เมื่อการเคลื่อนไหวกลายเป็นการให้
แคมเปญเปลี่ยนกิจกรรมทางกายในชีวิตประจำวันให้เป็นแรงสนับสนุนอุปกรณ์ช่วยเคลื่อนไหว คือวิธีระดมความช่วยเหลือที่เปิดโอกาสให้คนทั่วไปมีส่วนร่วมได้โดยไม่ต้องเริ่มจากการบริจาคเงินโดยตรง แนวคิดนี้ทำให้การดูแลสุขภาพของผู้ร่วมกิจกรรมเชื่อมโยงกับโอกาสในการใช้ชีวิตของผู้อื่น จุดแข็งของการเดินเพื่อสังคมจึงไม่ใช่แค่ชวนคนขยับมากขึ้น แต่คือการทำให้ผลลัพธ์ของการร่วมมือมองเห็นได้ ทั้งวีลแชร์ที่ส่งต่อให้ผู้ขาดแคลน และทุนสำหรับจัดหาอุปกรณ์ที่เหมาะกับผู้ป่วย ความแตกต่างของสองแคมเปญอยู่ที่หน่วยนับและปลายทางของการสนับสนุน ขณะที่แนวคิดร่วมกันคือทุกคนเริ่มจากสิ่งที่ทำได้ในแต่ละวัน

เดินสะสมก้าว แลกเป็นวีลแชร์
แคมเปญ Walk More, Give More ของเนสท์เล่จัดต่อเนื่องเป็นปีที่ 4 และในปี 2569 เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าร่วมเป็นครั้งแรกผ่าน LINE Official Account @NestleThailand ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคมถึง 26 กันยายน ผลรวมกว่า 3,500 ล้านก้าวในช่วง 6 สัปดาห์ถูกเปลี่ยนเป็นวีลแชร์ 353 คัน เพื่อผู้ป่วยและผู้สูงอายุที่ขาดแคลน กลไกเข้าใจง่ายและตรงไปตรงมา: ทุก 10 ล้านก้าวเทียบเป็นวีลแชร์ 1 คัน จึงเชื่อมความพยายามส่วนบุคคลกับผลลัพธ์ที่จับต้องได้ แคมเปญนี้ยังวางการเดินไว้ในกิจวัตรที่คนจำนวนมากทำอยู่แล้ว แทนการกำหนดให้ต้องฝึกหนักหรือเปลี่ยนวิถีชีวิตมาก การบริจาควีลแชร์ผ่านจำนวนก้าวจึงเป็นทั้งแรงจูงใจให้เดินเพิ่ม และคำตอบต่อความต้องการอุปกรณ์ในสังคมสูงวัย

นับแคลอรีจากกิจวัตร เพื่อระดมทุนช่วยผู้ป่วย
ศิริราชและศิริราชมูลนิธิเปิดตัวโครงการ “ขยับ = ให้” ผ่านแพลตฟอร์ม Thai.run เพื่อฉลองครบรอบ 25 ปีของโรงเรียนกายอุปกรณ์สิรินธรในปี 2570 ตั้งเป้าร่วมกันสะสม 250 ล้านแคลอรี เพื่อนำทุนไปจัดหาอุปกรณ์ช่วยการเคลื่อนไหวที่มีคุณภาพให้คนพิการและผู้มีข้อจำกัดทางร่างกายที่ด้อยโอกาส จุดต่างจากแคมเปญเดินคือการนับกิจกรรมได้กว้างกว่า ทั้งเดินทางไปทำงาน ทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า ขึ้นลงบันได ยืดเหยียด หรือพาสัตว์เลี้ยงเดินเล่น ผู้ร่วมกิจกรรมสะสมแคลอรีส่วนตัวให้ครบ 25,000 ภายใน 120 วัน และส่งหลักฐานผ่านระบบออนไลน์ จะใช้สมาร์ตวอทช์ แอปมือถือ หรือระบบปัญญาประดิษฐ์ช่วยคำนวณก็ได้ เปิดรับสมัครตั้งแต่ 16 พฤศจิกายน 2569 ถึง 31 มีนาคม 2570 และส่งผลสะสมได้ถึง 30 มิถุนายน 2570

สองวิธีร่วมมือ เป้าหมายเดียวคือคืนโอกาส
สองโครงการเลือกตัวชี้วัดต่างกัน แต่ต่างใช้กิจกรรมที่ทำได้จริงเป็นประตูสู่การช่วยเหลือ Walk More, Give More แปลงจำนวนก้าวเป็นวีลแชร์โดยตรง ส่วน “ขยับ = ให้” เปิดให้กิจกรรมหลากหลายสะสมเป็นแคลอรีและระดมทุนสำหรับอุปกรณ์ช่วยเคลื่อนไหวในวงกว้างกว่า การออกแบบเช่นนี้ช่วยให้คนที่ออกกำลังกายไม่หนักก็มีส่วนร่วมได้ เหตุผลที่ควรสนับสนุนแนวทางนี้ไม่ได้อยู่ที่ตัวเลขเพียงอย่างเดียว ประเทศไทยมีความท้าทายจากโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ซึ่งเป็นสาเหตุการเสียชีวิตราว 3 ใน 4 หรือประมาณ 400,000 คนต่อปี และความเสี่ยงพบในคนรุ่นใหม่มากขึ้น ขณะเดียวกันผู้ป่วยจำนวนหนึ่งยังขาดอุปกรณ์ที่ช่วยให้เคลื่อนไหวและกลับไปใช้ชีวิตร่วมกับครอบครัวได้ การขยับเพื่อผู้ป่วยจึงมีความหมายเมื่อระบบแปลงความพยายามนั้นเป็นความช่วยเหลือที่ชัดเจน และทั้งสองแคมเปญแสดงให้เห็นว่ากิจวัตรเล็ก ๆ สามารถเริ่มต้นการเปลี่ยนแปลงได้







