ร็อกอินดี้ไทยยุคใหม่คือบันทึกชีวิต ไม่ใช่แค่เพลงติดหู
ร็อกอินดี้ไทยยุคใหม่คือการทำเพลงที่ซื่อสัตย์ต่อชีวิตและความรู้สึกของศิลปิน ใช้เสียงแตกพล่า เมโลดี้ที่ไม่จำเป็นต้องติดหูตั้งแต่ครั้งแรก และถ้อยคำที่เล่าบาดแผล ความสูญเสีย ความหวังเล็กๆ แทนการตามสูตรสำเร็จของกระแสหลัก กลายเป็นพื้นที่ที่คนฟังซึ่งเหนื่อยกับเพลงที่ผลิตซ้ำได้กลับมาทบทวนตัวเองผ่านเสียงดนตรีที่มีทั้งความดิบและการไตร่ตรองลึกซึ้ง จุดแข็งของวง Wicked Lights และโปรเจกต์ BEEEF CUT project คือการเลือกอยู่ข้างความจริงในใจ มากกว่าความสำเร็จเชิงยอดสตรีม ทั้งสองแสดงให้เห็นว่าศิลปินร็อกไทยรุ่นใหม่กำลังนิยามความเท่แบบใหม่ ไม่ใช่การดังไว แต่เป็นการเขียนงานที่คนจะหยิบกลับมาฟังอีกครั้งในวันที่ชีวิตสั่นไหว แนวทางนี้สวนกระแสอุตสาหกรรมเพลงที่มักยึดติดกับความป๊อปฉับพลัน ทว่ากลับตอบสนองคนฟังที่กำลังหาดนตรีที่ช่วยรับฟังเขาอย่างแท้จริง
วง Wicked Lights และอัลบั้ม Wastelandia บทเรียนความสูญเสียท่ามกลางแสงจันทร์
วง Wicked Lights คือศิลปินร็อกอินดี้ไทยที่มองเพลงเป็นการถ่ายทอดความรู้สึกมากกว่าการผลิตฮิตติดชาร์ต เขาบอกชัดว่าตัวเองไม่อยากทำเพลงให้เป็นแค่เพลงป๊อปทั่วไป แต่อยากทำงานที่คนไม่รู้สึกเบื่อ และยังหยิบมาเล่นได้อีก 20 ปี นี่คือท่าทีของคนที่เชื่อว่าเพลงดีต้องเดินไปพร้อมชีวิต ไม่ใช่ดับไปพร้อมเทรนด์ ซาวนด์ของวง Wicked Lights ขยับอยู่ระหว่าง Alternative Rock และ Alternative Folk รวมถึงแนวอื่นที่แทรกอยู่ข้างใน ฟังแล้วนึกถึงงานของ Wilco ที่ต้องใช้เวลา แต่ยิ่งอยู่นานยิ่งค้นพบรายละเอียดใหม่ เพลงล่าสุดอย่าง Moon Rabbits เกิดจากการมองสังคมและบาดแผลร่วมกันของผู้คน ส่วนอัลบั้ม Wastelandia ถูกเขียนขึ้นเพื่อเยาวชนทั่วโลก โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่ที่กำลังเติบโต ข้อความสำคัญของอัลบั้ม Wastelandia คือ แม้โลกจะดูเหมือน Dystopia มืดมน ท่ามกลางความมืดนั้นยังมีแสงเล็กๆ ที่พาเราไปสู่ความหวังและความฝันที่เก็บไว้ในใจ เมื่อมองผ่านมุมนี้ เพลงของ Wicked Lights จึงไม่ใช่แค่เสียงกีตาร์และดรัม แต่มันคือคู่มือรับมือกับความรู้สึกสูญเสีย ที่บอกเราเบาๆ ว่ายังมีบางอย่างให้ยึดเหนี่ยวอยู่เสมอ
BEEEF CUT project เมื่ออู๋ ยศทรทำหน้าที่เชฟคัดชิ้นเนื้ออินดี้ร็อก
ในอีกฟากหนึ่งของวงการร็อกอินดี้ไทย BEEEF CUT project คือยูนิตจาก BEEEF ภายใต้ทีม Artist Services ของ Believe ที่ตั้งใจช่วยศิลปินอิสระในยุคสตรีมมิง อู๋ ยศทร บุญญธนาภิวัฒน์รับบท A&R ทำหน้าที่เหมือนเชฟคัดชิ้นเนื้อ เลือกศิลปินที่กำลังเติบโตและเขารู้สึกสนใจ เขาอธิบายชื่อโปรเจกต์ว่า BEEEF CUT คือการเลือกชิ้นส่วนเนื้อ วงหนึ่งอาจเป็นเนื้อติดมัน อีกวงเป็นเนื้อล้วน อีกวงอาจเป็นมันล้วน แต่ละชิ้นมีรสชาติแตกต่างกัน และเขาคัดเนื้อดีๆ มาให้ผู้ฟังลองชิม ในโปรเจกต์นี้มีทั้งหมด 5 วง ได้แก่ memories can wait, Yellow Butter Cult, Goofy Glasses, One Analog และ satellite เป้าหมายชัดเจนคือพาศิลปินทั้ง 5 วงขยายฐานผู้ฟังไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่านั้นคือวิธีทำงาน ทีมคอนเทนต์จะฟังเพลงและวิเคราะห์สิ่งที่ศิลปินต้องการสื่อ เพื่อสร้างคอนเทนต์ที่เข้าถึงคนฟังโดยยังคงตัวตนศิลปินให้ชัด ขณะเดียวกันก็เปิดพื้นที่ให้ลองทำสิ่งใหม่ๆ โดยไม่บังคับตามสูตรตลาด หนึ่งในประโยคที่น่าหยิบมาคิดคือ “เราแบ่งโปรเจกต์นี้ออกเป็น 5 เพลง เป็น Volume 1 กับ Volume 2 ตอนนี้ปล่อย Volume 1 ไปแล้วเป็นเพลงที่เอาไว้แนะนำตัว ส่วน Volume 2 จะเป็นเพลงช้าที่กินใจลึกซึ้ง ปล่อยช่วงพฤศจิกายน” นี่คือการออกแบบเส้นทางให้คนฟังได้เริ่มต้นรู้จักศิลปินผ่านเพลงเร็ว ก่อนพาเข้าสู่ด้านลึกที่ดิ่งลงไปในใจของแต่ละวง
