ใช้ AI ได้คล่องยังไม่พอ หากไม่เข้าใจธุรกิจ
ทักษะยุค AI คือความสามารถในการใช้เทคโนโลยีควบคู่กับความรู้พื้นฐาน การคิดวิเคราะห์ และความเข้าใจบริบทธุรกิจ เพื่อประเมินข้อมูล เลือกแนวทางที่เหมาะสม และสร้างผลลัพธ์จากเครื่องมือดิจิทัลอย่างมีความรับผิดชอบ คนทำงานยุคนี้จึงไม่ควรวัดความพร้อมจากการใช้โปรแกรมได้กี่อย่าง แต่ควรวัดจากการรู้ว่าโจทย์คืออะไร ข้อมูลน่าเชื่อถือเพียงใด และคำตอบที่ได้ช่วยลูกค้าหรือองค์กรตรงไหน นายเวทิต โชควัฒนา ประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้อำนวยการ บริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) มองว่า AI เปิดโอกาสให้องค์กรปรับรูปแบบการทำงานและเพิ่มประสิทธิภาพ แต่การวิเคราะห์ของระบบไม่อาจทดแทนความเข้าใจตลาด ความต้องการของลูกค้า และปัจจัยแวดล้อมได้ หากขาดบริบท คำแนะนำที่ดูสมเหตุสมผลก็อาจพาธุรกิจไปผิดทาง
ทักษะผู้ประกอบการเปลี่ยนคำตอบให้เป็นโอกาส
AI ช่วยจัดข้อมูลและเสนอทางเลือก แต่การเลือกว่าจะทำอะไรต่อยังเป็นหน้าที่ของคน ทักษะผู้ประกอบการจึงสำคัญไม่แพ้ทักษะดิจิทัล เพราะช่วยให้มองเห็นโอกาส ตั้งคำถามกับข้อเสนอของระบบ และเชื่อมสิ่งที่ค้นพบเข้ากับเป้าหมายทางธุรกิจ การตัดสินใจยังต้องอาศัยการตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล ประเมินข้อเสนอแนะ และชั่งน้ำหนักว่าแนวทางใดสอดคล้องกับสถานการณ์จริง พนักงานที่ใช้ AI ทำงานได้อย่างมีคุณค่าไม่ใช่ผู้ที่รับคำตอบไปใช้ทันที แต่คือผู้ที่รู้ว่าควรปรับคำตอบอย่างไรและเมื่อใดควรปฏิเสธมัน ความเป็นผู้ประกอบการจึงไม่จำกัดอยู่กับการตั้งบริษัท หากหมายถึงการรับผิดชอบต่อปัญหา มองหาวิธีแก้ และทำให้ข้อมูลกับเครื่องมือที่มีอยู่สร้างคุณค่าให้ธุรกิจได้จริง
พัฒนาคนด้วยการเรียนรู้ข้ามรุ่นและงานจริง
การพัฒนาบุคลากรดิจิทัลไม่ควรแยกการฝึกใช้เครื่องมือออกจากประสบการณ์ทำงาน และไม่ควรปล่อยให้คนแต่ละรุ่นเรียนรู้กันคนละทาง คนรุ่นใหญ่มีความรู้จากการดำเนินธุรกิจ ส่วนคนรุ่นใหม่มักคุ้นเคยกับเทคโนโลยีและเครื่องมือดิจิทัล การเปิดพื้นที่ให้แลกเปลี่ยนกันช่วยเพิ่มมุมมองในการแก้ปัญหาและต่อยอดประสบการณ์ให้เกิดประโยชน์ ตัวอย่างจากธนพงษ์ เทพดนตรี นักศึกษาสาขาการบริหารและการจัดการสมัยใหม่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม แสดงให้เห็นว่าการเรียนรู้จากโครงการและงานจริงทำให้ความรู้ทางธุรกิจเชื่อมกับการใช้ AI ได้ เขาใช้ AI ค้นคว้าข้อมูล จัดระเบียบงาน และเตรียมเนื้อหาสำหรับกิจกรรมที่ต้องประสานหลายฝ่าย ซึ่งช่วยลดเวลาเตรียมงานและเปิดโอกาสให้มุ่งกับการวางแผนและตัดสินใจมากขึ้น งานทีมและการสนับสนุนกิจกรรมภายในมหาวิทยาลัยยังฝึกการวางแผน การประสานงาน และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
การลงมือทดลองยังทำให้เห็นว่า AI ไม่ได้มีประโยชน์แค่การร่างข้อความ ธนพงษ์ทดลองเชื่อม AI กับระบบอัตโนมัติผ่าน Make.com โดยเชื่อม Google Sheets กับบัญชีทางการของไลน์ เพื่อรับข้อมูล ส่งให้ระบบประมวลผล แล้วกระจายผลลัพธ์ตามขั้นตอนที่วางไว้ แนวทางนี้ช่วยลดงานซ้ำซ้อน แต่ต้องเริ่มจากการเข้าใจปัญหา กำหนดเป้าหมาย และตรวจสอบความถูกต้องกับความเหมาะสมของผลลัพธ์ก่อนนำไปใช้ องค์กรจึงควรส่งเสริมการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง เปิดโอกาสให้พนักงานทดลองใช้ AI ในงานจริง และให้คนต่างรุ่นทำงานร่วมกัน บทสรุปชัดเจนว่าเทคโนโลยีสร้างความเร็วได้ ส่วนความเข้าใจธุรกิจและทักษะผู้ประกอบการเป็นตัวกำหนดว่าความเร็วนั้นจะพาองค์กรไปสู่ผลลัพธ์ที่มีความหมายหรือไม่







