การป้องกันและควบคุมโรคชิคุนกุนยา

การระบาดของโรคชิคุนกุนยา

โรคชิคุนกุนยาเป็นโรคติดเชื้อเฉียบพลันที่เกิดจากเชื้อไวรัสชิคุนกุนยา มีอาการหลักคือมีไข้สูงเฉียบพลัน ปวดข้ออย่างรุนแรง มีผื่นขึ้น เป็นต้น ปัจจุบันพบการแพร่ระบาดไวรัสชิคุนกุนยาใน 119 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลก และมีประชากรประมาณ 5.5 ล้านคนที่มีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อไวรัสที่มียุงเป็นพาหะ ในประเทศของฉัน เมืองฝอซาน มณฑลกวางตุ้ง รายงานเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 ว่ามีผู้ป่วยโรคชิคุนกุนยาที่ได้รับการยืนยันแล้ว 2,659 ราย นอกจากนี้ กรุงปักกิ่งยังมีผู้ป่วยที่นำเข้าจากต่างประเทศเป็นครั้งคราว ด้วยความถี่ของการแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศที่เพิ่มขึ้น ความเสี่ยงของการติดเชื้อที่นำเข้าจึงยังคงมีอยู่

โรคชิคุนกุนยาส่วนใหญ่ติดต่อผ่านการถูกยุงลายกัด (Aedes aegypti) และยุงลายกัด (Aedes albopictus) ช่วงเวลาที่มียุงลายชุกชุมมากที่สุดคือช่วงเช้าตรู่และเย็น ดังนั้นผู้คนจึงมีความเสี่ยงสูงที่จะติดเชื้อในช่วงเวลาดังกล่าว ปัจจุบันยังไม่มียารักษาเฉพาะหรือวัคซีนป้องกันที่ใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลก การรักษาทางคลินิกส่วนใหญ่ใช้การรักษาตามอาการ ดังนั้น กุญแจสำคัญในการป้องกันโรคชิคุนกุนยาคือการหลีกเลี่ยงการถูกยุงกัด

ความสำคัญของยากันยุงในการป้องกันโรค

ยากันยุงเป็นอุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคลที่สำคัญอย่างมากในการยับยั้งการแพร่กระจายของเชื้อชิคุนกุนยา เพราะป้องกันการถูกยุงกัดโดยตรง ซึ่งเป็นกลไกหลักของการแพร่เชื้อ สารที่นิยมใช้ในยากันยุง

• DEET: มีประสิทธิภาพสูงและออกฤทธิ์ยาวนาน

• Picaridin (หรือ Icaridin): อ่อนโยนต่อผิว เหมาะใช้กับเด็กและสตรีมีครรภ์

• พวกไพรีทรอยด์ เช่น พิคาริดิน (Pyrethrin/Permethrin) ให้การป้องกันเพิ่มเติมเมื่อนำไปใช้ในมุ้งนอนหรือผ้า

วิธีใช้ยากันยุงอย่างปลอดภัย

การป้องกันโรคชิคุนกุนยาในช่วงนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก เพราะแม้จะไม่รุนแรงถึงขั้นเสียชีวิต แต่ลักษณะอาการปวดข้อและอาการเจ็บป่วยสามารถสร้างภาระทางสุขภาพและเศรษฐกิจได้มหาศาล ทางออกที่มีประสิทธิภาพคือ ป้องกันไม่ให้ยุงกัด

การใช้ ยากันยุงที่มีสาร DEET หรือ Picaridin ร่วมกับมาตรการลดแหล่งเพาะพันธุ์ยุงในบ้านเรือน และการปฏิบัติตามคำแนะนำของทางการ จะช่วยให้คุณและครอบครัวผ่านพ้นช่วงวิกฤตนี้ไปได้อย่างปลอดภัยที่สุด

ขอบคุณรูปจากthe bangkok in sight