ลองเครื่องซีลสูญญากาศหลักร้อย แบ่งหมูซีลเข้าฟรีซ กลิ่นไม่ปน เนื้อไม่ไหม้เย็นจริงไหม แล้วถุงแบบไหนที่ใช้ได้

เราเป็นคนที่ชอบซื้อหมูตอนห้างลดราคาครั้งละเยอะ ๆ เพราะคำนวณแล้วถูกกว่าซื้อทีละขีด แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือฟรีซบ้านเรามันเล็ก ยัดถุงหมูถุงไก่ทับกันไปมา ผ่านไปเดือนกว่าเปิดมาอีกทีกลายเป็นก้อนหินปนกลิ่น พอจะใช้ก็ต้องแช่น้ำละลายทั้งก้อน ใช้ไม่หมดก็ส่งเข้าฟรีซต่อ เนื้อเริ่มซีด เริ่มมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะ แถมกลิ่นหมูยังไปปนอยู่ในถาดน้ำแข็งอีกต่างหาก

เราเลยตัดสินใจสั่งเครื่องซีลสูญญากาศแบบใช้ในบ้านจากช้อปปี้มาลอง ราคาหลังเก็บโค้ดเหลือราว ๆ 209 บาท จากป้าย 390 บาท ใช้มาเกือบเดือนกว่าจะกล้าเล่าให้ฟังว่าอันไหนจริง อันไหนที่คนขายไม่ได้บอกไว้

ก่อนมีเครื่อง ฟรีซบ้านเราเป็นแบบนี้

ปัญหาของเนื้อสัตว์ที่แช่นานแล้วกลิ่นแรง ผิวซีดแห้งแบบไหม้เย็น มันมาจากอากาศที่ค้างอยู่ในถุงนี่แหละ เราสังเกตเองว่าถุงไหนมัดปากไม่แน่น ถุงนั้นเนื้อแฉะและมีเกล็ดน้ำแข็งเกาะเยอะสุด พออากาศโดนผิวเนื้อเรื่อย ๆ ความชื้นก็ค่อย ๆ ระเหิดออกจนผิวแห้งซีด กลิ่นก็ลอยไปทั่วฟรีซ แบบว่าเปิดฟรีซทีไรได้กลิ่นผสมกันมั่วไปหมด

หลักการของเครื่องซีลสูญญากาศจึงตรงจุดมากสำหรับบ้านเรา คือดูดอากาศออกจากถุงแล้วรีดปากถุงปิดสนิท เนื้อไม่โดนอากาศก็ไม่ไหม้เย็น กลิ่นก็ไม่หลุดไปปนกับอย่างอื่น ฟังดูง่ายมาก แต่ของจริงมีรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ทำให้สองถุงแรกของเราพังยับ

เครื่องหลักร้อยที่สั่งมา ในกล่องมีอะไร

เราสั่งรุ่นอัตโนมัติสำหรับครัวเรือน ราคาตอนกดในช้อปปี้หลังเก็บโค้ดเหลือราว ๆ 209 บาท จากราคาเต็ม 390 บาท จริง ๆ ในหน้าเดียวกันมีอีกตัวที่เราเล็งไว้คือรุ่น D0214 ราคาหลังส่วนลดราว ๆ 222 บาท จาก 449 บาท แต่เรากดตัวแรกทันแฟลชเซลล์เลยจบที่ตัวนี้

ในกล่องมีตัวเครื่อง สายไฟ คู่มือภาษาไทย แล้วก็ถุงลายนูนแถมมาไม่กี่ใบไว้ลองเครื่อง ฟังก์ชันมีหลัก ๆ สองอย่าง คือดูดสูญญากาศแล้วซีลอัตโนมัติ กับซีลปิดปากถุงอย่างเดียว บนฝามีจอแอลอีดีนับเวลาถอยหลังให้ดูว่าเครื่องดูดไปถึงไหนแล้ว น้ำหนักเครื่องเบามาก ยกมือเดียวสบาย วางบนเคาน์เตอร์ครัวหอพักได้ไม่เกะกะ

สองถุงแรกพัง เพราะเราวางปากถุงผิดที่

ถุงแรกเราวางถุงแปะ ๆ แล้วกดฝาเลย เครื่องดูดเสียงดังอยู่พักหนึ่งแล้วหยุด ถุงยังป่องอยู่เหมือนเดิม ตอนนั้นเราคิดในใจว่าโดนหลอกอีกแล้วแน่ ๆ เลยกลับไปเปิดวิธีใช้ดูใหม่ถึงรู้ว่าต้องใส่ปากถุงเข้าไปในร่องด้านในให้สุดก่อน แล้วกดฝาลงทั้งสองด้านจนได้ยินเสียงกร๊อบล็อกทั้งคู่ ถ้าฝั่งใดฝั่งหนึ่งยังไม่ล็อก เครื่องจะดูดไม่เข้า

