ปีศาจกลับมาในยุคดิจิทัล: เมื่อแฟชั่นคือภาษาของอำนาจใหม่
ลุคแฟชั่น Devil Wears Prada 2 คือการใช้เสื้อผ้าและสไตล์ของตัวละครหลักอย่าง Andy, Miranda, Emily และ Nigel เพื่อสะท้อนการเปลี่ยนผ่านของวงการแฟชั่นและสื่อจากยุคสิ่งพิมพ์สู่ยุคดิจิทัล พร้อมทั้งใช้แบรนด์ระดับโลกอย่าง Dior, Chanel และ Armani เป็นภาษาภาพเล่าเรื่องการเติบโตและการต่อรองอำนาจของแต่ละคนอย่างชัดเจน.
ภาคต่อที่ต้องรอถึง 20 ปี ทำให้ผู้ชมไม่ได้เฝ้าดูแค่ดราม่าที่ออฟฟิศอีกต่อไป แต่ได้เห็นสงครามระหว่างอำนาจเก่าจากนิตยสารกระดาษกับพลังของคอนเทนต์ออนไลน์เต็มรูปแบบ. สิ่งที่น่าสนใจคือหนังไม่ได้ให้เสื้อผ้าทำหน้าที่เป็นเพียงฉากหลังสวยหรู แต่ใช้สไตล์ตัวละครภาพยนตร์เป็นเครื่องมือวิจารณ์โลกที่หมุนเร็วขึ้น ตั้งคำถามว่ามาตรฐานความสมบูรณ์แบบแบบ Runway ยังจำเป็นอยู่หรือไม่. ในแง่หนึ่ง The Devil Wears Prada 2 กลายเป็น "จดหมายรักถึงนิตยสารกระดาษ" และในอีกแง่หนึ่งก็เป็นคำเตือนว่าถ้าไม่เปลี่ยน แบรนด์และสื่อก็อาจถูกทิ้งไว้ข้างหลัง.
Andy Sachs: Feminine Menswear ที่โตแล้วและไม่ขอโทษให้กับรสนิยมตัวเอง
Andy ในภาคนี้คือหลักฐานว่าคนทำงานสื่อสามารถเติบโตโดยไม่ละทิ้งตัวตนทางแฟชั่นของตัวเองได้ ลุคของเธอขยับจากเด็กฝึกงานรองเท้าโลฟเฟอร์ไปสู่สไตล์ Feminine Menswear ที่หยิบความเท่แบบเสื้อผ้าผู้ชายมาผสมกับโครงเสื้อผู้หญิงที่เฉียบคม. เสื้อผ้าของเธอสร้างเรื่องเล่าว่าตลอดเส้นทางการทำงานข่าวทั่วโลก เธอค่อยๆ เก็บสะสมทั้งเสื้อผ้าวินเทจและชิ้นใหม่ แล้วเอามาผสมกันอย่างมีความหมายมากกว่าจะตามเทรนด์แบบวูบวาบ.
หนึ่งในลุคที่พูดได้เต็มปากว่าเป็นภาพจำใหม่ของ Andy คือกางเกงกำมะหยี่สีดำจาก Armani Privé Fall 2024 จับคู่กับเบลเซอร์จาก Dolce & Gabbana และกางเกงผ้าวูลจาก Loewe พร้อมกระเป๋า Coach messenger bag ใบเดิมที่เธอถือไปทุกที่. การเลือกหยิบชิ้นหรูอย่าง Armani มาชนกับกระเป๋าใช้งานจริงใบคู่ใจ ทำให้ลุคแฟชั่น Devil Wears Prada 2 ของ Andy กลายเป็น High-Low fashion แบบเนียนๆ โดยไม่ต้องประกาศตัว เธอคือคนทำงานรุ่นใหม่ที่บอกโลกว่า "ฉันเก่ง ฉันเหนื่อย และฉันก็มีรสนิยม" ในลุคเดียว.
Miranda Priestly: High-Low fashion ของตัวแม่ที่ไม่ต้องพิสูจน์อะไรอีก
Miranda Priestly ยังเดินเข้าฉากด้วยออร่าเดิมของบรรณาธิการหญิงที่ทุกคนต้องหลีกทาง แต่สิ่งที่เปลี่ยนคือวิธีที่เธอใช้เสื้อผ้าต่อรองกับโลกใหม่ แทนที่จะอาศัยแต่ความหรูหราแบบเดิม เธอหันมาใช้ High-Low fashion เป็นอาวุธหลัก การเลือกซิลูเอทแจ็กเก็ตสั้นกับกระโปรงทรงดินสอทำให้เธอยังคงเป็น Miranda คนเดิม แต่รายละเอียดเล็กๆ กลับเล่าเรื่องใหม่ของอำนาจที่เริ่มสั่นคลอน.
