Path of Exile 2 คือหนึ่งในเกมที่ทำให้คำว่า “ฟรี” ไม่ได้แปลว่าธรรมดา หลายคนอาจเริ่มต้นเพราะไม่ต้องจ่ายเงิน แต่สุดท้ายอยู่ต่อเพราะระบบมันลึกจนวางไม่ลง
1. อิสระในการสร้างบิลด์แบบสุดทาง
ต้นไม้สกิลขนาดใหญ่ที่เห็นครั้งแรกอาจทำให้มึน แต่พอเข้าใจแล้วจะรู้ว่านี่คือพื้นที่ทดลองแบบไร้กรอบ อยากเล่นสายดาเมจจัด ๆ หรือสายถึกยืนชน ทุกอย่างออกแบบได้ตามสไตล์ตัวเองจริง ๆ
2. ระบบสกิลที่ไม่ยึดติดอาชีพ
สกิลผูกกับเจม ไม่ได้ล็อกตายตัวกับคลาส ทำให้การผสมผสานสนุกขึ้นมาก เคยลองปรับบิลด์จากสายหนึ่งไปอีกสาย แค่เปลี่ยนการจัดเจมกับซัพพอร์ต เกมเพลย์ก็เปลี่ยนทันที
3. ความท้าทายที่ไม่ประนีประนอม
POE2 ไม่ได้จับมือพาเดินทุกอย่าง ศัตรูโหด ดันเจียนจริงจัง บอสบางตัวต้องเรียนรู้แพทเทิร์นหลายรอบกว่าจะผ่าน ความยากนี่แหละที่ทำให้ชัยชนะมีค่า
4. คอนเทนต์ที่เล่นได้ยาวจริง
จบเนื้อเรื่องไม่ใช่จุดสิ้นสุด ระบบ Endgame คืออีกโลกหนึ่ง แผนที่ ฟาร์มไอเท็ม ปรับบิลด์ วนลูปที่ทำให้ “ขออีกแมพ” แล้วก็อีกแมพ
5. โมเดลฟรีที่ยุติธรรม
สิ่งที่ทำให้หลายคนผูกพัน คือเกมไม่ได้บังคับจ่ายเพื่อให้เก่งขึ้น ไอเท็มหลัก ๆ หามาได้จากการเล่นจริง ความรู้สึกว่าทุกอย่างมาจากเวลาและความพยายาม ทำให้ความสำเร็จมีความหมาย
จากที่ได้ลองเล่น สิ่งที่โดดเด่นไม่ใช่แค่ความอลังการของภาพหรือเอฟเฟกต์ แต่คือความรู้สึกว่าทุกการปรับแต่งมีผลจริง ทุกการตัดสินใจในบิลด์ส่งผลกับสไตล์การเล่นชัดเจน
POE2 พิสูจน์ให้เห็นว่า เกมฟรีก็สร้างมาตรฐานระดับโลกได้ ถ้าระบบแข็งแรงและเคารพผู้เล่นพอ
แล้วสำหรับแต่ละคน อะไรคือเหตุผลที่ทำให้ยังฟาร์มต่อ แม้จะบอกตัวเองว่า “พอแล้ว” ทุกคืน?