จาก FPS เน้นปืน สู่ยุคที่ฟิสิกส์เป็นพระเอก
การปฏิวัติของ indie FPS games คือแนวโน้มที่ผู้พัฒนาขนาดเล็กหันมาออกแบบเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งโดยให้ระบบฟิสิกส์ การทำลายสภาพแวดล้อม และกลไกการต่อสู้หรือการเอาชีวิตรอดที่ไม่ยึดติดกับปืนแบบดั้งเดิมเป็นแกนหลัก เพื่อสร้างประสบการณ์ที่แปลกใหม่และมีเอกลักษณ์แทนการทำตามสูตรเกมฟอร์มยักษ์เดิมๆ สิ่งที่เห็นชัดคือเกมอย่าง Ghoul Fright และ Apocalypter ต่างประกาศชัดว่าความสนุกไม่ได้เริ่มที่ปืนกลหรือสไนเปอร์อีกต่อไป แต่เริ่มที่คำถามว่า ฟิสิกส์ในโลกเกมจะทำอะไรให้เราบ้าง Ghoul Fright เปิดตัวในฐานะเกมแอ็กชันมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่ใช้ระบบฟิสิกส์เป็นแกนการเล่น พร้อมปล่อยบนแพลตฟอร์มดิจิทัลเมื่อวันที่ 21 กันยายนโดยสตูดิโอ Atrax ขณะที่ Apocalypter จาก SawyerK Games วางขายตามมาติดๆ ในวันที่ 23 กันยายนในรูปแบบ FPS โลกเปิดที่ขับรถเอาชีวิตรอดท่ามกลางโลกพินาศ
Ghoul Fright หมัดเปล่า ลากดอลฟิสิกส์ และสนามเด็กเล่นแห่งความพัง
Ghoul Fright แทบประกาศสงครามกับสูตรเกมยิงกระแสหลัก เพราะตัดปืนออกจากแกนหลักแล้วดัน physics-based combat ขึ้นมาแทนแบบเต็มตัว เกมให้ผู้เล่นเอาตัวรอดจากคลื่นศัตรู 10 ระลอกที่บุกมาพร้อมกติกาพิเศษในบางเวฟ เป้าหมายจึงไม่ใช่ยิงหัวให้ไว แต่คืออ่านจังหวะ ใช้หมัด และใช้สภาพแวดล้อมอย่างสร้างสรรค์เพื่ออยู่รอด หัวใจของเกมคือการชก การชาร์จหมัดแรง และท่าจับทุ่มแบบบีทเอ็มอัป ศัตรูถูกผูกด้วยระบบลากดอล ทำให้ทุกหมัดกลายเป็นแอนิเมชันกายภาพที่คาดเดาไม่ได้ ร่างศัตรูปลิว ชนกำแพง ล้มทับกันเอง เกิดเป็นความวุ่นวายที่ผู้เล่นรู้สึกได้ถึงแรง หนัก เบา ของการปะทะในแต่ละครั้ง มีอีกชั้นคือการทำลายฉาก โครงสร้างต่างๆ แตกออกเป็นชิ้นส่วนที่สร้างใหม่แบบไดนามิก ยิ่งอาละวาดภาพฉากยิ่งเปลี่ยนไป ขยะ เฟอร์นิเจอร์ วัตถุรอบตัวถูกยกมาฟาดหรือตีกลับใส่หัวศัตรูได้ เปลี่ยนฉากให้กลายเป็นสนามทดลองฟิสิกส์ที่โหดและตลกในเวลาเดียวกัน
การออกแบบระบบให้ชวนเล่นร่วมกัน ไม่ใช่แค่เล่นให้จบ
สิ่งที่ทำให้ Ghoul Fright น่าสนใจในมุมการออกแบบคือมันไม่ได้หยุดแค่หมัดหนัก แต่วางชั้นของการเติบโตและการเล่นร่วมกันอย่างตั้งใจ แต่ละตัวละครมีสกิลเฉพาะสี่แบบและยังมีทาเลนต์มากกว่า 62 ประเภทให้ผสมเป็นบิลด์ ทำให้การเอาตัวรอดจาก 10 เวฟกลายเป็นการทดลองแนวทางการเล่นมากกว่าการจำแพตเทิร์น ระบบ resurrect ด้วยการตบหน้าเพื่อนคือภาพจำแบบอินดี้แท้ แทนที่จะชุบชีวิตด้วยเข็มฉีดยาไฮเทค เกมเลือกใช้แอนิเมชันตลกๆ ที่ทำให้บรรยากาศโหดกลายเป็นการหัวเราะร่วมกัน