เดิมพันสองปีด้วยที่อยู่อาศัยและไลฟ์สไตล์
Sea Heaven คือกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของตระกูลมโนธรรมรักษาที่พัฒนาโครงการในภูเก็ต โดยมีบริษัท ภูวิสต้า คอนโด เป็นหนึ่งในธุรกิจหลัก และกำลังขยายจากที่พักอาศัยไปสู่บริการไลฟ์สไตล์เพื่อรองรับผู้พำนักระยะยาว
เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2569 พิสิษฐ์ มโนธรรมรักษา ผู้บริหารรุ่นที่ 2 เปิดแผนธุรกิจช่วงปี 2569–2570 เตรียมเปิดคอนโดมิเนียมใหม่ 5 โครงการ มูลค่ารวมกว่า 7,450 ล้านบาท พร้อมลงทุนประมาณ 500 ล้านบาทสร้างคอมมูนิตี้มอลล์เวลเนสที่หาดในทอน จุดน่าสนใจไม่ใช่แค่ขนาดแผน แต่คือการวางที่อยู่อาศัยและบริการสุขภาพไว้ในภาพเดียวกัน หากทำได้จริง บริษัทจะขายมากกว่ายูนิตพักอาศัย แต่เสนอระบบแวดล้อมสำหรับคนที่ตั้งใจใช้ชีวิตในภูเก็ต
การรุกครั้งนี้ต่อยอดจากการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในหาดในทอนตั้งแต่ปี 2563 ซึ่งเริ่มจากโรงแรมซีไซด์ ในทอน ภูเก็ต อย่างไรก็ดี แผนขนาดใหญ่จะมีน้ำหนักก็ต่อเมื่อโครงการใหม่ตอบโจทย์ผู้ซื้อจริง ไม่ใช่อาศัยกระแสตลาดต่างชาติเพียงอย่างเดียว

แรงซื้อมีจริง แต่ไม่ควรอ่านตัวเลขเป็นหลักประกัน
เหตุผลที่ Sea Heaven เร่งลงทุน คือภูเก็ตยังดึงดูดผู้ซื้อที่มองหาบ้านหลังที่สอง ที่อยู่อาศัยระยะยาว และทรัพย์สินเพื่อปล่อยเช่า ความไม่แน่นอนทางการเมืองและสงครามในยุโรป รวมถึงความผันผวนในสหรัฐฯ ทำให้ผู้ซื้อบางส่วนมองหาทำเลที่รู้สึกว่ามีความเสี่ยงต่ำกว่า แต่ความสนใจดังกล่าวเป็นโอกาส ไม่ใช่หลักประกันว่ากำลังซื้อจะต่อเนื่องหรือทุกโครงการจะขายได้ตามเป้า
ข้อมูลจากกรุงศรี รีเสิร์ชระบุว่า การโอนคอนโดมิเนียมให้ชาวต่างชาติในภูเก็ตปี 2568 เพิ่มขึ้น 18.3% จากปีก่อน เป็น 1,190 ยูนิต และไตรมาสแรกปี 2569 เพิ่มขึ้น 52.2% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน ขณะที่ผลตอบแทนจากการเช่าที่บริษัทอ้างถึงอยู่ราว 6–7% ต่อปี ตัวเลขเหล่านี้ช่วยอธิบายแรงดึงดูดของคอนโดภูเก็ต แต่ผู้ซื้อยังต้องประเมินทำเล อุปทาน และความสามารถในการปล่อยเช่าของแต่ละโครงการด้วย
ตลาดต่างชาติก็ไม่ได้เป็นกลุ่มเดียวกันทั้งหมด ผู้ซื้อคอนโดมิเนียมที่กล่าวถึงมีชาวรัสเซียเป็นกลุ่มหลัก ตามด้วยผู้ซื้อจากโปแลนด์ ยุโรป และประเทศใกล้เคียง ส่วนพูลวิลล่าหรูได้รับความสนใจจากลูกค้าตะวันออกกลาง ความต่างนี้ย้ำว่าการออกแบบสินค้าและบริการต้องตรงกับรูปแบบการใช้ชีวิต ไม่ใช่ตั้งต้นจากสมมติฐานว่าผู้ซื้อทุกคนต้องการเหมือนกัน