จุดที่สะใจสายแฟคือการที่เธอสวมต่างหูห่วงสีเงินจากร้านดรักสโตร์ ซึ่งเป็นไอเดียของ Meryl Streep เอง เพื่อบอกชัดว่า "คนระดับนี้ไม่ต้องอาศัยของแพงทุกชิ้น ตราบใดที่รสนิยมชัด". ตัดสลับกับเดรสบอลสีแดงแบบสั่งทำพิเศษโดย Pierpaolo Piccioli และชุดจาก Armani Privé ในฉาก Last Supper ที่มิลาน. ลุคเหล่านี้ทำให้เห็นว่าการจับแบรนด์ใหญ่อย่าง Dior Chanel Armani มาผสมกับไอเท็มราคาย่อมเยาคือการเมืองเรื่องภาพลักษณ์ในยุคดิจิทัล ที่คนดูจ่อจอรอจับผิดทุกลุค.
Emily และ Nigel: เมื่อสายสนับสนุนกลายเป็นแฟชั่นไอคอนเต็มตัว
ถ้าภาคแรก Emily และ Nigel คือสายซัพพอร์ต ภาคนี้ทั้งคู่คือแฟชั่นไอคอนที่เดินเกมของตัวเองอย่างเต็มที่ ลุคของ Emily สะท้อนการยกระดับจากผู้ช่วยที่เคยถูกจิกกัดสู่ผู้บริหารแบรนด์หรูที่มีสิทธิ์ตัดงบโฆษณานิตยสารได้ในคลิกเดียว. เสื้อผ้าเธอเน้นความ Edgy และอลังการ สมตำแหน่งคนที่แบรนด์ระดับโลกแย่งกันส่งเสื้อผ้าให้.
ลุคเด่นของ Emily คือสูทลาย Houndstooth จาก Dior สวมทับเคปจาก Zimmermann จบด้วยรองเท้าบู๊ต Louboutin ยาวเหนือเข่า พร้อมชิ้นจาก Jean Paul Gaultier และคอร์เซ็ตจาก Wiederhoeft ที่ทำให้เธอดูท้าทายทุกกฎของออฟฟิศแฟชั่น. ฝั่ง Nigel ยังคงความเนี้ยบแบบ Tailoring สายคลาสสิกด้วยสูทสามชิ้นจาก Saville Row โดย Richard James และทักซิโด้สั่งตัดจาก Zegna เสริมด้วย pocket square จาก Pucci และเครื่องประดับ David Yurman. เขาคือการย้ำเตือนว่า ในโลกที่ทุกคนแข่งกันทำคอนเทนต์ไวรัล ความเป๊ะของเสื้อสูทก็ยังเป็นภาษาที่ดังพอๆ กับยอดฟอลโลว์.
High-Low fashion ในจักรวาล RUNWAY: แบรนด์หรู สตรีท และสงครามสื่อ
เสน่ห์ที่ทำให้ลุคแฟชั่น Devil Wears Prada 2 น่าจดจำไม่ใช่แค่รายชื่อแบรนด์ Dior Chanel Armani เท่านั้น แต่คือวิธีที่หนังใช้ High-Low fashion เป็นภาษากลางระหว่างโลกเก่าและโลกใหม่. การที่ Miranda เลือกต่างหูจากร้านดรักสโตร์มาชนกับเดรสระดับ Haute Couture หรือการที่ Andy ผสมกางเกง Armani เข้ากับกระเป๋าใช้งานได้จริง ทำให้เสื้อผ้าทุกชุดไม่ใช่แค่การอวดของ แต่เป็นคำประกาศจุดยืนของตัวละคร.
ในเชิงเนื้อหา หนังพาเราเห็นการปรับตัวของคนทำสื่อที่ต้องเผชิญความจริงว่านิตยสารเล่มกำลังเสียอิทธิพลให้สื่อออนไลน์และโซเชียลมีเดียอย่างเต็มตัว. "The Devil Wears Prada 2" ถูกอธิบายว่าเป็นหนึ่งใน IP แฟชั่นที่แข็งแกร่งจนแบรนด์ใหญ่และสปอนเซอร์แห่เข้ามาแสดงพลังร่วมกับภาพยนตร์. สุดท้ายเสื้อผ้าในเรื่องนี้ไม่ได้ตอบคำถามว่าฝั่งไหนจะชนะระหว่างอำนาจเก่าและใหม่ แต่ชี้ให้เห็นว่าคนที่อยู่รอดคือคนที่กล้าเอาแจ็กเก็ตหรูไปจับคู่กับยีนส์ธรรมดา เอาความทรงจำจากยุคกระดาษไปต่อกับคอนเทนต์ไวรัล และยอมรับว่าคำว่า "เปลี่ยนแปลง" คือ dress code ใหม่ของวงการแฟชั่นและสื่อ.
