จากห้องเรียนสู่โจทย์ที่เจ้าของธุรกิจกำลังเผชิญ
การเรียนธุรกิจด้วย AI คือการใช้เครื่องมือปัญญาประดิษฐ์ควบคู่กับการวิเคราะห์และลงมือแก้ปัญหาของธุรกิจจริง เพื่อให้ผู้เรียนฝึกตัดสินใจจากข้อมูลและข้อจำกัดที่เจ้าของกิจการพบในชีวิตการทำงาน ไม่ใช่เรียนรู้เทคโนโลยีอยู่เพียงในตำรา มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย โดยคณะการสร้างเจ้าของธุรกิจสร้างสรรค์ ร่วมกับหอการค้าไทยและกลุ่มผู้ประกอบการรุ่นใหม่หอการค้าไทย เปิดโครงการ “YEC x CE Real Business Challenge 2026” เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2569 นำโจทย์จากธุรกิจของสมาชิก YEC จำนวน 12 แห่งเข้าสู่ชั้นเรียนให้นักศึกษาได้ศึกษา วิเคราะห์ และลงมือแก้ปัญหา จุดน่าสนใจจึงไม่ใช่การประกาศว่า AI จะเปลี่ยนโลก แต่เป็นการวัดว่าผู้เรียนจะใช้ความรู้และเครื่องมือที่มีเพื่อเสนอทางออกที่ตอบโจทย์เจ้าของกิจการได้เพียงใด
การเปลี่ยนโจทย์จากกรณีศึกษาที่สร้างขึ้นเพื่อการสอนเป็นปัญหาจริง ทำให้การเรียนมีเดิมพันมากกว่าคะแนน นักศึกษาต้องเข้าใจสินค้า ลูกค้า ความต้องการ และข้อจำกัดก่อนเสนอคำตอบ โครงการนี้สอดคล้องกับแนวทาง Practice University ที่เน้นการเรียนรู้จากการปฏิบัติ และ AI-First University ที่นำเทคโนโลยีมาเสริมการเรียนรู้ แนวทางนี้มีเหตุผลในช่วงที่ความสามารถใช้ AI เพียงอย่างเดียวไม่ใช่ข้อได้เปรียบที่ยั่งยืน หากผู้เรียนไม่เข้าใจโจทย์ธุรกิจ การสร้างคำตอบให้เร็วก็อาจไม่ได้ช่วยให้กิจการขายดีขึ้นหรือสร้างแบรนด์ได้ชัดขึ้น

ผู้ประกอบการไม่ได้มาแค่เล่าประสบการณ์
ผู้ประกอบการรุ่นใหม่ในโครงการไม่ได้ยืนอยู่ข้างเวทีเพื่อแบ่งปันเรื่องราวความสำเร็จเท่านั้น แต่เป็นผู้ตั้งโจทย์และเปิดให้นักศึกษาพูดคุยกับเจ้าของกิจการโดยตรง เพื่อทำความเข้าใจปัญหา ความต้องการ และข้อจำกัดของแต่ละธุรกิจ ธุรกิจทั้ง 12 แห่งมาจาก 7 จังหวัดและมีความหลากหลาย ตั้งแต่อาหารและขนม บรรจุภัณฑ์และสิ่งพิมพ์ เฟอร์นิเจอร์ ผลิตภัณฑ์โฟมยาง อสังหาริมทรัพย์ อาร์ตทอยที่สะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่น ไปจนถึงเกษตรอินทรีย์ ความหลากหลายเช่นนี้ทำให้คำตอบสำเร็จรูปใช้ไม่ได้กับทุกกิจการ และบังคับให้นักศึกษาต้องฟังคนทำธุรกิจจริงก่อนเริ่มคิด
โจทย์แบ่งเป็นสามด้าน ได้แก่ การเพิ่มยอดขายและขยายช่องทางการตลาด การสร้างแบรนด์ และการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ ตลอดกระบวนการมีทั้งคณาจารย์และผู้ประกอบการให้คำแนะนำ จากนั้นนักศึกษาปรับผลงานก่อนนำเสนอต่อเจ้าของธุรกิจ โดยแนวคิดที่มีความเป็นไปได้อาจถูกนำไปพัฒนาต่อยอดใช้จริง บทบาทของ YEC จึงสำคัญในฐานะสะพานเชื่อมระหว่างการศึกษาและภาคธุรกิจ แต่ความสัมพันธ์นี้ไม่ควรเป็นการส่งความรู้ทางเดียว ผู้ประกอบการเองก็ต้องการรับฟังมุมมองและความคิดสร้างสรรค์จากคนรุ่นใหม่ ซึ่งอาจช่วยให้เห็นโอกาสหรือวิธีสื่อสารกับผู้บริโภคที่ยังไม่เคยนึกถึง

