Plus-Size Models คืออะไร และทำไมการครองรันเวย์จึงสำคัญ
Plus-size models คือกลุ่มนางแบบที่มีรูปร่างอวบหรือค่อนข้างใหญ่กว่ามาตรฐานแฟชั่นเดิม และการที่พวกเธอเริ่มครอง plus-size model runway ในงานระดับแฟชั่นวีคถือเป็นจุดเปลี่ยน เพราะมันย้ายคำว่า ‘หุ่นจริงของผู้หญิง’ จากเบื้องหลังมาเป็นพระเอกบนเวที ชี้ให้เห็นว่ามาตรฐานความงามไม่ได้ผูกขาดอยู่กับเอวบางร่างเล็กอีกต่อไป แต่กำลังขยายให้คนหลากหลายรูปร่างมีที่ยืนอย่างเสมอภาค
การเปลี่ยนแปลงนี้ชัดที่สุดในงาน Australia Fashion Week ที่ผู้จัดตัดสินใจให้แบรนด์เสื้อผ้าสำหรับสาวหุ่นอวบรวมกันอยู่บนเวทีเดียว และที่สำคัญ นางแบบทุกคนบนรันเวย์ล้วนเป็น plus-size models ทั้งหมด นี่ไม่ใช่เพียงการเพิ่มสีสันบนรันเวย์ แต่คือการประกาศว่ามาตรฐานความงามแบบ “inclusive beauty standards” ไม่ใช่แค่คำโปรยโฆษณาอีกต่อไป หากเป็นแนวคิดที่ถูกแปลออกมาเป็นภาพจริงต่อหน้าผู้ชมทั่วโลก
Australia Fashion Week: จากตัวแทนส่วนน้อย สู่รันเวย์ของคน real size
จุดที่ทำให้หลายคนต้องหันมามองเทรนด์ fashion week diversity อย่างจริงจังคือการที่ฝ่ายจัดงาน Australia Fashion Week ยกทั้งรันเวย์ให้กับแบรนด์เสื้อผ้าสาวหุ่นอวบในธีม Curve Edit และแน่นอนว่านางแบบทั้งหมดเป็นสาว plus-size กว่า 80 คนที่เดินอย่างมั่นใจบนเวทีเดียวกัน นี่คือครั้งแรกที่รันเวย์ระดับแฟชั่นวีคถูกออกแบบให้ real size fashion เป็นศูนย์กลาง ไม่ใช่แค่สีสันแทรกในหนึ่งสองลุค
เหตุการณ์นี้ยืนยันว่าตลาดกำลังเปลี่ยนจริง ไม่ใช่เพียงแคมเปญชั่วคราว เพราะเมื่อแบรนด์เสื้อผ้าต่างรวมตัวกันเพื่อพรีเซนต์คอลเลกชันที่ออกแบบมาเพื่อสัดส่วนหลากหลาย แปลว่าพวกเขามองเห็นผู้บริโภคกลุ่มใหญ่ที่ถูกมองข้ามมานาน เทรนด์ real size beauty-Real you เปิดพื้นที่ให้สาวอวบ สาวเอเชีย สาวสูงวัย ผู้หญิงข้ามเพศ และผู้หญิงที่มีภาวะดาวน์ซินโดรมได้เป็นนางแบบ หากพวกเธอมีความมั่นใจและพร้อมเดินรันเวย์ นี่คือการยกระดับจาก “การมีตัวแทน” ไปสู่ “การมีอำนาจเล่าเรื่องด้วยตัวเอง”
เมื่อแฟชั่นหรูเริ่มโอบรับทุกสัดส่วน: จาก Valentino ถึงแบรนด์ที่ตามมา
คำถามสำคัญคือกระแส plus-size model runway จะหยุดอยู่ที่งานในภูมิภาคเดียวหรือไม่ คำตอบคือไม่ เมื่อแบรนด์หรูระดับ haute couture เริ่มขยับ ตัวอย่างชัดเจนคือแบรนด์หรูรายหนึ่งที่กล้าให้ผู้หญิงร่างอวบ ผู้หญิงสูงวัย ผิวสี และชาวเอเชียตะวันออกเดินในคอลเลกชันเสื้อผ้าชั้นสูง ซึ่งเคยถูกมองว่าเป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของนางแบบผอมสูงผิวขาวเท่านั้น นี่คือการส่งสัญญาณว่ามาตรฐานใหม่ของ inclusive beauty standards กำลังถูกปักธงในระดับบนสุดของอุตสาหกรรม