memories can wait และ Yellow Butter Cult ตัวอย่างร็อกอินดี้ที่พูดชัด รู้สึกชัด
memories can wait คือชื่อในวงการของพีท พีรพล สุนทรญาณกิจ มือกลองที่ผันตัวมาทำงานเพลงในสโคป Alternative และ Pop Rock โดยมีเพลงอย่าง NOT SURPRISED ที่เป็น Alternative Rock เต็มตัว เขาโตมากับอินดี้ไทยยุค 2010 จึงให้ความสำคัญกับการร้องชัด เนื้อหาชัด การสื่อสารตรงไปตรงมา ซึ่งอู๋มองว่าเป็นจุดร่วมสำคัญของศิลปินทั้งโปรเจกต์ ความจริงใจของ memories can wait ปรากฏชัดในวิธีมองเพลง เขาเชื่อว่าการแต่งงานจากเรื่องราวในชีวิตและความรักทำให้เพลงมีพลัง เมื่อเพลงถูกทำด้วยความจริงต่อหัวใจตัวเอง เป้าหมายก็ไม่ใช่แค่ยอดสตรีม แต่คือการให้คนฟังรู้สึกเชื่อมโยงกับมัน ในโลกยุคนี้ที่มีเพลงจำนวนมากและ Noise ล้น อู๋ถึงกับพูดว่า ถ้า memories can wait เป็นศิลปินที่ทำให้คนอยากพักจากเพลง AI และความวุ่นวายเหล่านั้น แล้วมาฟังเพลงของเขาได้ ก็น่าจะดี ด้าน Yellow Butter Cult เป็นวงอินดี้จากมหาสารคามที่มีกลิ่นอายร็อกและเพื่อชีวิต คนมักจัดกลุ่มวงแบบนี้ว่าเหมาะกับบรรยากาศแคมปิง มีฟีลที่อบอุ่นแต่ขมเล็กๆ พวกเขาเล่นดนตรีด้วยกันตั้งแต่มัธยม และลองซาวนด์ใหม่ในโปรเจกต์นี้ ทั้งการปรับจังหวะกลองให้โมเดิร์นเพื่อให้เข้าถึงคนฟังได้ง่ายขึ้น โดยไม่ทิ้งตัวตนอินดี้ที่พูดเรื่องชีวิตอย่างตรงไปตรงมา
เมื่อศิลปินร็อกไทยเลือกความจริงมาก่อนตลาด คนฟังได้อะไร
สิ่งที่ทำให้วง Wicked Lights และศิลปินใน BEEEF CUT project น่าสนใจไม่ใช่เพียงซาวนด์ที่จัดอยู่ในกรอบศิลปินร็อกไทยหรือร็อกอินดี้ไทย แต่คือท่าทีต่อการทำงาน พวกเขาเลือกความจริงในใจมาก่อนสูตรสำเร็จทางตลาด Wicked Lights วัย 47 ปีตั้งเป้าจะทำเพลงที่คนไม่เบื่อและเอากลับมาเล่นได้อีก 20 ปี เหมือนศิลปินที่ทำงานยาวนานอย่าง Greasy Café ส่วนฝั่ง BEEEF CUT อู๋ประกาศชัดว่าแค่ทำเพลงแล้วรู้สึกว่าจริงใจกับตัวเองก็ถือว่าไปถึงเป้าหมายสำคัญแล้ว และจะยิ่งดีถ้ามีคนฟังรู้สึกเชื่อมโยงกับมัน เพลงและอัลบั้มของพวกเขาเขียนขึ้นจากประสบการณ์ตรง ความสูญเสีย และช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตที่อาจย้อนกลับมาอีกวัน ก่อนจะถูกถ่ายทอดออกมาเป็นเสียงดนตรี ตัวอย่างอย่างเพลง Valparaiso ที่พูดถึงความสูญเสียจริงในชีวิต หรือเรื่องราวความรักที่กลายเป็นเมล็ดพันธุ์ของเพลง memories can wait ล้วนทำให้คนฟังที่กำลังหาดนตรีที่มีความลึกในยุคร็อกร่วมสมัยรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังเล่าความสับสนของเขาอยู่ แน่นอน งานแบบนี้มีข้อจำกัด เพลงของ Wicked Lights เองต้องใช้เวลาทำความเข้าใจ และไม่ใช่เพลงป๊อปที่ฟังครั้งเดียวเข้าใจทุกอย่าง แต่สำหรับคนฟังที่ยอมเดินช้าๆ ไปกับเพลง ความลึกและความซื่อสัตย์เหล่านี้คือรางวัลสำคัญ และอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้อัลบั้มอย่าง Wastelandia และเพลงใน BEEEF CUT กลายเป็นงานที่อยู่กับเราได้นานกว่ากระแสสั้นๆ ในฟีด
