การเรียน AI ต้องพาไปไกลกว่าการใช้เครื่องมือ
การพัฒนาบุคลากร AI คือกระบวนการเรียนรู้ที่ผสานความรู้ด้านเทคโนโลยี การคิดวิเคราะห์ และการลงมือแก้ปัญหาจริง เพื่อให้ผู้เรียนสามารถนำ AI ไปสร้างประโยชน์ต่อองค์กรและสังคม ไม่ใช่เพียงใช้งานเครื่องมือได้
นี่คือโจทย์ที่มหาวิทยาลัยต้องตอบให้ทัน เพราะ AI กำลังเปลี่ยนจากเครื่องมือช่วยทำงานเป็นทักษะสำคัญในการบริหารและดำเนินธุรกิจ การเรียนจึงควรสร้างคนที่ตั้งคำถามเป็น เลือกใช้เทคโนโลยีอย่างเหมาะสม และอธิบายได้ว่าผลงานช่วยแก้ปัญหาใด มหาวิทยาลัยศรีปทุมใช้การเรียนผ่านโครงงานและการลงมือปฏิบัติ ควบคู่กับระบบโค้ชที่ช่วยพัฒนาความถนัดของนักศึกษา ทั้งด้านการเขียนคำสั่งให้ AI การเรียนรู้ของเครื่อง และปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ ประสบการณ์ศึกษาดูงาน Google Singapore ยังเปิดมุมมองเรื่องเครื่องมือและแนวคิดการสร้างนวัตกรรมจากองค์กรเทคโนโลยีระดับโลก เพื่อนำมาต่อยอดการเรียนรู้ในชั้นเรียน จุดแข็งจึงไม่ใช่การสอนให้รู้จักเทคโนโลยีมากที่สุด แต่คือการฝึกให้ผู้เรียนใช้ความรู้ตอบโจทย์ที่มีความหมาย

ผลงานและการสื่อสารคือหลักฐานความพร้อม
ความรู้ทางเทคนิคอย่างเดียวไม่พอจะทำให้ผู้สมัครโดดเด่นในวันที่องค์กรมีเวลาอ่านใบสมัครจำกัด Portfolio ที่เลือกผลงานตรงกับตำแหน่ง พร้อมเล่ากระบวนการคิดและผลลัพธ์ จึงเป็นเครื่องมือสำคัญพอ ๆ กับทักษะ AI มืออาชีพและการสื่อสารอย่างชัดเจน นักศึกษาควรคัดผลงานที่เกี่ยวข้องกับงานประมาณ 2–3 โครงการ แทนการใส่ทุกอย่างโดยไม่มีจุดเน้น และอธิบายตั้งแต่โจทย์ บทบาทของตน เครื่องมือที่ใช้ ไปจนถึงผลลัพธ์ พร้อมหลักฐานอย่าง GitHub หรือการสาธิตผลงาน
การใช้ AI อย่างมีวิจารณญาณก็ต้องแสดงให้เห็นในผลงานจริง ผู้สมัครควรตรวจสอบคำตอบและข้อมูลจากเครื่องมือ ไม่ใช่รับผลลัพธ์มาใช้โดยไม่ทบทวน ส่วนทักษะการสื่อสารช่วยให้องค์กรเข้าใจว่าผู้สมัครทำอะไรได้และจะทำงานร่วมกับผู้อื่นอย่างไร การเตรียมตัวเช่นนี้มีความหมายเป็นพิเศษต่อการฝึกสหกิจศึกษา เพราะนักศึกษาต้องนำความรู้ไปทำงานกับโจทย์จากสถานประกอบการ การเตรียมพร้อมจึงควรเริ่มก่อนวันสมัคร ทั้งการปรับ Portfolio ให้ตรงกับองค์กร ฝึกนำเสนอผลงาน และเรียนรู้การทำงานร่วมกับทีม นี่เป็นทักษะที่ช่วยเชื่อมการเรียนกับโอกาสทำงาน ไม่ใช่เพียงการทำเอกสารสมัครให้ดูดี
ประสบการณ์นานาชาติทำให้เห็นการใช้ AI ในอุตสาหกรรม
