เศรษฐกิจสุขภาวะโตเกินกว่ากระแสชั่วคราว
เศรษฐกิจ Wellness คือกิจกรรมทางธุรกิจที่มุ่งส่งเสริมสุขภาวะ ทั้งบริการดูแลร่างกายและจิตใจ สินค้าเพื่อสุขภาพ การท่องเที่ยว และสภาพแวดล้อมที่ช่วยให้ผู้คนมีสุขภาพดีในชีวิตประจำวัน โดยไม่ได้จำกัดอยู่แค่โรงพยาบาลหรือการรักษาเมื่อเจ็บป่วย ข้อมูลที่ BDMS Wellness Clinic และ Global Wellness Institute เปิดเผยในการประชุม Global Wellness Summit 2026 ณ จังหวัดภูเก็ต ระหว่างวันที่ 10–13 พฤศจิกายน 2569 ชี้ว่า เศรษฐกิจ Wellness ไทยในปี 2568 มีมูลค่าประมาณ 1.58 ล้านล้านบาท เติบโต 8.8% จากปีก่อน และมีขนาดใหญ่อันดับ 26 จาก 218 ประเทศทั่วโลก ตัวเลขนี้สะท้อนตลาดที่มีฐานกว้าง แต่การเติบโตยังต้องวัดจากประโยชน์ที่ประชาชนเข้าถึงได้จริง ไม่ใช่เพียงมูลค่ารวมของธุรกิจ

แรงขับเคลื่อนคือความต้องการป้องกัน ไม่ใช่แค่บริโภค
การเข้าสู่สังคมสูงวัย ภาระโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง ความเครียด และปัญหาสุขภาพจิต ทำให้ผู้คนต้องการดูแลตัวเองก่อนเกิดโรคมากขึ้น ขณะเดียวกันแรงกดดันต่อระบบบริการสุขภาพยิ่งทำให้การส่งเสริมสุขภาพและการมีสุขภาพดีอย่างยืนยาวมีความหมายทางเศรษฐกิจ การท่องเที่ยวเชิงสุขภาพยังเป็นตลาด Wellness ที่ใหญ่ที่สุด โดยมีมูลค่า 14,500 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2568 และมีการเดินทางรวม 17.5 ล้านเที่ยวทั้งในประเทศและจากต่างประเทศ จุดแข็งด้านธรรมชาติ อาหารและสมุนไพรไทย การนวด และบริการสุขภาพช่วยดึงดูดผู้ใช้บริการ แต่การเติบโตจะมีคุณค่ามากขึ้นเมื่อเชื่อมโยงกับสุขภาพเชิงป้องกันที่ติดตามผลได้ ไม่ใช่หยุดอยู่ที่ประสบการณ์ระหว่างทริป

อสังหาริมทรัพย์เพื่อสุขภาพโตเร็วที่สุด
อสังหาริมทรัพย์เพื่อสุขภาพขยายตัว 66.7% ระหว่างปี 2567–2568 เป็นหมวดที่โตเร็วที่สุดในธุรกิจ Wellness ไทย มีมูลค่า 1,200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีอัตราเติบโตสูงสุดในเอเชีย–แปซิฟิก การเปลี่ยนแปลงนี้น่าสนใจกว่าการเพิ่มจำนวนสถานบริการ เพราะย้ายแนวคิดเรื่องสุขภาพเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่ผู้คนใช้ชีวิตทุกวัน บ้าน โรงแรม และพื้นที่ใช้สอยจึงเริ่มถูกพิจารณาจากปัจจัยอย่างคุณภาพอากาศภายในอาคาร แสงสว่าง และการเข้าถึงบริการดูแลสุขภาพ การออกแบบเช่นนี้มีศักยภาพช่วยให้การป้องกันเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตร แต่ตัวเลขเติบโตสูงเพียงอย่างเดียวยังไม่ตอบว่าใครเข้าถึงได้บ้าง โจทย์ของผู้พัฒนาและภาครัฐคือทำให้แนวคิดดังกล่าวยกระดับคุณภาพชีวิตได้กว้างกว่าตลาดที่อยู่อาศัยระดับบน
จากคลินิกสู่บ้าน ต้องพิสูจน์ผลในชีวิตจริง
ทิศทางต่อไปคือการเชื่อมข้อมูลและบริการสุขภาพเชิงป้องกันเข้ากับการอยู่อาศัย ตัวอย่างที่ประกาศไว้คือโครงการ WellEra ในกรุงเทพฯ ซึ่ง BDMS ระบุว่าจะนำความเชี่ยวชาญของคลินิกมาใช้ ตั้งแต่การคำนึงถึงอากาศและแสงในที่อยู่อาศัย ไปจนถึงการช่วยให้ผู้อยู่อาศัยเข้าถึงแผนดูแลสุขภาพเฉพาะบุคคล โดยมีกำหนดเปิดเต็มรูปแบบในปี 2573 แนวทางนี้ทำให้ธุรกิจ Wellness ขยับจากการขายบริการเป็นครั้ง ๆ ไปสู่การออกแบบสภาพแวดล้อมที่สนับสนุนพฤติกรรมสุขภาพอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม ความสำเร็จไม่ควรวัดจากสิ่งอำนวยความสะดวกหรือภาพลักษณ์โครงการเท่านั้น แต่ควรดูว่าผู้พักอาศัยมีสุขภาพและคุณภาพชีวิตดีขึ้นจริงหรือไม่ รวมถึงมีทางเลือกที่คนทั่วไปเข้าถึงได้เพียงใด
การเติบโตต้องแปลเป็นสุขภาพที่คนส่วนใหญ่สัมผัสได้
หมวดอื่นก็เติบโตต่อเนื่องระหว่างปี 2567–2568 โดยสปาเพิ่มขึ้น 19.6% อาหารเพื่อสุขภาพ โภชนาการ และการควบคุมน้ำหนักเพิ่มขึ้น 14.4% ส่วนการดูแลส่วนบุคคลและความงามเพิ่มขึ้น 11.4% ขณะที่ธุรกิจน้ำพุร้อนและแหล่งน้ำแร่ขยายตัว 12.9% ภาพรวมจึงยืนยันว่า Wellness ไม่ได้พึ่งการท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว แต่แทรกอยู่ในสินค้า บริการ และพื้นที่ใช้ชีวิต ข้อสรุปสำคัญคือการเติบโต 8.8% เปิดโอกาสให้ไทยต่อยอดจุดแข็งด้านสุขภาพได้ แต่การพุ่งขึ้นของอสังหาริมทรัพย์เพื่อสุขภาพจะมีความหมายก็ต่อเมื่อบ้านช่วยให้คนดูแลตัวเองได้จริงและบริการป้องกันเข้าถึงได้อย่างเป็นธรรม หากทำได้ เศรษฐกิจ Wellness จะไม่ใช่เพียงตลาดมูลค่าสูง แต่เป็นส่วนหนึ่งของระบบสุขภาพในชีวิตประจำวัน






