ซีซั่น 4 ของ Strange New Worlds คือการทดลองครั้งใหญ่ที่ยังรักษาหัวใจ Star Trek
Star Trek Strange New Worlds ซีซั่น 4 คือการกลับมาของซีรีส์ sci-fi ใหม่ที่เลือกเดินเส้นทางเสี่ยงมากขึ้น ด้วยการทดลองตอนแนวต่างๆ ตั้งแต่ดินแดนไดโนเสาร์ไปจนถึงดาวพักผ่อนสุดเหวี่ยง แต่ยังรักษาโครงสร้างแบบตอนต่อเรื่องของ Star Trek และการสำรวจประเด็นมนุษยชาติไว้เป็นแกนหลัก ทำให้ทั้งแฟนเก่าและผู้ชมหน้าใหม่รู้สึกว่าซีซั่นนี้สดและกล้าหาญโดยไม่ทิ้งจิตวิญญาณดั้งเดิมของแฟรนไชส์.
ความกล้าฉีกสูตรเห็นได้ตั้งแต่ต้นซีซั่น 4 ที่วิ่งไปไกลกว่าภาพจำของ Star Trek แบบเดิม ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เผชิญหน้ากับไดโนเสาร์ยุคดึกดำบรรพ์ เรือผีหลอนในอวกาศ หรือดาวเฮโดนิสต์ที่เปลี่ยนการพักร้อนให้กลายเป็นสนามทดลองจริยธรรมของตัวละคร. จุดสำคัญคือ ซีรีส์ไม่ได้หยุดอยู่แค่การเปลี่ยนฉากหรือปูพื้นโลกใหม่ แต่ใช้ตอนทดลองเหล่านี้เพื่อเขย่าขอบเขตของโทนเรื่องและแนวเล่า ทำให้ซีซั่น 4 กลายเป็นสนามทดสอบว่า Star Trek จะไปได้ไกลแค่ไหนโดยยังเป็นตัวเองอยู่.
เวลาเตรียมการที่มากขึ้น ทำให้ผู้สร้างกล้าเบิกศักยภาพบทและโทนตอนสุดขั้ว
จุดพลิกเกมสำคัญของซีซั่น 4 คือการที่ทีมโปรดิวเซอร์มีเวลาเตรียมการมากขึ้น ส่งผลให้แต่ละตอนเหมือนงานเขียนที่ผ่านการขัดเกลาดี และพร้อมให้ทีมงานทั้งหน้ากล้องและหลังกล้องลองเสี่ยงมากขึ้น. Rebecca Romijn ยืนยันตรงไปตรงมาว่า “พวกเราทุกคนเห็นตรงกันว่าซีซั่น 4 และ 5 คือฤดูกาลที่แข็งแรงที่สุดของซีรีส์ทั้งหมด” ซึ่งเป็นคำพูดที่สะท้อนความมั่นใจในวิสัยทัศน์ใหม่ของทีมสร้างได้ชัดเจน.
Akiva Goldsman และ Henry Alonso Myers ในฐานะผู้อำนวยการสร้าง เห็นได้ชัดว่ากำลังใช้โครงสร้างแบบตอนต่อเรื่องของ Star Trek เป็นแผ่นกระดานกระโดด เพื่อทดลองทั้งโทนเรื่อง ภาษาภาพ และรูปแบบการเล่า ตั้งแต่ตอนฟิล์มนัวร์สงคราม “A Case of Chiaroscuro” ที่วางตัวในบริบทการเมืองระหว่างดวงดาว ไปจนถึงตอนหุ่น Muppet “Level-Five Transporter Accident” ที่เตรียมออกฉายช่วงปลายเดือน. การเลือกเดินแนวนี้ทำให้ Strange New Worlds ขยับจากการ “เล่าเรื่องในกรอบ Star Trek” ไปสู่การ “ใช้กรอบ Star Trek เป็นเครื่องมือทดลองการเล่าเรื่อง” อย่างชัดเจน.
Anson Mount และ Rebecca Romijn: การขยายบทบาทนักแสดงที่ผลักดันซีรีส์ให้กล้าเสี่ยง
เมื่อซีรีส์เลือกจะวิ่งออกนอกกรอบ สิ่งที่ต้องแข็งแรงตามไปด้วยคือทีมตัวละคร และซีซั่น 4 ก็ดูจะใช้ แอนสัน เมาท์ นักแสดงผู้รับบทกัปตัน Christopher Pike และ Rebecca Romijn ในบท Lt. Cmdr Una Chin-Riley เป็นแกนหลักในการรับแรงเสี่ยงของตอนทดลอง. ทั้งคู่ไม่ได้ทำหน้าที่แค่แบกเส้นเรื่องหลัก แต่เป็นเสมือนเข็มทิศอารมณ์ของซีรีส์ เมื่อโทนตอนเหวี่ยงไปมาระหว่างดราม่าเข้มข้น แอ็กชัน และคอมเมดี้เหนือความคาดเดา.
