ธุรกิจอาหารเซเลบริตี้คืออะไร และทำไมศิลปินถึงหันมาลงทุนร้านอาหาร
ธุรกิจอาหารเซเลบริตี้ คือการที่บุคคลมีชื่อเสียงจากวงการบันเทิงหรือศิลปะนำทุน ชื่อเสียง และฐานแฟนคลับมาต่อยอดสร้างกิจการอาหาร ทั้งในรูปแบบร้านอาหาร แบรนด์สินค้า หรือแฟรนไชส์ โดยใช้ภาพลักษณ์ส่วนตัวและเรื่องราวเบื้องหลังเป็นหัวใจการตลาด เพื่อสร้างความต่างจากร้านทั่วไปและเพิ่มความเชื่อใจให้ผู้บริโภคที่รู้สึกเหมือนได้ใกล้ชิดคนดังผ่านการกินดื่ม การลงทุนร้านอาหารจึงกลายเป็นขั้นตอนธรรมชาติเมื่อศิลปินต้องการขยายพอร์ตโฟลิโอ ลดความเสี่ยงจากรายได้ที่ผูกกับงานโชว์ และสร้างทรัพย์สินที่จับต้องได้ในระยะยาว ธุรกิจอาหารเซเลบริตี้จึงไม่ใช่แค่กระแส แต่เป็นกลยุทธ์วางชีวิตหลังเวทีที่เริ่มเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ
กรณีของเฮียหน่อย สุชาติ อินทร์พรหม จากวงหมอลำอีสานนครศิลป์คือภาพชัดของการเปลี่ยนจากนักธุรกิจบันเทิงสู่เจ้าของธุรกิจอาหาร เขาตัดสินใจเปิดแบรนด์ส้มตำไอดอลในกรุงเทพฯ เพื่อรุกตลาดอาหารอีสาน และใช้ชื่อเสียงจากเวทีหมอลำเป็นสะพานเชื่อมคนดูให้กลายเป็นลูกค้า การเปิดร้านหน้าร้านโฟล์คพระนคร รัชดา ทำให้เข้าถึงกลุ่มคนเมืองที่ชอบบรรยากาศดนตรีและความแซ่บของอาหารอีสาน ทั้งยังเป็นการสร้างพื้นที่พบปะแฟนคลับในอีกรูปแบบหนึ่ง แทนที่จะรอคิวงานแสดงอย่างเดียว เฮียหน่อยเลือกทางที่สร้างรายได้ซ้ำๆ จากลูกค้าที่กลับมากินได้ทุกวัน
จากแบรนด์ส้มตำสู่โมเดลธุรกิจครบวงจร ใช้ชื่อเสียงปั้นแบรนด์อย่างมีระบบ
จุดแข็งของธุรกิจอาหารเซเลบริตี้คือการใช้ชื่อเสียงเป็นตัวดึงคน แต่ถ้าหยุดแค่นั้นแบรนด์ก็ไปไม่ไกล ส้มตำไอดอลเลือกเดินเกมแบรนด์ส้มตำอย่างจริงจัง ตั้งแต่การวางคอนเซ็ปต์ร้านอาหารอีสานที่ผสมความบันเทิงและดนตรีเข้าไป เพื่อสร้างประสบการณ์มากกว่าแค่การกิน สายหมอลำจึงไม่ทิ้งจุดเด่นเดิม แต่แปลงเป็นบรรยากาศในร้านให้ลูกค้าได้เสพทั้งเสียงเพลงและรสชาติ ความคิดจะพัฒนาเป็นโมเดลร้านอาหารขนาดเล็ก และสินค้าภายใต้แบรนด์ เช่น น้ำส้มตำและน้ำปลาร้า คือสัญญาณว่าทีมบริหารไม่ได้มองธุรกิจนี้แค่รายได้จากหน้าร้าน แต่เห็นเป็นระบบนิเวศแบรนด์อาหารที่ต่อยอดได้หลากหลายช่องทาง
ธุรกิจอาหารต้องการทั้งทุนการเงินและความรู้ด้านการจัดการ ไม่มีทางพึ่งเพียงกระแสชื่อคนดังแล้วคาดหวังให้ลูกค้าอยู่ต่อ ยิ่งเป็นแบรนด์ส้มตำที่แข่งในตลาดอาหารอีสานที่ดุเดือด รสชาติ คุณภาพวัตถุดิบ การบริการ และการบริหารต้นทุนคือเรื่องที่มองข้ามไม่ได้ การเปิดบริการทุกวันตั้งแต่ 11.00 น. – 21.00 น.บริเวณหน้าร้านโฟล์คพระนคร รัชดาทำให้เห็นว่าทีมงานต้องจัดระบบคนและครัวให้พร้อมรับลูกค้าตลอดวัน นี่คือจุดที่เซเลบริตี้ต้องยอมรับว่าความดังช่วยให้คนแวะมาชิมครั้งแรก แต่การบริหารมืออาชีพเท่านั้นที่จะทำให้เขากลับมาเป็นลูกค้าประจำ