การเป็น co-op สูงสุดสี่คน บวกกับฟิสิกส์ที่โดนเพื่อนฟาดเก้าอี้ใส่ได้เอง ทำให้แต่ละรอบเล่นเต็มไปด้วยเรื่องเล่าใหม่ๆ มากกว่าจะเป็นด่านเดิมที่รีรัน โหมด early access ยังเปิดช่องให้ผู้เล่นเข้าไปลอง รอดจากเวฟแรกๆ ผ่านเดโมก่อน แล้วค่อยตัดสินว่าจะอยู่ยาวกับเกมหรือไม่ ซึ่งสอดรับกับแนวคิดอินดี้ที่กล้าลองของใหม่และค่อยๆ ขยายเกมไปพร้อมชุมชน
Apocalypter เมื่อ vehicle survival games ดันรถให้เป็นบ้านและอาวุธ
ในอีกมุมของกระดาน Apocalypter เลือกผสม FPS เข้ากับ vehicle survival games แล้วถามกลับผู้เล่นว่า ถ้าทุกอย่างในชีวิตถูกยัดลงรถคันเดียวได้ คุณจะจัดลำดับความสำคัญอย่างไร เกมพาเราไปยังโลกหลังวันสิ้นสุดอารยธรรมที่เต็มไปด้วยกลุ่มอำนาจกระจัดกระจาย ผู้เล่นต้องตัดสินใจจะสู้ จะช่วย หรือจะค้ากับใคร เพื่อประคองชีวิตไปต่อ รถไม่ได้เป็นแค่ยานพาหนะ แต่เป็นทั้งบ้าน คลังของ และแพลตฟอร์มเกมเพลย์ การจับคู่ชิ้นส่วนอย่างเครื่องยนต์ ช่วงล่าง หม้อน้ำ กับพาร์ตด้านภาพลักษณ์อย่างพวงมาลัย เบาะ เกียร์ แล้วจัดตำแหน่งด้วยเครื่องมือปรับมุมและตำแหน่ง ทำให้รถแต่ละคันเป็น statement ของสไตล์การเอาชีวิตรอดของผู้เล่น ยิ่งไปกว่านั้น รถยังกลายเป็นฟาร์มเคลื่อนที่ได้ เมื่อติดตั้งฟาร์มตัวหนอนเก็บเกี่ยว โปรยดักเก็บหยดน้ำ หรือชุดปลูกพืชอย่างกัญชาและยาสูบ ผู้เล่นจึงวางแผนเส้นทางและเวลาออกสำรวจโดยอิงจากระบบนิเวศส่วนตัวที่ติดล้อไปด้วย
ฟิสิกส์ก่อนปืน คือทิศทางใหม่ที่ผู้เล่นควรมองหา
Apocalypter ยังไม่ทิ้งรากของ FPS เพราะมีทั้งอาวุธระยะประชิดและปืนหลากหลายขนาดให้ใช้ต่อสู้ ขณะเดียวกันก็โยนภาระการเอาตัวรอดด้านอาหาร น้ำ และความเหนื่อยล้าให้ผู้เล่นคิดทุกครั้งที่เหนี่ยวไก หรือออกเดินทางไกล การล่า สังหารมิวแทนต์ แยกชิ้นส่วนมาปรุงอาหาร การเสี่ยงเข้าไปเจรจากับพ่อค้าที่มีของหมุนเวียนแบบสุ่ม และการเลือกอัปเกรดเกราะ กระเป๋า หรืออุปกรณ์ภาคสนาม ล้วนผูกเข้ากับรถและตัวละครในฐานะระบบเดียวกัน สำหรับคนเล่นทั่วไป ผลกระทบคือเรามีทางเลือกมากกว่าแค่ถามว่าเกมยิงนี้มีโหมดดวลหรือไม่ แต่เริ่มถามว่า physics-based combat ในเกมนี้ทำให้เรื่องเล่าของเราแตกต่างอย่างไร หรือระบบยานพาหนะใน vehicle survival games อย่าง Apocalypter จะทำให้ทุกการขับกลายเป็นเดิมพันชีวิตแค่ไหน สองเกมนี้ร่วมกันชี้ให้เห็นว่าหัวใจของ indie FPS games ชุดใหม่ไม่ใช่กราฟิกอลังหรืออาวุธครบเซ็ต แต่คือการกล้าบิด mechanic ให้ผู้เล่นได้รู้สึกถึงน้ำหนักของโลกเกมจริงๆ ทั้งผ่านหมัดเปล่าที่ฟาดทุกอย่างให้ปลิว และรถคันเก่าที่กลายเป็นบ้านคันสุดท้ายบนโลกที่แตกสลาย