Anson Mount เล่าว่าเมื่อซีรีส์เริ่มกล้าทดลอง เขาก็เลิกถามผู้อำนวยการสร้างว่า “แน่ใจหรือเปล่า” กับไอเดียลูกโค้งที่หลุดจากกรอบเดิม เพราะประสบการณ์ในซีซั่นก่อนทำให้เห็นว่า ตอนที่เสี่ยงที่สุดกลับกลายเป็นตอนที่เด่นที่สุดในสายตาผู้ชม. ด้าน Carol Kane ในบท Commander Pelia ที่เข้ามาเสริมตั้งแต่ซีซั่น 2 ก็สะท้อนภาพการเปลี่ยนแปลงได้ดี เมื่อเธอบอกว่าทุกระดับของการผลิต ตั้งแต่การเขียน การแสดง การถ่ายทำ ไปจนถึงคอสตูม ต่าง “พร้อมจะทอยลูกเต๋า” เพื่อหาสิ่งใหม่. ผลคือ Strange New Worlds ไม่ได้เพิ่มตัวละครแค่ให้เรื่องแน่นขึ้น แต่ใช้พวกเขาเป็นแรงส่งให้ซีรีส์กล้าเดินไปสุดทางของไอเดีย.
ตอนสไตล์ The Hangover และการผสมแนวคอมเมดี้กับ Star Trek แบบไม่กลัวเสียภาพลักษณ์
ตอน “Human Best Friend” ในซีซั่น 4 คือหลักฐานชัดว่าซีรีส์พร้อมยอมเสี่ยงภาพจำเดิมของแฟรนไชส์ เพื่อแลกกับการทดลองโทนคอมเมดี้แบบจัดเต็ม. โครงเรื่องตัดมาที่การพักร้อนของลูกเรือ Enterprise ซึ่งตามประวัติของ Star Trek แล้ว การพักร้อนแทบไม่เคยจบดี ตั้งแต่ดาวสวนสนุก “Shore Leave” ที่อ่านใจคนแล้วสร้างหุ่นตามความคิด ไปจนถึงดาวพักผ่อน Risa ที่มักลากตัวละครเข้าไปในภารกิจอันตรายมากกว่าการพักผ่อน.
คราวนี้ Strange New Worlds ขยับไปไกลกว่านั้นด้วยโครงสร้างแบบหนังเมาเละ The Hangover: Ortegas และ Scotty ต้องไล่ตามหายานเล็กผ่านเกม “hunt the shuttlecraft” เพื่อปะติดปะต่อว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น บนทางเดินอีกด้าน Nurse Chapel เปิดเผยความหลงใหลลับกับเกมบิงโก ส่วน Number One ก็ระเบิดพลังร้องคาราโอเกะเพลงบัลลาดพลังเสียงของ Klingon ที่กลายเป็นหนึ่งในมุขเด่นของตอน. ความกล้าที่จะเอาโทนเมาหลุดกรอบมาปะกับจักรวาล Star Trek ทำให้ตอนนี้เหมือนประกาศว่าซีซั่น 4 จะไม่ยอมปล่อยให้ผู้ชมเดาทางเสมอไป แม้กระทั่งในโทนที่แฟนคลับคาดไม่ถึงอย่างคอมเมดี้เบาสมอง.
ความต่อเนื่องของตอนทดลองและอนาคตซีซั่น 4 ที่ยังเปิดให้เสี่ยงอีกหลายก้าว
สิ่งที่น่าสนใจคือ ซีซั่น 4 ไม่ใช่แค่การทดลองครั้งเดียวแล้วจบ แต่สร้างจังหวะต่อเนื่องของตอน “นอกกล่อง” ให้ผู้ชมตามทันและคาดหวังความแปลกใหม่ได้ทุกสัปดาห์ ตอน “A Case of Chiaroscuro” ที่ออกอากาศในวันที่ 13 สิงหาคม ใช้โทนฟิล์มนัวร์สงครามผสมการเมืองระหว่างดวงดาว เป็นตัวอย่างว่าซีรีส์กล้าลงลึกกับแนวภาพยนตร์เฉพาะทางขนาดไหน. ขณะเดียวกัน ตอนหุ่น Muppet ที่จะออกอากาศในวันที่ 20 สิงหาคม ก็ยืนยันว่าซีรีส์พร้อมดันการทดลองไปสุดทางในเชิงภาพและโทนอารมณ์ โดยหนึ่งในหุ่น Pelia กลายเป็นของชิ้นที่นักแสดงอยากหยิบกลับบ้านมากที่สุด.
ในภาพใหญ่ Strange New Worlds กำลังพิสูจน์ว่าจักรวาล Star Trek สามารถรองรับการทดลองแนวได้หลากหลายกว่าที่เคยคิดไว้มาก โดยยังคงให้ผู้ชมพึ่งพาได้ในบางอย่าง เช่นความคุ้นเคยของเอเลียนหน้าคล้ายมนุษย์ที่คุณแทบจะมั่นใจได้ถึงประมาณ 93% ว่าจะดูไม่ต่างจากเราเกินไปนัก. ซีรีส์ยังเดินหน้าออกตอนใหม่ทุกวันพฤหัสบดี ทำให้จังหวะการทดลองไม่หลุดมือผู้ชม และเปิดพื้นที่ให้ซีซั่น 4 สะสมความกล้าแบบตอนต่อเรื่องไปเรื่อยๆ. หากมองจากทิศทางนี้ การกล้าเสี่ยงของ Strange New Worlds ไม่ใช่แค่ลูกเล่นระยะสั้น แต่เป็นการประกาศว่าซีรีส์พร้อมใช้ทุกตอนเป็นห้องแล็บเล่าเรื่อง ที่ยังยึดหัวใจของ Star Trek ไว้พร้อมกัน.
