สตรีทฟู้ดเป็นซอฟต์พาวเวอร์ใหม่ จากทางเท้าสู่เวทีโลก

สตรีทฟู้ดไม่ใช่แค่อาหาร แต่มันคือซอฟต์พาวเวอร์และเศรษฐกิจฐานราก

สตรีทฟู้ดคืออาหารที่ผู้ประกอบการรายย่อยปรุงและจำหน่ายในพื้นที่สาธารณะ เช่น ริมทางเท้า ตลาดนัด หรือหน้าศูนย์การค้า สะท้อนวัฒนธรรม รสนิยม และวิถีชีวิตคนเมืองในราคาที่เข้าถึงได้ สตรีทฟู้ดไม่ได้เป็นเพียงเมนูจานด่วน แต่เป็นเศรษฐกิจฐานรากที่เชื่อมเกษตรกร ผู้ประกอบการร้านอาหาร SMEs และนักท่องเที่ยวเข้าด้วยกัน พร้อมทำหน้าที่เป็นซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทยที่สร้างภาพจำและความประทับใจต่อผู้มาเยือน

วันนี้สตรีทฟู้ดไทยนานาชาติไม่ได้เติบโตอย่างไร้ทิศทาง รัฐและเอกชนกำลังจับมือกันสร้างโครงการยกระดับสตรีทฟู้ดให้เป็นเครื่องมือซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทยอย่างจริงจัง ทั้งในมิติภาพลักษณ์ วัตถุดิบ และโอกาสทางธุรกิจ ตั้งแต่งานเทศกาลกลางกรุงเทพ ไปจนถึงอีเวนต์ระดับจังหวัดที่พุ่งเป้าไปยังผู้ประกอบการร้านอาหาร SMEs โดยตรง ทิศทางเหล่านี้ส่งสัญญาณชัดว่า ร้านรถเข็นและแผงลอยไม่ได้อยู่ชายขอบเศรษฐกิจอีกต่อไป แต่กลายเป็นด่านหน้าของแบรนด์ประเทศ

The Best Thai Street Food ซอฟต์พาวเวอร์บนพาร์ค พารากอน

ตัวอย่างชัดเจนของการผลักดันซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทย คือเทศกาล “The Best Thai Street Food By Worldgas” ที่บริษัทพลังงานรายใหญ่จับมือกับการท่องเที่ยวแห่งชาติ รวบรวม 30 ร้านสตรีทฟู้ดยอดเยี่ยมมาจัดงานที่ลานพาร์ค พารากอน ระหว่างวันที่ 16–18 พฤษภาคม 2568 นี่ไม่ใช่แค่งานของกิน แต่คือเวทีคัดเลือกตัวแทนสตรีทฟู้ดไทยนานาชาติในอนาคต พร้อมเป้าหมายผลักดันให้เมืองหลวงกลายเป็น “เมืองหลวงแห่งสตรีทฟู้ดโลก” ผ่านพลังซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทยโดยตรง

จุดที่น่าสนใจคือการผูกเรื่องสตรีทฟู้ดเข้ากับแนวคิด ESG ทั้งการใช้ก๊าซ LPG ที่สะอาดขึ้นและการคัดแยกขยะในงาน นี่คือการส่งสัญญาณให้ผู้ประกอบการร้านอาหาร SMEs ว่า มาตรฐานใหม่ของสตรีทฟู้ดไม่ได้มีแค่เรื่องรสชาติ แต่ต้องรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมด้วย ผู้จัดยังเปิดช่องให้ประชาชนติดตามรายชื่อร้านที่ได้รับรางวัลผ่านเว็บไซต์ เพื่อสร้างฐานแฟนและเพิ่มยอดขายให้ร้านที่ถูกคัดเลือกต่อเนื่องในระยะยาว

เนื้อไทย FESTIVAL เมื่อวัตถุดิบท้องถิ่นก้าวสู่ตลาดพรีเมียม

อีกฟันเฟืองสำคัญของซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทยคือคุณภาพวัตถุดิบ กรมการค้าภายในจัดงาน “เนื้อไทย FESTIVAL” ที่ลานหน้าศูนย์การค้าเดอะ สตรีท รัชดา ระหว่างวันที่ 28–30 สิงหาคม 2569 เพื่อปลุกกระแสเนื้อโคไทยพรีเมียมและสร้างมูลค่าตลาด จับคู่ธุรกิจเบื้องต้นได้ถึง 11 ล้านบาท งานนี้เปิดให้ประชาชนเข้าร่วมเต็มรูปแบบ ทำให้คนเมืองได้ลองชิมและเห็นด้วยตาตัวเองว่าเนื้อไทยสามารถทัดเทียมสินค้านำเข้าได้ทั้งความนุ่ม ไขมันแทรก และกลิ่นรสเฉพาะตัว