พอวางถูกที่ กดปุ่มดูดสูญญากาศ เครื่องจะดูดเองจนถึงจังหวะแล้วซีลปากถุงให้เอง หน้าที่ของเราคือห้ามใจร้อนเปิดฝาก่อนเครื่องจบงาน ไม่งั้นรอยซีลจะไม่ติดแล้วต้องตัดถุงทิ้งอีกถุง อีกปุ่มที่เราใช้บ่อยไม่แพ้กันคือปุ่มซีลอย่างเดียว ไว้ปิดปากถุงขนมถุงแกงที่เปิดแล้วโดยไม่ต้องดูดอากาศ

ถุงแบบไหนดูดเข้า ถุงแบบไหนได้แค่ปิดปาก

ข้อนี้คนพลาดเยอะสุดและเราก็พลาดมาก่อน เครื่องแบบดูดจากภายนอกแบบนี้ต้องใช้ถุงลายนูนเท่านั้น คือถุงที่มีผิวตุ่ม ๆ อยู่ด้านหนึ่ง เพราะอากาศจะไหลออกผ่านร่องตุ่มพวกนี้ ส่วนถุงเรียบอย่างถุงแกงถุงใสทั่วไป เครื่องดูดไม่เข้า ได้แค่ซีลปิดปาก ใครซื้อเครื่องมาแล้วหยิบถุงแกงในบ้านมาลองแล้วบ่นว่าเครื่องเสีย ลองเปลี่ยนถุงก่อนเลยนะ

ราคาถุงลายนูนไม่ได้แรงอย่างที่กลัว แพ็ค 100 ใบของ SGE หนา 170 ไมครอน ราคาตั้งแต่ 27 ถึง 218 บาทแล้วแต่ขนาด ส่วนในช้อปปี้มีแบบหนา 200 ไมครอนให้เลือกเป็นสิบขนาด พร้อมบอกคร่าว ๆ ว่าใส่อะไรได้เท่าไหร่ เช่น 15 x 20 ซม. ใส่หมูสับได้ราว 300 กรัม 20 x 30 ซม. ใส่หมูได้ราว 1 กิโล ส่วน 25 x 35 ซม. ยัดไก่ทั้งตัวได้สบาย เราใช้ขนาด 15 x 20 กับ 20 x 25 เป็นหลัก ดูขนาดและราคาถุงลายนูนในช้อปปี้ได้ที่นี่

ถ้าใครไม่อยากยุ่งกับถุงลายนูน มีเครื่องกลุ่มที่ราคาสูงขึ้นอย่าง SGE รุ่น VC-ECO-Gen2 ที่รองรับถุงเรียบทุกชนิดรวมถึงถุงแกง มีแทงก์รองรับของเหลวถอดล้างได้ และประกันศูนย์ไทย 1 ปี ราคาโปรฯ อยู่ที่ 2,392 บาท จากปกติ 2,990 บาท เราคิดว่าเหมาะกับบ้านที่ซีลแกงถุงหรือของหมักบ่อย ๆ มากกว่าบ้านเราที่ซีลแต่ของแห้งกับเนื้อสด

แบ่งหมูเป็นก้อนซีลเข้าฟรีซ ผ่านไปสองสัปดาห์เป็นยังไง

วิธีที่เราใช้คือซื้อหมูสับกิโลกว่า ๆ มาแบ่งใส่ถุงลายนูนขนาด 15 x 20 ซม. ถุงละประมาณสามขีด กดไล่ให้แบนให้บางก่อนซีล เพราะถุงแบนจะแข็งตัวเป็นแผ่น วางซ้อนกันในฟรีซได้เป็นตั้ง ๆ ไม่เกะกะเหมือนถุงป่อง ซีลเสร็จเราเขียนวันที่ด้วยปากกาเมจิกลงบนถุงเลย กันลืมว่าถุงไหนเก่ากว่า

ผ่านไปสองสัปดาห์กว่าเราเอาออกมาใช้ สิ่งที่ชัดสุดคือกลิ่น ไม่มีการที่หมูไปปนในถาดน้ำแข็งหรือกล่องไอศกรีมอีก ผิวเนื้อยังแดงสม่ำเสมอ ไม่มีเกล็ดน้ำแข็งขาว ๆ เกาะเป็นหย่อมเหมือนแต่ก่อน ตอนละลายก็เร็วขึ้นมากเพราะแผ่นบาง แช่น้ำทั้งถุงแป๊บเดียวก็คลาย เรารู้สึกว่าแค่ข้อนี้ข้อเดียวก็คุ้มค่าเครื่องแล้ว

