เมื่อหนังรักแม่ลูกเบียดตัวขึ้นสู่เวทีโลก
ท่ามกลางเวทีภาพยนตร์ระดับนานาชาติ ARFF Barcelona 2025 หนังสั้นไทยเรื่อง “ยังรักกัน (Still Love)” จากสถาบันพระปกเกล้า ผลงานกำกับโดย เป็ด วีระศักดิ์ กลายเป็นอีกหนึ่งหมุดหมายสำคัญของวงการหนังสั้นไทย ด้วยการคว้ารางวัล Staff Picks มาครองอย่างภาคภูมิ
แม้จะมาในรูปแบบหนังสั้น แต่พลังของเรื่องนี้กลับไม่สั้นตามความยาวของฟิล์ม เพราะมันดึงเอา ความรัก ความเข้าใจ และบาดแผลที่ไม่เคยหายดีในความสัมพันธ์แม่ลูก มาเล่าอย่างอ่อนไหวและจริงใจ
เรื่องรักที่เล่าผ่านสายตาลูกสาว
โครงเรื่องของ “ยังรักกัน” ดำเนินไปผ่านมุมมองของตัวละคร ลูกสาว นำแสดงโดย ออม กรณ์นภัส นักแสดงหญิงดาวรุ่งที่กำลังน่าจับตา ทั้งความสดใสบนใบหน้าและพลังทางการแสดงที่สามารถถ่ายทอดอารมณ์ซับซ้อนออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ
ออมไม่ได้เพียงแค่เล่นเป็น “ตัวละครลูกสาว” แต่ยังเป็นสะพานเชื่อมให้ผู้ชมได้ย้อนมองความสัมพันธ์ของตัวเองกับแม่ ผ่านทั้งรอยยิ้ม ความฝืนทน และคำพูดที่ไม่เคยกล้าพูดออกไปดัง ๆ
แม่ในจอที่คือแม่ตัวจริง
อีกหนึ่งความพิเศษที่ทำให้เคมีในเรื่องเข้มข้นยิ่งขึ้น คือการที่ออมได้ร่วมงานกับนักแสดงมากฝีมือ ก้อย นฤมล ในบท “แม่” ซึ่งไม่ใช่แค่แม่ในเรื่อง แต่ยังเป็น คุณแม่ตัวจริง ของออมในชีวิตจริง
การได้เห็นแม่ลูกตัวจริงมารับบทแม่ลูกในหนังสั้นที่พูดถึงบาดแผล ความห่างเหิน และความรักที่ยังไม่เคยหายไป ทำให้ทุกฉากที่ทั้งคู่เล่นร่วมกันเต็มไปด้วย ความจริงใจ ความเปราะบาง และความซาบซึ้ง แบบที่ไม่ต้องพยายามก็สัมผัสได้จากแววตาและน้ำเสียง
ความห่วงใยที่ไม่พูดตรง ๆ
ความน้อยใจที่ซ่อนอยู่หลังคำประชด
ความรักที่ยังมีอยู่ แม้ไม่เคยเอ่ยคำว่า “รัก” ให้ได้ยินบ่อยนัก
ทั้งหมดนี้คือสิ่งที่ “ยังรักกัน” ดึงขึ้นมาเล่าอย่างเรียบง่าย แต่กินใจ
จาก Paris สู่ Barcelona: เส้นทางรางวัลของ “ยังรักกัน”
ก่อนจะมาคว้ารางวัล Staff Picks บนเวที ARFF Barcelona 2025 หนังสั้นเรื่องนี้เคยถูกเลือกให้เป็น Official Selection ในสาขา Best Cinematography จากเวที ARFF Paris 2024 ประจำเดือนกรกฎาคมมาก่อน
การได้รับการยอมรับในด้านงานภาพและการกำกับศิลป์ แสดงให้เห็นว่า “ยังรักกัน” ไม่ได้โดดเด่นเพียงแค่เนื้อหา แต่ยังพิถีพิถันในทุกเฟรมภาพ ตั้งแต่แสง สี ไปจนถึงบรรยากาศที่ช่วยขยายอารมณ์ตัวละครให้ชัดขึ้นไปอีกระดับ
พิธีมอบรางวัลจาก ARFF Barcelona จะจัดขึ้นช่วงปลายปีนี้ ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ซึ่งถือเป็นอีกก้าวสำคัญของหนังสั้นไทยบนเวทีนานาชาติ
ก้าวเล็กของหนังสั้นไทย แต่ก้าวใหญ่ของความรู้สึก
การที่หนังสั้นไทยเรื่องหนึ่ง สามารถพาความสัมพันธ์แม่ลูกไปเล่าให้ผู้ชมจากหลากหลายประเทศเข้าใจและอินตามได้ แสดงให้เห็นว่า ภาษาแห่งความรักและบาดแผลทางใจนั้นสื่อสารกันได้โดยไม่ต้องแปล
มันคือชัยชนะของทีมผู้สร้าง
คือโอกาสของวงการหนังสั้นไทย
และคือกระจกบานเล็ก ๆ ที่ชวนให้เราหันกลับไปมองคนในครอบครัวของตัวเอง
ท้ายที่สุด ไม่ว่าคุณจะเคยมีรอยร้าวกับแม่ หรือกำลังพยายามเยียวยาความสัมพันธ์อยู่ “ยังรักกัน (Still Love)” คือหนังสั้นที่อาจทำให้คุณกล้าพูดคำง่าย ๆ แต่พูดยากที่สุดคำหนึ่งออกมา…ว่า เรายังรักกันอยู่จริง ๆ