เลนส์เทเลไวแสงคืออะไร และทำไมช่างภาพจริงจังต้องสนใจ
เลนส์เทเลไวแสงคือเลนส์ระยะเทเลโฟโต้ที่มีค่ารูรับแสงกว้าง เช่น f/1.2 f/1.4 หรือ f/2.8 ให้ช่างภาพถ่ายในแสงน้อยได้โดยยังรักษาความเร็วชัตเตอร์ และสร้างฉากหลังละลายสุดบางเพื่อดึงสายตาไปยังตัวแบบ เลนส์กลุ่มนี้มักถูกใช้ในงานพอร์ตเทรต กีฬา งานอีเวนต์ รวมถึงงานเชิงพาณิชย์ที่ต้องการภาพคมชัดและโบเก้สวย เลนส์ไพรม์มืออาชีพและเลนส์ซูมเร็วที่ดีมักมีการออกแบบทางออพติคคุณภาพสูง โครงสร้างแข็งแรง และระบบโฟกัสที่เชื่อถือได้ แต่บุคลิกการใช้งานกลับต่างกันชัดเจน ทำให้การเลือกระหว่างเลนส์ 85mm f/1.2 กับเลนส์ 70-200mm f/2.8 กลายเป็นคำถามใหญ่ของช่างภาพมืออาชีพยุคนี้

เลนส์ 85mm f/1.2 กับ 85mm f/1.4 ไพรม์ไวแสง จุดขายคือแสงน้อยและโบเก้
หัวใจของเลนส์ 85mm f/1.2 และ 85mm f/1.4 คือการให้ค่ารูรับแสงกว้างมาก เอื้อต่อการถ่ายพอร์ตเทรตในสตูดิโอหรือแสงน้อย และการควบคุมระยะชัดตื้นได้ละเอียดแบบที่เลนส์ 70-200mm f/2.8 ทำไม่ได้ เลนส์ 85mm f/1.2 S ในเมาท์ Z ใช้โครงสร้างออพติค 15 ชิ้นเลนส์ใน 10 กลุ่ม พร้อมชิ้นเลนส์ ED และชิ้นเลนส์แอสเฟอริคัล และใบเบลดรูรับแสง 11 ใบแบบมน ส่วนเลนส์ 85mm f/1.4 G เมาท์ F ใช้ 10 ชิ้นเลนส์ใน 9 กลุ่ม ใบเบลด 9 ใบแบบมน ทั้งสองตัวเป็นเลนส์ไพรม์มืออาชีพออกแบบเพื่อช่างภาพที่จริงจังกับคุณภาพและโบเก้ การที่ผู้ผลิตกล้าลงทุนกับการเคลือบผิวเช่น Nano Crystal Coating บอกตรงๆ ว่าเลนส์กลุ่มนี้เกิดมาเพื่อภาพพอร์ตเทรตระดับพาณิชย์ ไม่ใช่เพื่อการใช้งานเล่นๆ ในวันหยุด
| สเปกหลัก | Nikkor Z 85mm f/1.2 S | AF-S 85mm f/1.4 G |
|---|---|---|
| โครงสร้างออพติค | 15 ชิ้นเลนส์ 10 กลุ่ม มี ED และแอสเฟอริคัล | 10 ชิ้นเลนส์ 9 กลุ่ม |
| ใบเบลดรูรับแสง | 11 ใบ แบบมน | 9 ใบ แบบมน |
| ระยะโฟกัสใกล้สุด | 0.85 เมตร | 0.85 เมตร |
| ขนาดตัวเลนส์ | 102.5 x 141.5 มม | 86.5 x 84 มม |
| น้ำหนัก | 1160 กรัม | 595 กรัม |
| ขนาดฟิลเตอร์ | 82 มม | 77 มม |

