใจตามหา” ชวนคุณสำรวจนิยามความรักของตัวเอง
หนังเรื่องนี้ไม่ได้แค่เล่าให้ดูว่าใครจะได้อยู่กับใคร แต่ชวนผู้ชมย้อนมองตัวเองว่า
เวลาเราบอกว่าอยากเจอ “คนที่ใช่” เราหมายถึงอะไรแน่ ๆ
เรากำลังเลือกคนที่ “เข้ากับชีวิต” หรือคนที่ “เข้ากับหัวใจ”
แล้วถ้าทุกอย่างมันไม่มีคำตอบที่เพอร์เฟกต์จริง ๆ เราพร้อมจะยอมแลกอะไรบ้าง
นี่คือหนังที่อาจทำให้คุณเดินออกจากโรงด้วยคำถามมากกว่าคำตอบ แต่คำถามเหล่านั้นแหละ ที่ทำให้เรากล้าซื่อสัตย์กับความต้องการของหัวใจตัวเองมากขึ้น
สายหนังรักห้ามพลาด: จาก Past Lives สู่ดีลความรักยุควัตถุนิยม
ถ้าคุณเคยอินกับความละมุนปนเจ็บของ “Past Lives” และชอบหนังรักที่ไม่ใส่ฟิลเตอร์โลกสวย “Materialists” จะให้ฟีลอีกแบบที่ทันสมัยขึ้น แสบขึ้น แต่ยังคงความจริงใจต่ออารมณ์มนุษย์เหมือนเดิม
นี่คือหนังสำหรับคนที่เคย
เลือกระหว่างความมั่นคงกับความรู้สึก
สงสัยว่าตัวเองเรื่องมากเกินไปหรือเปล่าเวลาเลือกคู่
หรือเคยเผลอมองความรักเป็นตัวเลขมากกว่าคนจริง ๆ
เตรียมตัวไปนั่งดู แล้วถามตัวเองเบา ๆ ว่า ถ้าเป็นเราอยู่ในที่ของลูซี่ เราจะเลือกใคร – ยูนิคอร์นในฝัน หรือคนธรรมดาที่หัวใจไม่เคยลืม