คอมมูนิตี้มอลล์คือบททดสอบของการอยู่อาศัยระยะยาว
แผนมอลล์ทำให้กลยุทธ์ของ Sea Heaven แตกต่างจากการเพิ่มจำนวนยูนิตเพียงอย่างเดียว โครงการที่หาดในทอนจะใช้พื้นที่กว่า 1 ไร่ มีอาคารประมาณ 1,000–1,500 ตารางเมตร เน้นธุรกิจสุขภาพและเวลเนส รวมถึงสปอร์ตคอมเพล็กซ์สำหรับผู้สูงอายุและครอบครัว พร้อมร้านอาหารพื้นเมืองภูเก็ตและคาเฟ่ โดยคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างกลางปี 2570 หากบริการเหล่านี้เกิดขึ้นครบ ผู้พักอาศัยย่อมได้ประโยชน์จากสิ่งอำนวยความสะดวกใกล้บ้าน ขณะที่ร้านค้าและกิจกรรมอาจช่วยให้พื้นที่มีชีวิตนอกฤดูท่องเที่ยว
บริษัทระบุว่าจะพัฒนาโครงการโดยคำนึงถึงการอยู่อาศัย 10–20 ปี ใช้วัสดุคุณภาพสูง พร้อมเทคโนโลยีบ้านอัจฉริยะ พลังงานสะอาด และระบบบำบัดน้ำเสีย นี่คือทิศทางที่เหมาะกับผู้ซื้อระยะยาว แต่คำมั่นด้านสุขภาวะและสิ่งแวดล้อมจะมีความหมายก็ต่อเมื่อดูแลระบบให้ใช้งานได้จริงและมีต้นทุนดูแลที่เหมาะสม
ทำเลตอนเหนือของภูเก็ตยังถูกหนุนด้วยแผนโครงสร้างพื้นฐาน ทั้งสนามบินภูเก็ตแห่งใหม่และแผนเปิดโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ภูเก็ตในช่วง 1–2 ปีข้างหน้า ปัจจัยเหล่านี้อาจเพิ่มความสะดวกแก่ทั้งผู้อยู่อาศัยและผู้มาเยือน แต่การเชื่อมต่อและกำหนดเวลาของโครงการภายนอกยังเป็นสิ่งที่ผู้ซื้อควรติดตาม ไม่ควรนับเป็นประโยชน์ที่เกิดขึ้นแล้ว

โอกาสของอสังหาริมทรัพย์ภูเก็ตต้องพิสูจน์ด้วยการใช้งานจริง
แผนของ Sea Heaven สะท้อนการเปลี่ยนโจทย์ของอสังหาริมทรัพย์ภูเก็ต จากการขายบ้านพักตากอากาศไปสู่การรองรับคนที่ย้ายมาอยู่ระยะยาว รวมถึงผู้ทำงานทางไกลและครอบครัว จุดแข็งคือการวางคอนโดมิเนียมควบคู่กับบริการสุขภาพ กีฬา และอาหารในพื้นที่เดียวกัน ซึ่งมีโอกาสสร้างคุณค่าให้ผู้อยู่อาศัยได้มากกว่าการเพิ่มสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อใช้ในการขาย
แต่ความเสี่ยงก็ชัดเจนเช่นกัน แผนเปิด 5 โครงการพร้อมมอลล์ต้องอาศัยการบริหารการก่อสร้างและการดำเนินงานต่อเนื่อง ขณะที่ตลาดซึ่งพึ่งพาผู้ซื้อต่างชาติย่อมอ่อนไหวต่อสถานการณ์โลกและความต้องการเช่าที่เปลี่ยนได้ การประเมินโครงการจึงควรดูทั้งคุณภาพการก่อสร้าง บริการหลังการขาย ความคุ้มค่าของการอยู่อาศัย และความต้องการจริงในทำเล
บทสรุปคือ Sea Heaven วางเดิมพันกับภูเก็ตในฐานะเมืองสำหรับการใช้ชีวิต ไม่ใช่แค่จุดหมายท่องเที่ยว ทิศทางนี้มีเหตุผลรองรับจากข้อมูลการโอนและความต้องการของผู้ซื้อระยะยาว แต่ความสำเร็จจะตัดสินจากการส่งมอบคอนโดและคอมมูนิตี้มอลล์ที่ใช้งานได้จริง หากทำได้ แผนสองปีนี้อาจสร้างความแตกต่างในตลาดได้มากกว่าการแข่งขันด้วยจำนวนโครงการ