AI ควรช่วยคิด ไม่ใช่คิดแทนผู้เรียน
หัวใจของโครงการไม่ใช่การสอน AI แบบแยกขาดจากการทำธุรกิจ แต่คือการเรียนรู้แบบลงมือทำ นักศึกษาต้องค้นหาปัญหา วิเคราะห์ทางเลือก และปรับข้อเสนอจากคำแนะนำของผู้ประกอบการกับอาจารย์ นี่คือความต่างระหว่างการทดลองใช้ AI กับการฝากคำตอบไว้กับเครื่องมือ เพราะธุรกิจจริงมีข้อจำกัดและความต้องการเฉพาะที่ต้องตรวจสอบกับเจ้าของกิจการ การให้นักศึกษาทำธุรกิจจริงในความหมายของการรับผิดชอบต่อโจทย์จริง จึงมีคุณค่ากว่าการผลิตแผนธุรกิจที่สวยงามแต่ไม่เคยผ่านการทดสอบกับผู้ใช้
คณะยังมีแนวคิดพัฒนา CE AIpreneur Studio, CESAR AI Chat และ Beavatar CRM เพื่อสนับสนุนการเรียนรู้และให้คำแนะนำด้านการประกอบการ ตั้งแต่คำศัพท์ธุรกิจ การเริ่มต้นกิจการ การวิเคราะห์ตลาด ไปจนถึงการวางแผนธุรกิจ โดยแนวคิด CE AIpreneur ยังอยู่ระหว่างการพัฒนาและมุ่งเป็นผู้ช่วยที่นักศึกษาขอคำแนะนำได้ตลอดเวลา เครื่องมือเหล่านี้อาจทำให้ AI สำหรับผู้ประกอบการเข้าถึงผู้เรียนได้ง่ายขึ้น แต่คุณค่าจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อ AI ช่วยตั้งคำถามและจัดระบบความคิด ไม่ใช่สร้างความมั่นใจเกินจริงให้กับข้อเสนอที่ยังไม่ผ่านการตรวจสอบ

บทเรียนที่แท้จริงต้องวัดจากการนำไปใช้
จุดแข็งของโครงการ YEC คือการพานักศึกษาไปพบคนที่กำลังเผชิญปัญหาทางธุรกิจ ไม่ใช่ให้คิดแทนเจ้าของกิจการจากข้อมูลที่จำกัด ผู้เรียนได้ฝึกฟัง วิเคราะห์ ทำงานเป็นทีม และรับข้อเสนอแนะ ขณะที่ธุรกิจก็ได้มุมมองจากคนรุ่นใหม่และอาจได้แนวคิดไปต่อยอด อย่างไรก็ตาม การมีโจทย์จริงไม่ได้รับประกันว่าผลงานจะถูกนำไปใช้จริงทุกชิ้น คุณภาพของการเรียนรู้จึงควรดูทั้งกระบวนการที่นักศึกษาสืบค้นและทดสอบสมมติฐาน ตลอดจนความเหมาะสมของคำตอบต่อข้อจำกัดของกิจการ
ท้ายที่สุด การเรียนธุรกิจด้วย AI จะมีความหมายเมื่อเทคโนโลยีช่วยให้ผู้เรียนเข้าใจธุรกิจลึกขึ้น และเมื่อการเรียนรู้ไม่จบลงตรงวันนำเสนอ โครงการนี้วางรากฐานที่น่าสนใจด้วยการนำผู้ประกอบการมาเป็นเจ้าของโจทย์และคู่สนทนา พร้อมเปิดทางให้แนวคิดที่เป็นไปได้ถูกพิจารณาต่อยอดใช้จริง ความสำเร็จจึงไม่ควรวัดจากจำนวนเครื่องมือ AI ที่นำมาใช้หรือความหวือหวาของผลงาน แต่จากสิ่งที่นักศึกษาพิสูจน์ได้ว่าเข้าใจปัญหาและเสนอทางออกที่ตอบโจทย์คนทำธุรกิจหรือไม่