กลยุทธ์ปั้นผู้บริหารรุ่นใหม่ จับลูกโยนลงน้ำให้ว่ายในสนามจริง
สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในส้มตำไอดอลไม่ใช่แค่รสชาติ แต่คือโมเดลการปั้นผู้บริหารรุ่นใหม่ เฮียหน่อยไม่เลือกบริหารคนเดียว เขาส่งต่อบทบาทสำคัญให้ลูกชายสองคน แทน ถิรวัฒน์ และ นนท์ อชิระ เข้ามาร่วมบริหารและดูแลธุรกิจด้วยตัวเอง ทั้งคู่ไม่ถูกปกป้องจากงานยาก แต่ถูกจับโยนลงน้ำให้เรียนรู้วิธีว่ายจากสนามจริง ตั้งแต่การจัดการร้าน การดูแลคุณภาพอาหาร การบริการ ไปจนถึงการบริหารต้นทุนและดูแลลูกค้า แนวคิดนี้สะท้อนชัดว่าการส่งไม้ต่อให้คนรุ่นใหม่ตั้งแต่วันนี้คือการสร้างความยั่งยืน ไม่ใช่แค่สร้างรายได้ชั่วคราวให้ครอบครัว
แทนรับผิดชอบด้านการบริหารร้านและการให้บริการลูกค้า ขณะที่ยังเดินหน้าสายหมอลำควบคู่ไปด้วย แสดงให้เห็นว่าบทบาทศิลปินและผู้บริหารไม่จำเป็นต้องตัดกัน แต่สามารถเสริมกันให้แข็งแรงขึ้น นนท์ซึ่งมีประสบการณ์ทำร้านอาหารอีสานมาประมาณ 3 ปี เข้ามาดูด้านอาหารและการจัดการภายในร้าน ใช้ประสบการณ์เดิมเป็นฐานและเรียนรู้แนวคิดธุรกิจจากคุณพ่อผ่านการลงมือทำจริง การที่เฮียหน่อยมองเป้าหมายไกลถึงการขยายโอกาสให้คนในครอบครัวและสมาชิกวงหมอลำอีสานนครศิลป์ในอนาคต ถ้าธุรกิจเติบโตตามแผน คือภาพชัดของการสร้างระบบผู้บริหารรุ่นใหม่ในธุรกิจอาหารเซเลบริตี้ ไม่ให้แบรนด์ขึ้นกับคนคนเดียว
ผลกระทบต่อผู้บริโภค และบทเรียนสำหรับเซเลบริตี้ที่คิดจะลงทุนร้านอาหาร
สำหรับคนกินทั่วไป ธุรกิจอาหารเซเลบริตี้อย่างส้มตำไอดอลคือโอกาสได้สัมผัสอาหารอีสานที่ตั้งใจทำทั้งรสชาติและประสบการณ์หน้าร้าน ลูกค้าที่แวะมาหน้าร้านโฟล์คพระนคร รัชดาในช่วงเวลา 11.00 น. – 21.00 น.ทุกวัน จะได้เจอทีมบริหารตัวจริงที่ลงมาดูแลด้วยตัวเอง เห็นศิลปินที่คุ้นหน้าจากเวทีหมอลำในบทบาทเจ้าของร้านและผู้จัดการ มากกว่าจะอยู่หลังฉาก การที่แบรนด์กล้าประกาศความตั้งใจว่าจะพัฒนาเป็นระบบธุรกิจผลิตภัณฑ์อาหารในอนาคต ทำให้ผู้บริโภคมีทางเลือกมากขึ้น ทั้งในรูปแบบการกินที่ร้านและการซื้อผลิตภัณฑ์กลับไปใช้ที่บ้าน ซึ่งคือผลดีจากการที่เซเลบริตี้ใช้ชื่อเสียงสร้างธุรกิจแทนการบริโภคกระแสไปวันๆ
บทเรียนสำหรับศิลปินและเซเลบริตี้คนอื่นที่อยากลงทุนร้านอาหารคือ การเป็นธุรกิจอาหารเซเลบริตี้ไม่ใช่ทางลัดรวยเร็ว แต่เป็นสนามจริงที่ต้องใช้ความรู้การจัดการ ทุน เวลา และความตั้งใจดูแลลูกค้า การมีแบรนด์ส้มตำหรือแบรนด์อาหารใดๆ ภายใต้ชื่อคนดังต้องเริ่มจากคำถามว่าพร้อมจะส่งต่อบทบาทบริหารให้คนรุ่นใหม่หรือไม่ พร้อมจะสอนและให้เขาลองผิดลองถูกเหมือนที่เฮียหน่อยทำกับแทนและนนท์หรือเปล่า ถ้าเป้าหมายไม่หยุดอยู่แค่การเปิดร้าน แต่ต้องการสร้างแบรนด์ให้เติบโตและมีผู้บริหารรุ่นใหม่รองรับในระยะยาว การลงสนามแบบจับลูกโยนลงน้ำอาจเป็นคำตอบที่คุ้มค่าที่สุด