ส่วนใครที่ยังไม่อยากซื้อเครื่อง มีวิธีแบ่งหมูสับแบบไม่ต้องพึ่งเครื่องที่เราใช้สลับกันอยู่ คือใส่หมูสับในถุงที่ห้างให้มา กดเกลี่ยให้แบน พับปลายถุงแล้วกลับด้านให้หมูทับรอยพับ ใช้สันมีดกดเป็นตารางช่องเล็กช่องใหญ่ แล้วเข้าฟรีซราวสามชั่วโมงจนแข็ง จึงหักแยกเป็นก้อนตามรอย เก็บซ้อนในกล่องได้ เวลาใช้ก็หยิบทีละก้อน ละลายเร็วเหมือนกัน แค่กันกลิ่นกับกันผิวไหม้เย็นไม่ได้เท่าการซีลสูญญากาศ

ข้อเสียที่อยากบอกก่อนกดสั่ง

เอาของจริงหมดเปลือก เครื่องแบบนี้กลัวของเหลวมาก เนื้อหมักน้ำปลาหรือแกงที่มีน้ำ เครื่องจะดูดน้ำเข้าตัวตอนดูดอากาศ ทางออกคือแช่ให้แข็งเป็นก้อนก่อนค่อยซีล หรือใช้ปุ่มซีลอย่างเดียวพอ ถ้าบ้านไหนซีลของเหลวบ่อยจริง ๆ ค่อยมองรุ่นที่มีแทงก์รองรับของเหลวอย่าง SGE ที่เล่าไว้ข้างบน

อีกเรื่องคือความร้อน เราซีลต่อเนื่องราวสิบถุง ตัวเครื่องจะเริ่มอุ่น และเรารู้สึกว่ารอยซีลถุงหลัง ๆ ไม่สวยเท่าถุงแรก เลยต้องพักเครื่องเป็นช่วง ๆ เสียงตอนดูดก็ดังใช้ได้อย่าคิดว่าเบา คอนโดกลางคืนได้ยินชัด แล้วก็ค่าใช้จ่ายระยะยาวคือถุงลายนูนที่ต้องซื้อเพิ่มเรื่อย ๆ แม้ตกใบละไม่กี่สตางค์ถึงสองบาทกว่าตามขนาด แต่ซีลบ่อย ๆ ก็หมดแพ็คเร็วเหมือนกัน

คุ้มไหม แล้วเราสั่งที่ไหน

สรุปแบบเพื่อนคุยกับเพื่อน ถ้าบ้านคุณซื้อเนื้อทีละเยอะ ๆ หรือเปิดร้านเล็ก ๆ ที่ต้องแพ็คของเอง เราคิดว่าเครื่องซีลสูญญากาศหลักร้อยคุ้มมาก ค่าเครื่องพอ ๆ กับหมูสองกิโลแต่ช่วยเซฟเนื้อที่เสียไปเพราะไหม้เย็นได้หลายครั้ง แต่ถ้าฟรีซคุณมีเนื้ออยู่สามสี่ถุงต่อเดือน วิธีแบ่งก้อนแบบกดตารางก็พอแล้ว ไม่ต้องซื้อเครื่องให้เปลืองที่

พิกัดที่เราดูราคาไว้ รุ่นอัตโนมัติสำหรับครัวเรือนในช้อปปี้ราคาหลังส่วนลดราว ๆ 209 บาท จาก 390 บาท กดดูรายชื่อร้านและราคาปัจจุบันได้ที่นี่ ส่วนใครอยากได้แบรนด์ที่คุ้นมือ Seagull สีครีมราคาหลังโค้ดในช้อปปี้ราว ๆ 901 บาท แถบซีลกว้าง 30 ซม. แถมถุงมา 10 ใบพร้อมประกัน 1 ปี ดูราคาที่ร้านในช้อปปี้ได้ที่นี่ ถ้าขยับไปรุ่นที่ซีลถุงแกงได้ SGE VC-ECO-Gen2 ราคาโปรฯ 2,392 บาท จาก 2,990 บาท ดูสเปกและราคาได้ที่เว็บ SGE โดยตรง ส่วนถุงลายนูนเราสั่งร้านในช้อปปี้แบบแพ็ค 100 ใบ ใช้มาเดือนกว่ายังไม่หมดแพ็คเลย

ไว้ครั้งหน้าเราจะลองซีลของแปลก ๆ อย่างน้ำพริกแกงถุงกับข้าวสารดูแล้วมาเล่าต่อว่าอันไหนรอดอันไหนพังนะคะ