สิ่งที่ถูกมองข้ามไม่ได้คือการวางยุทธศาสตร์ล่วงหน้า ภาครัฐประเมินว่าปี 2569 จะมีผลผลิตโคเนื้อราว 1.14 ล้านตัว เพิ่มขึ้น 3% จากปีก่อน คิดเป็นเนื้อประมาณ 0.192 ล้านตัน การจัดงานจึงไม่ใช่แค่โปรโมต แต่เป็นการเตรียมตลาดรองรับผลผลิตผ่านการเชื่อมโยงตั้งแต่ฟาร์ม ผู้แปรรูป ไปจนถึงร้านอาหารและโรงแรม ถ้าเนื้อไทยถูกใช้ในเมนูสตรีทฟู้ดและร้าน SMEs มากขึ้น ซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทยจะยิ่งมีฐานอยู่บนวัตถุดิบในประเทศที่แข็งแรง

Best of Rayong โมเดลจังหวัดผลักดันผู้ประกอบการร้านอาหาร SMEs

ระดับจังหวัดเองก็ไม่ยอมเป็นผู้ชม หอการค้าระยองจัดงาน “Best of Rayong : กินดี ช้อปดี สนับสนุน SMEs ระยอง” ระหว่างวันที่ 4–6 กันยายน 2569 โดยมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นประธานเปิดงาน ภายในงานรวบรวมร้านอาหารและผู้ประกอบการกว่า 200 ร้าน รวมถึงร้านที่ได้รับการรับรองว่าเป็นร้านอร่อย “ของดีระยอง” ถึง 78 ร้าน มาตั้งบูธให้คนในพื้นที่และนักท่องเที่ยวได้ชิมและช้อปในที่เดียว

จุดยืนของงานนี้ชัดเจนว่าไม่ใช่แค่งานเทศกาล หากแต่เป็นโครงการยกระดับสตรีทฟู้ดและผู้ประกอบการร้านอาหาร SMEs ในพื้นที่ โดยใช้แนวคิดไทยช่วยไทย 60/40 เป็นเครื่องมือเพิ่มรายได้และเชื่อมโยงเครือข่ายธุรกิจให้เติบโตอย่างยั่งยืน ร้านอาหารริมทางและร้านเล็กในจังหวัดจึงได้พื้นที่ทดลองสินค้า สร้างฐานลูกค้า และฝึกการนำเสนอแบรนด์ตัวเอง ซึ่งเป็นทักษะสำคัญหากต้องการก้าวสู่เวทีสตรีทฟู้ดไทยนานาชาติในอนาคต

จากแผงลอยสู่แบรนด์ประเทศ โอกาสและการบ้านของซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทย

เมื่อมองภาพรวมของงาน The Best Thai Street Food โครงการเนื้อไทย FESTIVAL และ Best of Rayong จะเห็นทิศทางเดียวกัน คือการดันสตรีทฟู้ดและวัตถุดิบท้องถิ่นให้กลายเป็นหัวรถจักรซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทย และเป็นช่องทางสร้างรายได้ใหม่ให้ผู้ประกอบการร้านอาหาร SMEs ในหลายระดับ ตั้งแต่ผู้เลี้ยงโค เกษตรกร ไปจนถึงร้านริมถนนและร้านชื่อดังในห้าง

อย่างไรก็ตาม หากไทยต้องการเป็นจุดหมายสตรีทฟู้ดไทยนานาชาติอย่างแท้จริง การจัดเทศกาลปีละครั้งยังไม่พอ สิ่งที่ต้องเดินหน้าคือมาตรฐานความสะอาด การสื่อสารหลายภาษา การออกแบบพื้นที่สตรีทฟู้ดให้เดินสะดวก ปลอดภัย และการใช้พลังงานสะอาดแบบที่เวิลด์แก๊สพยายามทำให้เห็นเป็นตัวอย่าง สรุปแล้วซอฟต์พาวเวอร์อาหารไทยจะทรงพลังได้ก็ต่อเมื่อรัฐ เอกชน และผู้ประกอบการรายเล็กเดินไปในทิศทางเดียวกัน เปลี่ยนร้านริมทางทุกแห่งให้เป็นด่านหน้าเล่าเรื่องประเทศผ่านจานอาหาร