โครงการศึกษา AI จะมีคุณค่ามากขึ้นเมื่อผู้เรียนได้เห็นว่าแนวคิดในห้องเรียนทำงานอย่างไรในสถานประกอบการ ตัวอย่างหนึ่งคือโครงการ AI for Smart Logistics & Intelligent Mobility International Training Program ซึ่งมหาวิทยาลัยศรีปทุมส่งนักศึกษา 27 คนจาก 3 คณะและวิทยาลัยไปเรียนรู้ที่ Beijing Wuzi University กรุงปักกิ่ง ระหว่างวันที่ 20–27 ตุลาคม 2569
เนื้อหาครอบคลุมการวิเคราะห์ข้อมูลและข้อมูลขนาดใหญ่ วิศวกรรมอัจฉริยะ ตลอดจนระบบคลังสินค้าอัตโนมัติ นักศึกษาได้ฝึกใช้ระบบบริหารคลังสินค้าและเครื่องอ่านแบบพกพา ตั้งแต่รับสินค้า สแกนบาร์โค้ด ตรวจสอบข้อมูล ไปจนถึงจัดการสินค้าคงคลัง ประสบการณ์นี้ทำให้เห็นชัดว่าความรู้ด้าน AI ไม่ได้อยู่แยกจากงานประจำวัน แต่เชื่อมกับการลดความผิดพลาด ลดขั้นตอนซ้ำ และเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานจริง การเรียนข้ามศาสตร์ยังช่วยให้ผู้เรียนมองเห็นความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูล เครื่องจักร และการตัดสินใจทางธุรกิจ การฝึกในบริบทนานาชาติจึงไม่ควรเป็นเพียงกิจกรรมเดินทาง แต่ควรถูกนำกลับมาเป็นโจทย์และบทเรียนที่นักศึกษาต่อยอดได้เมื่อกลับสู่การเรียนและการทำงาน

ทักษะ AI ต้องใช้ได้ทั้งกับงานเทคนิคและงานบริหาร
ความต้องการแรงงานยุค AI ไม่ได้จำกัดอยู่ที่ผู้เขียนโปรแกรมหรือผู้สร้างระบบเท่านั้น ผู้ทำงานด้านธุรกิจก็ต้องเข้าใจว่าเทคโนโลยีช่วยวางแผน จัดการข้อมูล และปรับกระบวนการได้อย่างไร ประสบการณ์ของนักศึกษาบริหารธุรกิจธนพงษ์ เทพดนตรีสะท้อนการนำ AI ไปช่วยค้นคว้า จัดระเบียบงาน และเตรียมเนื้อหาสำหรับกิจกรรมที่ต้องประสานหลายฝ่าย ซึ่งช่วยประหยัดเวลาและเปิดโอกาสให้ใส่ใจการวางแผนกับการตัดสินใจมากขึ้น
ตัวอย่างนี้ชี้ว่าการสร้างคนทำงานยุคใหม่ควรเปิดพื้นที่ให้ผู้เรียนเชื่อมความรู้ด้านธุรกิจกับเทคโนโลยี ผ่านงานที่มีความรับผิดชอบและผลลัพธ์ให้ติดตาม ไม่ใช่จำกัดภาพอาชีพ AI ไว้ที่งานเทคนิคอย่างเดียว ขณะเดียวกัน มหาวิทยาลัยศรีปทุมระบุแนวทางต่อยอดองค์ความรู้ด้วยกิจกรรมแลกเปลี่ยนและเวิร์กช็อปลงมือทำ รวมถึงการจัดกิจกรรมท้าทายด้าน AI เพื่อทดลองพัฒนานวัตกรรมจากโจทย์จริง และส่งเสริมให้นักศึกษาที่มีประสบการณ์นานาชาติเป็นผู้ถ่ายทอดความรู้แก่เพื่อน เมื่อทักษะปฏิบัติ การสื่อสาร และประสบการณ์ทำงานเดินไปพร้อมกัน นักศึกษาย่อมมีหลักฐานความสามารถที่ใช้สมัครงานและพร้อมรับการฝึกสหกิจศึกษาได้ดีกว่าเดิม