เมื่อสเปกเจอกับการใช้งานจริง ความคม โฟกัส และจุดอ่อนร่วมของ 85mm ไพรม์
ในสนามจริง เลนส์ 85mm ไวแสงเหล่านี้ถูกออกแบบให้ให้คุณภาพดีตั้งแต่เปิดรูรับแสงสุด เพราะเป้าหมายคือใช้งานที่ f/1.2 หรือ f/1.4 โดยไม่ต้องพะวงเรื่องความคม ผู้ทดสอบระบุว่าเลนส์ 85mm f/1.2 S ให้ความคมกลางภาพระดับยอดเยี่ยมตั้งแต่ f/1.2 ขณะที่ 85mm f/1.4 G ให้ความคมกลางภาพระดับดีมากที่ f/1.4 แต่คุณภาพนี้แลกมากับจุดอ่อนร่วมของเลนส์ไพรม์ไวแสง นั่นคืออาการ bokeh fringing หรือ longitudinal chromatic aberration ที่เห็นได้ชัดเมื่อถ่ายที่รูรับแสงกว้างมาก ทั้งสองเลนส์จึงไม่ใช่เลนส์มหัศจรรย์ไร้ที่ติ คุณต้องรู้วิธีใช้งาน เช่น ระวังฉากที่คอนทราสต์สูง และใช้ฮูดเพื่อช่วยลดแสงฟุ้งและแกลร์ตามที่ผู้ทดสอบเตือน เมื่อเข้าใจบุคลิกเหล่านี้ เลนส์ 85mm ไพรม์จะให้ภาพโบเก้ละมุนพร้อมความคมที่เลนส์ซูมส่วนใหญ่ตามไม่ทัน

ขนาด น้ำหนัก และความคล่องตัว เทียบมุมมองกับเลนส์ซูมเร็ว 70-200mm f/2.8
เมื่อพูดถึงการทำงานมืออาชีพ ความคล่องตัวหน้างานสำคัญพอๆ กับคุณภาพภาพ เลนส์ 85mm f/1.2 S มีขนาด 102.5 x 141.5 มม และน้ำหนักถึง 1160 กรัม ถือว่าหนาและหนักชัดเจนเมื่อเทียบกับ 85mm f/1.4 G ที่ 86.5 x 84 มม และน้ำหนัก 595 กรัม ข้อมูลนี้ตีความได้สองอย่าง หนึ่ง เลนส์ 85mm f/1.2 ให้ความรู้สึกแบบเครื่องมือระดับสตูดิโอที่ยอมรับน้ำหนักเพื่อโบเก้และคุณภาพสูงสุด สอง เลนส์ 85mm f/1.4 G ใกล้เคียงความคล่องตัวแบบเลนส์ 70-200mm f/2.8 มากกว่า แม้เลนส์ซูมเร็วจะเสียเปรียบเรื่องรูรับแสงและโบเก้ แต่ช่างภาพที่ต้องวิ่งตามเหตุการณ์ กีฬา หรือสัตว์ป่า มักเห็นค่าการซูมเปลี่ยนระยะได้รวดเร็วมากกว่าการได้ bokeh สุดขีด การเลือกจึงขึ้นอยู่กับว่างานของคุณให้ความสำคัญกับการเคลื่อนไหวหรือการควบคุมฉากหลังแบบละเอียด

ข้อสรุปเชิงมุมมอง เลนส์ 85mm ไพรม์ไม่แทนเลนส์ซูมเร็ว แต่ต่างก็จำเป็น
หากต้องเลือกข้างระหว่างเลนส์ 85mm f/1.2 หรือ f/1.4 กับเลนส์ 70-200mm f/2.8 ความจริงคือช่างภาพมืออาชีพจำนวนมากตอบว่าไม่เลือก เพราะทั้งสองประเภทเติมเต็มกันมากกว่าทดแทนกัน เลนส์ไพรม์ 85mm ให้คาแรกเตอร์โบเก้และลายเส้นที่เหมาะกับงานพอร์ตเทรตเชิงพาณิชย์ ออพติคถูกออกแบบมาควบคุมความคมและสีอย่างจริงจังในช่วงรูรับแสงกว้าง ขณะที่เลนส์ซูมเร็ว 70-200mm f/2.8 ให้มุมมองหลากหลายโดยไม่ต้องเปลี่ยนเลนส์ ช่วยลดความเสี่ยงพลาดช็อตสำคัญในงานอีเวนต์หรือสนามกีฬา ถ้าคุณถ่ายส่วนใหญ่ในสตูดิโอหรือเซตที่ควบคุมได้ เลนส์ 85mm ไพรม์คือดินสอเส้นคมที่คุณควรมี แต่ถ้าคุณอยู่ในพื้นที่ที่ทุกอย่างเคลื่อนไหวตลอดเวลา เลนส์ 70-200mm f/2.8 คือมีดอเนกประสงค์ที่วาดงานได้หลากหลายกว่า และในโลกงานอาชีพที่เข้มข้น การมีทั้งสองคือคำตอบที่ซื่อตรงกับความต้องการของงานมากที่สุด