การตอบรับไม่ได้มาแค่จากภาพลักษณ์ แต่ยืนอยู่บนแรงกดดันจากผู้บริโภคที่ต้องการ representation ทุกไซซ์บนรันเวย์ระดับพรีเมียม เมื่อคนส่วนใหญ่เห็นตัวเองในนางแบบได้ พวกเขาก็เชื่อมโยงกับแบรนด์ได้มากขึ้น ผู้ก่อตั้งแบรนด์เสื้อผ้าหนึ่งกล่าวชัดว่า “แฟชั่นควรเป็นของทุกคน ทุกคนสามารถใส่ชุดสวยได้” ซึ่งสะท้อนว่าการออกแบบเพื่อ real size fashion ไม่ใช่การทำบุญ แต่คือการทำธุรกิจบนความจริงของสังคม
แรงต้านจากรันเวย์ผอมจัด: ถอยหลัง 10 ก้าวหรือสู้กันคนละเวที
แม้กระแส fashion week diversity จะชัดขึ้น แต่รันเวย์ของงานแฟชั่นวีคใหญ่หลายแห่งยังกลับไปยึดนางแบบผอมเพรียวจนเกือบทั้งหมด รายงานหนึ่งระบุว่าในคอลเลกชันฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อนของสี่แฟชั่นวีคหลักทั่วโลก ชุดถึง 94.9% ถูกสวมโดยนางแบบรูปร่างผอมเพรียว ทิ้งพื้นที่ให้ plus-size และรูปร่างอื่นเพียงเศษเสี้ยวจนบริษัทจัดหานางแบบออกมาแสดงความกังวลว่าคือ “การเดินหน้าเพียงไม่กี่ก้าว แล้วถอยหลัง 10 ก้าว”
เบื้องหลังการกลับมาของหุ่นผอมจัด สะท้อนทั้งความเชื่อดั้งเดิมของแบรนด์ใหญ่และอิทธิพลของเทรนด์ยาลดน้ำหนักที่ได้รับการอนุมัติใช้รักษาเบาหวานแต่ถูกใช้เพื่อลดความอ้วนอย่างแพร่หลาย เมื่อยาลดน้ำหนักบางแบรนด์ขายดีจนทำให้บริษัทผู้ผลิตมีมูลค่าแซงบริษัทแฟชั่นยักษ์ใหญ่กลุ่มหนึ่งขึ้นเป็นบริษัทมูลค่าสูงสุดของยุโรป ภาพ “ผอมเท่ากับสุขภาพดี” จึงถูกผลิตซ้ำอีกครั้ง ผลลัพธ์คือทั้งนางแบบและผู้บริโภคถูกกดดันให้ผอมลงไปเรื่อย ๆ ขัดกับแนวคิด real size beauty ที่พยายามทำให้ทุกคนภูมิใจในรูปร่างตัวเอง
อนาคตของ inclusive beauty standards: ถ้าแฟชั่นไม่เลือกข้าง เราจะได้สังคมที่ปลอดภัยกว่า
คำถามปลายเปิดของวงการวันนี้ไม่ใช่ว่า plus-size models จะอยู่บนรันเวย์ได้นานแค่ไหน แต่คือแบรนด์จะเลือกอยู่กับความจริงของสังคมหรืออยู่กับแฟนตาซีแบบเดิม เพราะความจริงคือผู้คนมีรูปร่างต่างกัน และคนที่ไม่ผอมบางก็มีสิทธิ์รู้สึกว่าสวยและใส่ชุดดี ๆ ได้อย่างมั่นใจ เมื่อแฟชั่นยอมรับความจริงนี้ ตลาดจะเติบโตอย่างครอบคลุม และลดความเสี่ยงของค่านิยมคลั่งผอมที่ทำลายสุขภาพ
การที่ plus-size model runway กลายเป็นส่วนหนึ่งของแฟชั่นวีค ไม่ใช่แค่ชัยชนะของสาย real size fashion แต่เป็นบทพิสูจน์ว่าการออกแบบที่โอบรับทุกไซซ์สร้างทั้งกำไรและความปลอดภัยทางใจให้ผู้บริโภค การตัดสินใจต่อจากนี้จึงอยู่ในมือของแบรนด์: จะใช้ inclusive beauty standards เป็นคำโฆษณา หรือเปลี่ยนมันให้เป็นนโยบายคัดเลือกนางแบบอย่างจริงจัง หากเลือกอย่างหลัง รันเวย์จะไม่ใช่สนามของคนไม่กี่ไซซ์อีกต่อไป แต่เป็นเวทีที่ทุกคนรู้สึกว่าตัวเองมีสิทธิ์ก้าวขึ้นไปได้
