จากเทคโนโลยีแนวหน้า สู่โจทย์ใช้งานจริง
เทคโนโลยีขั้นแนวหน้าคือนวัตกรรมที่กำลังเปลี่ยนจากการพัฒนาและทดลอง ไปสู่การนำความสามารถใหม่มาแก้ปัญหาในภาคธุรกิจ อุตสาหกรรม และชีวิตประจำวัน โดยต้องอาศัยทั้งผู้พัฒนา ผู้ใช้งาน และบุคลากรที่พร้อมต่อยอด เวที “The New Frontier of Technology in Action” ภายในงาน CP Innovation Exposition 2026 ซึ่งเครือซีพีและทรู คอร์ปอเรชั่นจัดขึ้น จึงมีความหมายมากกว่าการนำเสนอของใหม่ เพราะเปิดพื้นที่ให้มองว่าเทคโนโลยีจะสร้างคุณค่าได้เมื่อเชื่อมกับโจทย์จริงอย่างไร เอกราช ปัญจวีณิน จากทรู ร่วมกับผู้แทน Agibot, IBM, Galaxy Space และ OYMotion นำเสนอ 4 ด้าน ได้แก่ หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ ควอนตัมคอมพิวติ้ง ดาวเทียมวงโคจรต่ำ และ Neuro AI จุดที่ควรจับตาจึงไม่ใช่เพียงความล้ำ แต่คือการสร้างซอฟต์แวร์ ทักษะ และทรัพย์สินทางปัญญาในประเทศ เพื่อไม่ให้โอกาสทางเทคโนโลยีจบลงแค่การจัดซื้อ

หุ่นยนต์ต้องทำงานเป็น ไม่ใช่แค่ดูเหมือนมนุษย์
Agibot วางเดิมพันกับ Physical AI ที่ทำให้หุ่นยนต์เคลื่อนไหว หยิบจับและจัดการวัตถุ รวมถึงโต้ตอบกับมนุษย์ได้ในสภาพแวดล้อมจริง แนวทางนี้สำคัญกว่ารูปลักษณ์แบบฮิวแมนนอยด์ เพราะโรงงานหรือคลังสินค้าต้องการเครื่องมือที่ทำงานได้ตรงหน้าที่ ไม่ใช่เพียงเลียนแบบคน หุ่นยนต์ของบริษัทมีทั้งแบบฮิวแมนนอยด์ แบบล้อ และแบบสี่ขา ใช้ในสายการผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์และรถยนต์ โลจิสติกส์ ค้าปลีก ตลอดจนงานต้อนรับลูกค้า บริษัทคาดว่ายอดจำหน่ายในปี 2569 อาจเพิ่มเป็น 4–5 เท่าจากปีก่อน ตัวเลขนี้สะท้อนแรงสนใจ แต่การนำมาใช้ในไทยควรเริ่มจากงานที่วัดผลได้ เช่น ขนย้ายหรือคัดแยกสินค้า แล้วค่อยขยายไปสู่บริการและสุขภาพ Agibot ตั้งเป้าร่วมมือกับพันธมิตรไทยเพื่อขยายการใช้งานในภาคอุตสาหกรรมในช่วง 3 ปีข้างหน้า
ควอนตัมยังไม่ใช่ของใช้ทั่วไป แต่การเตรียมตัวต้องเริ่มแล้ว
เทคโนโลยีควอนตัมกำลังพัฒนาควบคู่กับ AI และไฮบริดคลาวด์ แต่การใช้เชิงพาณิชย์ยังอยู่ในระยะเริ่มต้น นี่ไม่ใช่เหตุผลให้ธุรกิจเร่งซื้อระบบ หากเป็นสัญญาณให้เริ่มสร้างคนและทดลองโจทย์ที่คอมพิวเตอร์แบบเดิมจัดการได้ยาก IBM เปิดให้สถาบันการศึกษาเข้าถึงระบบควอนตัมเพื่อวิจัยและทดสอบอัลกอริทึม โดยในไทยมีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่และ Quantum Club Thailand ร่วมศึกษา ขณะเดียวกัน IBM Quantum Starling ตั้งเป้าพัฒนาคอมพิวเตอร์ควอนตัมที่ทนต่อข้อผิดพลาดภายในปี 2572 ประโยชน์ต่อภาคธุรกิจจึงยังเป็นโอกาสระยะยาว มากกว่าคำตอบพร้อมใช้ในวันนี้ สิ่งที่ควรทำคือเชื่อมมหาวิทยาลัย ภาครัฐ และอุตสาหกรรมเข้ากับโจทย์จริง เพื่อให้ความรู้ ซอฟต์แวร์ และทรัพย์สินทางปัญญาเกิดขึ้นในประเทศ ไม่ใช่รอเทคโนโลยีสุกงอมแล้วค่อยเริ่มต้น
ดาวเทียมและ Neuro AI ขยายขอบเขตการเชื่อมต่อ
ดาวเทียมสื่อสารกำลังมีบทบาทเกินกว่าการส่งสัญญาณ โดย Galaxy Space มีดาวเทียมในวงโคจรมากกว่า 50 ดวง และนำข้อมูลสำรวจโลกไปใช้ติดตามน้ำท่วม วางแผนเกษตร และรับมือภัยพิบัติ บรอดแบนด์ผ่านดาวเทียมยังเปิดทางให้พื้นที่ห่างไกล เรือ และเครื่องบินเชื่อมต่อได้ ส่วนการทดสอบ Direct-to-Cell ในปี 2569 แสดงแนวทางให้สมาร์ตโฟนทั่วไปต่อดาวเทียมได้โดยไม่ต้องดัดแปลงอุปกรณ์ ในอีก 3 ปี บริษัทคาดว่าการสื่อสาร การสำรวจโลก และการประมวลผลข้อมูลในอวกาศจะเชื่อมโยงกันมากขึ้น อีกด้าน OYMotion ใช้ Neuro AI วิเคราะห์สัญญาณประสาทจากเซ็นเซอร์ที่ไม่ต้องผ่าตัดหรือฝังในร่างกาย เพื่อให้ผู้สูญเสียอวัยวะควบคุมนิ้วมือเทียมแต่ละนิ้วได้อย่างอิสระแบบเรียลไทม์ เทคโนโลยีนี้ช่วยผู้สูญเสียอวัยวะมาแล้วมากกว่า 3,000 คน ทั้งสองกรณีชี้ว่าเทคโนโลยีมีคุณค่าที่สุดเมื่อแก้ข้อจำกัดด้านการเข้าถึงและการใช้ชีวิต
โอกาสจะเกิดขึ้นเมื่อไทยร่วมสร้าง ไม่ใช่แค่ร่วมใช้
เทคโนโลยีทั้งสี่เปิดประตูสู่การผลิตที่คล่องตัวขึ้น การสื่อสารในพื้นที่ที่โครงข่ายภาคพื้นดินไปไม่ถึง การรับมือภัยพิบัติ และอุปกรณ์ฟื้นฟูสมรรถภาพที่ตอบสนองผู้ใช้ได้ดีขึ้น แต่ความร่วมมือกับพันธมิตรระดับโลกจะสร้างผลระยะยาวก็ต่อเมื่อมีการถ่ายทอดความรู้และพัฒนาคนในประเทศควบคู่กัน การต่อยอดจึงควรเริ่มจากโจทย์ที่ชัด เช่น โรงงานต้องการลดงานซ้ำ พื้นที่เกษตรต้องการข้อมูลเตือนภัย หรือผู้ป่วยต้องการอุปกรณ์ที่ควบคุมได้แม่นยำ แล้วจึงเลือกเทคโนโลยีให้เหมาะ ไม่ใช่เริ่มจากกระแสความล้ำ เวทีของซีพีและทรูมีคุณค่าในฐานะจุดเริ่มต้นของการจับคู่เทคโนโลยีกับอุตสาหกรรม ข้อสรุปคือหุ่นยนต์ ควอนตัม ดาวเทียม และ Neuro AI ไม่ได้พลิกธุรกิจโดยอัตโนมัติ ความสามารถในการทดลอง ใช้งาน และสร้างองค์ความรู้ของไทยต่างหากที่จะตัดสินว่าโอกาสเหล่านี้กลายเป็นขีดความสามารถใหม่ได้จริงหรือไม่






