เมื่อก่อนหลายคนสามารถจำเบอร์โทรของพ่อแม่ เพื่อนสนิท หรือคนในครอบครัวได้หลายสิบหมายเลข แต่ปัจจุบันแค่เบอร์ของตัวเอง บางคนยังต้องหยิบมือถือขึ้นมาดู
.
สาเหตุสำคัญคือสมาร์ตโฟนเข้ามาเปลี่ยนพฤติกรรมการติดต่อสื่อสารแทบทั้งหมด เพราะทุกวันนี้เราไม่ได้โทรหาใครด้วยการกดตัวเลข แต่เลือกจากชื่อในรายชื่อผู้ติดต่อแทน
.
อีกเรื่องที่หลายคนมองข้ามคือ แอปแชตอย่าง LINE, WhatsApp หรือ Messenger ทำให้การติดต่อกันไม่จำเป็นต้องรู้เบอร์โทรของอีกฝ่ายเหมือนในอดีต
.
เมื่อสมองไม่จำเป็นต้องใช้งานข้อมูลบางอย่างบ่อย ๆ ก็มีแนวโน้มที่จะไม่เก็บข้อมูลนั้นไว้ในความทรงจำระยะยาว
.
นักวิจัยบางคนเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "Digital Memory" หรือการฝากความจำไว้กับอุปกรณ์ดิจิทัล เพราะเรารู้ว่าข้อมูลอยู่ในมือถือเสมอ จึงไม่จำเป็นต้องจำเอง
.
คล้ายกับการที่หลายคนไม่ค่อยจำเส้นทางขับรถ เบอร์โทร หรือวันเกิดเหมือนเมื่อก่อน เพราะสามารถค้นหาได้ทันทีจากอุปกรณ์ที่อยู่ในมือ
.
อย่างไรก็ตาม คนส่วนใหญ่ยังคงจำข้อมูลที่ใช้งานบ่อยหรือมีความสำคัญมากจริง ๆ ได้ เช่น เบอร์คนในครอบครัว หรือเบอร์ที่ต้องใช้เป็นประจำทุกวัน
.
ถ้ามองในภาพรวม ไม่ใช่ว่าความจำของคนยุคนี้แย่ลง แต่เป็นเพราะเทคโนโลยีเข้ามารับหน้าที่เก็บข้อมูลแทน ทำให้เราเปลี่ยนจากการ "จำข้อมูล" มาเป็นการ "จำว่าจะหาข้อมูลจากที่ไหน" มากกว่านั่นเอง


ความคิดเห็น