เคยพยายามดูแลตัวเองแบบจริงจังมาก ๆ ทำตามทุกกฎ กินดี ออกกำลัง นอนตรงเวลา สุดท้ายอยู่ได้ไม่นาน เพราะมันเหนื่อยใจพอ ๆ กับเหนื่อยกาย
หลังจากลองพังแผนหลายรอบ เลยเริ่มเปลี่ยนวิธีคิดว่า การดูแลตัวเองไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ แค่ “พอทำได้ต่อเนื่อง” ก็พอ
เลือกทำแค่ 1–2 อย่างก่อน
ไม่ต้องยกเครื่องชีวิตทั้งหมด แค่เริ่มจากสิ่งเล็ก ๆ เช่น นอนให้เร็วขึ้นนิดเดียว หรือดื่มน้ำให้มากขึ้นอีกแก้ว
กินดีบ้าง พลาดบ้าง ไม่เป็นไร
ไม่ต้องรู้สึกผิดกับมื้อที่อยากกินของอร่อย แค่กลับมาเลือกสิ่งที่ดีในมื้อถัดไป ร่างกายไม่ต้องการความเป๊ะ แต่ต้องการความสม่ำเสมอ
ขยับร่างกายตามจังหวะชีวิต
บางวันแค่เดิน ยืดเส้น หรือขยับตัวระหว่างทำงาน ก็ถือว่าได้ดูแลตัวเองแล้ว ไม่จำเป็นต้องออกกำลังหนักทุกวัน
พักจริง ไม่ใช่แค่หยุดทำงาน
การพักไม่ใช่นอนเฉย ๆ แต่คือการปล่อยสมอง ไม่เช็กอะไร ไม่คิดว่าควรทำอะไรต่อ
ฟังร่างกายให้มากกว่าฟังคนอื่น
สิ่งที่เวิร์กกับคนหนึ่ง อาจไม่เหมาะกับอีกคน ลองสังเกตว่าร่างกายตัวเองตอบสนองกับอะไร แล้วเลือกแบบนั้น
พอเลิกกดดันตัวเอง การดูแลตัวเองกลับง่ายขึ้น และอยู่กับเราได้นานขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
สุขภาพที่ดีอาจไม่ใช่การทำได้ทุกอย่าง
แต่อาจเป็นการไม่เลิกดูแลตัวเองกลางทาง
แล้ววิธีดูแลตัวเองแบบไม่กดดันของแต่ละคนเป็นยังไง ลองมาแลกเปลี่ยนกันหน่อย